برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
۱۱ دی ۱۳۸۳ | 31 December 2004

 زرافشان و رضا زاده: چند توضیح

فرصت خوبی است که راجع به ابهام‌ها و حاشیه‌های چند نوشته‌ی اخیرم کمی توضیح بدهم:

وبلاگ از زندان

منی که تمام عمرم را در ایران زندگی کرده‌ام و فقط دو سال از آن دور بوده‌ام چطور می‌شود که اوضاع ایران را فراموش کرده باشم. ولی وقتی می‌بینم که زرافشان و گنجی با شجاعت تمام راه به راه به بیرون از زندان پیغام و نامه می‌فرستند، چرا دنبال راهی نباشم که این نوشته‌ها و پیام‌هایشان ماندگارتر و موثرتر باشند؟

این یک واقعیت است که کسانی که در زندان‌های عادی دوران محکومیت خود را طی می‌‌کنند، مثل زمان بازجویی‌شان تحت فشار نیستند و کم و بیش حقوقی مانند بقیه‌ی زندانی‌ها دارند. مسولان زندان هم اصولا نمی‌توانند مثل دوران بازجویی آنها را در تنگنا بگذارند و برای همین است که نمی‌توانند جلوی پیام‌ها و نامه‌های زندانیان را به بیرون رسما بگیرند.

مشکل زندانیان برای ارتباط با دنیای بیرون این است که هیچ رسانه‌ای از ترس تعطیل شدن جرات انتشار مطالب آنها را از داخل زندان نمی‌کند. ولی اگر رسانه‌ای مثل وبلاگ وجود داشته باشد که مثلا به گنجی و زرافشان امکان بدهد با ریسک و مسوولیت شخصی خودشان، بدون واسطه، با دنیای بیرون تبادل نظر کنند دیگر چه مشکلی در کار است؟ آنها که همین‌طوری الان هم دارند آن خطر را با دادن نامه‌ به بیرون می‌‌کنند؛ چه اشکالی دارد که این پیام‌ها شکل منسجم‌تر و موثرتری در یک وبلاگ بگیرند؟

حمایت از رضا زاده

یادمان نرود که همه‌ی مفهوم وبلاگ در همان «من» خلاصه می‌شود و اگر کسی «من» خودش را جدی نگیرد، وبلاگ نوشتن برایش بی‌معنی‌ترین کار دنیا خواهد بود. حالا اگر من یا هر کسی دیگری در یک کار جمعی شرکت نمی‌کند، دلیل نمی‌شود که آدم از خود راضی و ضد جمعی باشد. یکی از معنی‌‌های فردیت یعنی همین که آدم خواست خودش را فدای خواست و تصمیم جمع نکند. اگر این حق را برای خودمان قائلیم باید برای همه هم باشیم.

از همین زاویه است که سوال ساده‌تر از آب کلیدی است: «اگر قرار باشد در وبلاگستان هم علايق شخصي را به علايق جمعي ترجيح بدهيم كه نمي‌شود. مي‌شود؟»

راستش، بله می‌شود. جای واژه‌ی «وبلاگستان» را با «نظام اسلامی» یا «خانواده» عوض کنید تا متوجه شوید با همین منطق است که در جوامع سنتی، از حاکم مستبد گرفته تا پدر خانواده چطور همه را در زندانی ذهنی حبس می‌کنند.

در ضمن، من آن دفعه‌ای که برای وبلاگ انگلیسی‌ام در جایزه‌ی دویچه‌وله از خوانندگان درخواست رای کردم هرگز نگفتم که چون من ایرانی‌ام باید به من رای دهید و چنین و چنان. دقیقا گفته بودم که «با خوش‌شانسی، وبلاگ انگلیسی و فتوبلاگ من در مسابقه‌ی وبلاگ رادیو آلمان، دویچه وله، در دو بخش نامزد شده‌اند. حالا که ۹ روز بیشتر تا پایان رای‌گیری نمانده، از شما خواهش می‌کنم که اگر این دو وبلاگ را قابل می‌دانید، به آنها رای بدهید.» کجای این به خواننده القا می‌کند که باید به من رای بدهد یا مثلا چون من تنها ایرانی در آن بین هستم حمایت از من واجب است؟ بابا بی‌انصافی نکنید دیگر.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

