این همبستگی عجیب و غریب ایرانیان همهجای دنیا سر ماجرای خلیج فارس درسهای خیلی مهمی برای سیاستمداران ایرانی دارد. بخصوص برای اصلاحطلبان و ملیگراها که یاد بگیرند چطور میتواند حمایت میلیونها ایرانی بیتفاوت و متنفر از سیاست را جلب کرد.
با این حال، گمان میکنم اینهمه اعتراض تنها موقعی در رسانههای دنیا بطور جدی منعکس میشود که تبدیل به اعتراض فیزیکی شود. مثلا ایرانیهای واشنگتن جلوی ساختمان مرکزی مجلهی نشنال جيوگرافیک جمع شوند و با روشهای خلاقانه و مسالمت آمیز اعتراض کنند. (روشش را شما این پایین پیشنهاد بدهید.)
در عین حال، حکومت ایران ممکن است فکر کند که میتواند این اعتراض مردم را به نفع خودش مصادره کند و آن را «اعتراض مردم آمریکا به سیاستهای خصمانه و امپریالیستی آمریکا در منطقه» نشان دهد. برای خنثی کردن این هم باید فکری کرد، بخصوص کسانی که در ایران هستند.
در ضمن، بقول علیرضا، مهمتر از پرانتز پایین خلیج فارس، توضیحی است که دربارهی جزایر سهگانه داده است و آشکار جانب امارات را در آن گرفته است: اشغال شده توسط ایران، مورد ادعا توسط امارات متحده عربی.
خود عربها فکر میکنند یکی از دلایلی که ایران دنبال بمب اتمی است این است که بتواند در مقابل اعراب منطقه سر بلند کند. زیاد هم حرف پرتی نیست. ولی راه آسانتری هم برای این کار هست: دوستی با اسراییل، که در پی آن حتی دستیابی ایران به سلاح اتمی هم برای دنیا قابل قبول خواهد بود. موافقید یا نه؟
تکمیل:
- نشانی و تلفن دفتر اصلی مجلهی نشنال جيوگرافیک در واشنگتن