فهرست برندگان جایزهی وبلاگ دویچهوله (رادیو آلمان) اعلام شد و به لطف همهی شمایی که به من رای دادید، وبلاگ انگلیسی من به عنوان وبلاگ برگزیدهی خوانندگان در بخش روزنامهنگاری به انگلیسی انتخاب شد. خودم میدانم که شایستهی آن نیستم، ولی خب همه میدانند که اصولا جایزههای مردمی در وب بیشتر نشانه دهندهی توان سازماندهی وبسایتها در جمع کردن رای برای خود است تا کیفیت وبسایت برنده.
بقول پاگندهی همیشه عصبانی که انگار تازگی خداحافظی کرده و رفته:
این که - در جایگاه یک ژورنالیست - از خواننده ی فارسی زبان می خواهیم به وبلاگ انگلیسی ما - که چه بسا توان خواندن اش را هم ندارد - رای بدهد جز اثبات بی فرهنگی خود و همزبانانمان نشانه ی چیست؟ این که وبلاگ انگلیسی حسین درخشان با روزانه چندصد ویزیتور بالاتر از وبلاگ های معتبر و شناخته شده قرار بگیرد اسباب مسخره شدن کل مسابقه نیست؟ این که فتوبلاگش با آن عکس های زیر آماتوری و پر از غلط های فاحش تکنیکی و سرشار از ضعف سوژه مقام بیاورد گه مالی هنر عکاسی در حوزه اینترنت نیست؟ اگر هدف توجه دادن خواننده هایمان به کاندیداتوری ماست، جز آن که باید در همان پایگاه انجام اش دهیم تا مخاطبان واقعی مان گزینش کنند؟
وب گردان محترم فارسی زبان، و لیدرهای محترم و محترمه؛ خواهشمند ام دست از پروژه ی گستره ی جهانی وب - مستراح موجود فارسی بردارید.
باز هم از همه تشکر میکنم.