تبعیدی عصبانی
یک پزشک
خوابگرد
دوشیزه شین
سولوژن
عرب عصبانی
فلیسوف مآب رمانتیک
آهستان
حاجی واشنگتن
کوروش علیانی
دوم دام
بچه‌ی قلهک
زهرا
یادداشت‌هایی از کابل
بلوط
۳۵ درجه
آرش «کمانگیر» آبادپور
حسین پاکدل
۴ دیواری
یک وحید
مونتاژ انتقادی
پویان طباطبایی
نگارک‌ها
شب پیشگویی
آدم و حوا
کتابلاگ
دادابیس
از پشت یک سوم
حسین نوش‌آذر
عبدالقادر بلوچ
سینا دیلی
نانا
خورشید خانوم
پویان و سیما
گناهکار
ناهید رکسان
سیبستان
بامدادی
رویای آريایی
نگاه نو
نگاه نو
امنزیاک
فوکو بلاگ
مریم مومنی
خیاط باشی
فروغ
نیما دارابی
نازخاتون
مارسی نیومن
مرتضی نگاهی
هوشنگ دودانی
دستنوشته‌ها
روزنامه‌نگار ممسلمان
کریم ارغنده‌پور
شرح
کمال
راه من
مسعود بهنود
مریم ابریشم‌کار
فانتازیا
مسعود ده‌نمکی
روزنه
توکا نیستانی
مازوخیسم محاسباتی
زیتون پرورده
زيتون
جمهور
من راه نشین
آق بهمن
هپلی
امور ایران
حمید مافی
محمود فرجامی
پاسداران
حقوق‌دان پاریسی
طاها بذری
پاگرد
گردباد
خانوم حنا
میرزا پیکوفسکی
موج
صفا در ال.ای
فریادناممه
ملکوت
غلاف تمام فلزی
آن سوی دیوار
ارزیابی‌های شتابزده
لات‌لند
یک فتحی
شکرخواه
ایرانی طعنه‌آمیز
مهستی شاهرخی
جمال
پیاده رو
سمیرا سامانی
ایران‌شهر
آزادنويس
ایمیان
نوه‌ی غلامرضا تختی
لیلی نیکونظر
سبیل طلا
خط قرمز
لگوماهی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
بابک داد
وب‌نگاشت
حسام‌الدین آشنا
محمد نوری‌زاد
افسون فسرده
هادی خرسندی
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
منبر دات نت
مرصاد
بی‌بی‌گل
نسل خمینی
جواد کاشی
امیرحسین ثابتی
ف.م.سخن
آچار فرانسه
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
راهرو
کلنگ کمونیست کارگری
اکبر منتجبی
آی‌تی.ايران
خاکریزیسم
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
خسرو نقیبی
حامد قدوسی
کیبرد آزاد
سلمان
ddmmyyyy
مهدی یوسفی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
روزها
انتخاب زنان
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
مهدی محمدی
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
کامپیتور و ارتباطات
مهدی اسماعیلی
هنوز
زمستان است
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
شاخ به شاخ
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

در جواب اقای تبر مرد برای کامنت شناسی ابتدا باید عقل و هوش خوبی داشت که شما فاقد ان هستید می گویید چرا توضیح می دهم کورش بزرگ نام جد بزرگ ایرانی ماست همان کسی که ایران را به صورت یک کشور متحد در اورد و مسخره کردن ان برای یک ایرانی نهایت خود فروخته گی است دوم اینکه اگر تلوزیون برای رب گوجه هم مجانی تبلیغ پخش کرد انموقع بگو تازه ادم باهوش پفک نمکی چه ربطی به ورزشکار داره سوما مگه واسه مریضی دردناک روضه امام حسین می زارن (البته شاید مامانت واسه تو موقعی که مریض میشدی سفره مینداخته) چهارما در برنامه صندلی داغ خیلی چیزارو از زندگی خصوصی شرکت کننده ها رو میشه فهمید(ولی اون احتیاج به نکته سنجی و هوش داره که همانطور که گفتم تو فاقد ان هستی) پنجما اگه تو ایران بودی یا اگه هستی یکم چشاتو باز می کردی می دیدی که این رجیم(فونت من عربیه) با کروات مشکل داره و از اینکه ورزشکارا و یا هر کسی در مجامع عمومی کروات بزنه ناراحت میشه و اگه تو تلوزیون دیده باشی اونهارو از گردن به بالا نشون میده و البته به همه فشار میاره که کروات نزنن ولی وقتی میبینیم کریمی و دیگران به اونها محل نمی زارن لذت بخشه ودر اخر بهت بگم که اگه هودر به رضا زاده رای نمیده به خاطر همین چیزاست که تو درک نمیکنی و لااقل نمی پرسی البته هوش و گیرایی یک چیز خدادادیست که تو از اون بهره نبردی ولی سعی کن لااقل چیزی ننویسی که دستت رو بشه

ببین پیشنهادت خیلی خوب بود. انشاالله خودت افتادی زندان شروع کن از داخل زندان وبلاگیدن. جدی میگم. تاثیرش خیلی بهتر خواهد بود.

