به خودم هم میگویم: ما خیلی کم به همدیگر لینک میدهیم و این از قدرت شبکهای و بیمرکزمان میکاهد. منظورم لینکهای دوستان و آشنایان کنار صفحه نیست، در متن نوشتهها و لینکدونیمان به همدیگر کم لینک میدهیم. انگار که باهم قهریم، یا صبح تا شب جلوی آیینه ایستادهایم. اینهمه نوشتهی خوب و فکرانگیز در وبلاگهای دیگران میبینیم، چرا آنها را در وبلاگهای خودمان به بحث نمیگیریم؟ چه چیز بهتر از این میتواند موضوع نوشتن برایمان فراهم کند، اگر شاکیایم از بی سوژهای؟