با اینکه با سیستم فکری خانم عبادی زیاد موافق نیستم، و در عین حال میدانم که هنوز تا زمانی که بتوان رییس جمهور زن در ایران انتخاب کرد خیلی مانده است، ولی فکر کنم الان بهترین فرصت است برای اینکه بالاخره این پروژهی مهم سیاسی از یک جایی شروع شود.
درست است که خبرهایی به گوش میرسد از تلاش بعضیها برای مطرح کردن زهرا رهنورد (یا هر رییسجمهور زن دیگر) به عنوان نامزد ریاست جمهوری. ولی به نظر من اگر قرار است این کار را بکنند، شیرین عبادی بهترین گزینه است.
کسی انتظار ندارد که شورای نگهبان او را تایید کند، ولی آمدن او به صحنه دو حسن بزرگ دارد: اولی اینکه به بحثی بزرگ و اساسی دربارهی نقش سیاسی زنان در سطح بالای سیاسی میانجامد که بالاخره برای جا افتادن این مساله در جامعه و عادی شدنش حتی برای تندروهای خشکمذهب شورای نگهبان لازم است، دوم اینکه باز هم فرصتی بزرگ برای اصلاحطلبان واقعی (دیگر نه خاتمی جزو این گروه است و نه بسیاری از گروههای سابق گروه خردادی مانند روحانیت مبارز و امثال آن. به نظر من تنها جبههی مشارکت، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و چند گروه دانشجویی دیگر شایستهی این عنوان هستند.) پیش میآید برای اینکه بتوانند معرفی نامزدشان را تا دقیقهی ۹۰ بازی کش بدهند و از این بازی مسخرهی نازو ادای میرحسین موسوی دست بردارند و موضوع را عوض کنند.
شیرین عبادی به نظر من تنها زنی است که تقریبا میتواند تمام زنان ایرانی را زیر چتر خود جمع کند و این را هم همان فردای روزی که جایزهی نوبل را برد نوشتم.