You are a big blogger, why we don't want to vote you? I voted you too. I myself, like your notes a lot.

این رضازاده را اینقدر بزرگ نکنید فردا وبال گردن مردم میشه و ادعای آقایی می کنه !

To Koroush Bad Dahan!!!and Anti-Irani First of all I am Iranian-arab and love Iran more than any thing,When you open your nasty mouth and insult Millions Arabs it will includ four millions Iranian Arabs too,will not!?unless you explain that ,It seems it would not help,any how I warn you do not use slur language about any Race,or some how I can come after you by Law even if you be in Iran,I hope Mr.Derakhshan care little more about Undirect and Controlled comment while he is in Canada!!!I hope so

وزنه برداري كاملا فكري هم هست. تنظيم زمان دقيقي مي خواهد.اينكه تو در اينترنت تايپ مي كني دليل نمي شود از علم آن هم با اطلاعي.تو اگه كامپيوتر سرت مي شد نمي رفتي علوم انساني بخوني

سلام آقاي درخشان من هم مي‌گويم كه وبلاگ يك مكان شخصي است و انسان مي‌تواند هرگونه كه بخواهد فكر كند و نظر بدهد حتي اگر اين نظر غيرملي باشد اما يادمان نرود كه تمامي وبلاگ‌ها(تعداد زيادي از آن‌ها) نام خودشان را به پيشنهاد ... به امروز تغيير دادند. وقتي يكي حتي نام خود را تغيير مي‌دهد (ولو موقت) بخاطر عرق ملي ، پس مي‌توان براي اين مهم نيز پا بر روي برخي سلايق و عقايد گذاشت.(منظورم از جمله بالا اين نبود كه شما بدهكار هستيد و بايد جبران كنيد) با تشكر

مگه نه اینکه توی این دیایمجازی همه اختیار کار خودشون رو دارن؟؟ پس حسین عزیز دلیل توضیح دادنت چیه؟ میخوای چی رو روشن کنی؟ اینکه نظر خودت رو گفتی؟؟؟؟

سلام: 1. وبلاگ از زندان خيلي جالبه

من با حسین موافقم که وبلاگ محل ابراز نظر های شخصی فرده و حسین کاملاٌ مختاره که با انتخاب رضازاده موافق باشه یا نباشه و من شخصاٌ به نظرش احترام می زارم. منتهی من نمی فهمم این چه جور استدلالیه که اگر یه ورزش هوش یا فکر نخواد بی ارزشه. همه ورزش ها یک موئلفه زور دارند احتمالاٌ به استثنای شطرنج. این حرفی که حسین در مورد وزنه برداری میزنه در مورد خیلی از ورزش ها مصداق داره مثلاٌ در مورد دو میدانی هم دقیقاٌ همین حرفو میشه زد

این نوشته شما خارج از هر گونه اصول و اعتقادی است خصوصا زمانی که خواسته اید انرا با ارزشمند بودن نظر شخصی توجیه کنید . من هم از خیلی ورزشها خوشم نمی اید مثل همین وزنه برداری وفوتبال ولی شرکت در یک اقدام برای پررنگ کردن نام ایران را بر نظر شخصی خود ارجح می دانم من فکر می کنم اگر شما هم رای داده بودید هنوز به کله پوکی ان ادمهایی که به ارنولد بی مغز برای فرمانداری کالیفرنیارای داده اند نبودید.

اين رضازاده به نظر من يكمي تاب داره! و كل عقلش در عضلاتش جم شه دقيقا مثل يك فسمت از كارتئنهاي سگ گربه!به نظر من چه ورزشكار قرن بشه چه نه فرقي در حال ما ايرانيها نمي كنه!

