آیا نوشتهی شریعتمداری دربارهی نویسندگان و فعالان اینترنتی تصادفی و بیاهمیت است؟
اصلا. مثل تمام پروژههای دیگر بر ضد فعالان ملیمذهبی، کانون نویسندگان، و هنرمندان، کیهان با ساختن سناریوهای تخیلی برای مقامات بالا، این فشارها را توجیه میکند. این جور نوشتهها شدیدا روی ذهنیت آدمهایی مثل فقهای شورای نگهبان، قاضیها، و حتی آدمهایی مثل کروبی یا حتی خاتمی تاثیر منفی میگذارد و مقاومتهای احتمالی آنها را از بین میبرد. بخصوص که یک سری مزخرفات فنی هم به آن اضافه کرده که برای یک آخوند بیسواد ظاهر آن را مقبولتر هم میکند. در واقع این نوشته برای توجیه دستگیریهای تا حالا و حتی آينده است و از همین نظر خیلی مهم است.
چرا باید حملههای جدید کیهان را جدی گرفت و به آن جواب درست و حسابی داد؟
چون جواب ندادن به آنها از دید آدمهای باوجدانی که ممکن است هنوز یک جاهایی پیدا بشوند، به معنی درست بودن این سناریوی عجیب و غریب است. شریعتمداری اصولا برای مردم نمینویسد، بلکه برای مدیران بالا و میانی حکومت مینویسد تا آنها را به مسیر دلخواه خودش هدایت کند. آدمی مثل یونسی هم ممکن است اگر ما سکوت کنیم، حرفهای کیهان را باور کند. ولی اگر جواب بدهیم، آنها را هم پرینت میگیرند و به او میدهند. لااقل اثر خیالبافیهای او کمتر میشود.
اگر کسی جواب ندهد چه میشود؟
خیلی ساده. احتمال دستگیری تمام آدمهای فهرست کیهان بیشتر خواهد شد. چون حتی مثلا وزارت اطلاعات هم تحت تاثیر این چیزها قرار میگیرد و در تلاشی که باید برای آزادی اینها بکند، سستتر میشود. این نوشته با حملهی شخصی و بیربطی که جمهوری اسلامی به من کرده است فرق دارد. آن را نمیبایست جدی گرفت و جواب داد. ولی این یکی بسیار فرق دارد. بیتفاوتی دربرابر آن به معنی درست بودن حرفهای او تلقی خواهد شد. کیهان موظف است جواب ماهایی را که اسممان را کامل برده است چاپ کند، وگرنه میشود از آن شکایت کرد. (میدانم فایدهای ندارد، ولی از هیچی بهتر سات.)