رضا زاده یک ورزشکار خود فروروخته به رجیم اخوندها است و بی خود نیست که تلوزیون هم برای او تبلیغ می کند ما مخلص تمام ورزشکاران وطن پرست هم هستیم ولی فراموش نمی کنیم که این اقا بجای ایران اسم یک عرب سوسمار خور را روی پیراهنش نوشته بود پس همان عربها هم بروند بهش رای بدهند فراموش نکردهایم که بعد از رکوردش تلوزیون روضه امام حسین پخش کرد و احتمالا بعد از قهرمان قرن شدن هم باز پخش می کند و از امت همیشه در صحنه تشکر می کند . البته خود رضا زاده عقل درست و حسابی ندارد و این را در برنامه صندلی داغ به وضوح می شد فهمید قهرمان کریمیو امثال او هستند که با کروات به صحنه میروند و خودشان را به رجیم نمیفروشند

you better said nothing in this regard only because of your request for vote, in some way I don't see any difference. I voted you that time which I should not.

مثلا اگه رضا زاده اول بشه چه افتخاری قراره نصیب ایران بشه جز اینکه هر گهی چه با ربط چه بی ربط رو ربط بدند به سر بلندی جمهوری اسلامی!در دنیا

Thast's why I gave up my persian blog and now I have an English one. "Weblogestan" sucks

اصلا از شما انتظار نداشتم که چنین بنویسید. آیا واقعا نمی شد به گونه ای دیگر بیان کرد که "دور مرا خط بکشید"؟ آیا واقعا لازم بود که به این ورزش کهن توهین کنید؟ همان قانونی که به شما حق می دهد که رای ندهید همان قانون هم شما را از بی ارزش نمودن رای گیری و به تمسخر گرفتن آن منع می نماید. واقعا نمی دانم چگونه این حرکتتان را برای خودم توجیه کنم که برای رای گیری گرین کارت مدتها تبلیغ می کنید اما یک رای گیری ملی که در طی چند روز کاربران ایرانی اینترنت غوغا بپا می کنند و جهان را در این راه به شکست وا می دارند را به تمسخر میگیرید...کاش خودتان آنرا برایم توجیه کنید چون هرچه باشد همانگونه که بارها گفته ام شما الگوی بلاگ نویسی من هستید.

چه کسی گفته که ذهن در رشته وزنه برداری، نقشه کمی دارد. بسیاری اعتقاد دارند که رضازاده به خاطر هوش سرشارش است که می تواند چنین وزنه ای را بالای سر خود ببرد. بال بردن وزنه و عوض کردن پا و انتخاب زمان در این حرکت بطور توامان چیزی است که فقط به زور بازو بر نمی گردد. اصلا اگر فقط زور ملاک است چرا بسیاری در آن لحظه در تصمیم گیری دچار اشتباه می شوند و وزنه را نمی تواندد به بالای سر خود ببرند... در مورد مسایل سیاسی هم نمی دانم چرا انتقاد دیگران و حتی دوستان خود را نمی پذیرید. دور بودن شما از جامعه ایران باعث شده است اظهار نظرهای سیاسی تان بیش از پیش مضحک به نظر برسد. دو سال دوری از ایران زمان بسیار زیادی است که شما را نسبت به آنچه که در ایران است غافل کرده. فراموش نکنید که در جامعه ما دوم خرداد فقط ظرف مدت 2 هفته به یک حماسه تبدیل شد. تحولات در جامعه ما بسیار سریع است و در عین حال غیر قابل پیش بینی.

حسین جان کسی کسی را مجبور نکرده که رای بدهد حرف شما که وبلاگ محل نظرات فردی است درسته امارای دادن به رضازاده به خاطر علاقه به وزنه برداری نیست ماکه در آرمانشهر زندگی نمیکنیم که شرایط ایده آل را در نظر بگیریم و بگیم فقط ورزش دوستها و اونهایی که وزنه برداری دوست دارند یا مطمئنند که رضا زاده بهترین است رای بدهند که رای گیری خیلی سالم باشد. ساده لوحی اگر باور کنیم دیگران این کار را میکننداین یک مبارزه است که کشورها میکنند برای همین هم ترکها و یونانیها چندین هفته از تلویزیونهاشون رو این مساله تبلیغ کردند تا هرکدوم یه وزنه برداره قدیمیشونو به مقام اول برسونند. ما هم باید از هر راهی برای طرح مثبت نام ایران استفاده کنیم تا توجه جهان رو جلب کرده باشیم .

میدونی مشکل شما و امثال شما این است که وقتی در حال رفتن به بالای کوه هستید دیگران برای شما اهمیتی ندارند ولی وقتی پات به سنگ میخوره و یا یکم کارت گیر میکنه آنوقت که به هر وسیله متوسل میشی حتی مطلبی که تو رو بر خلاف عظت نفسی که میخواهی نشان دهی ، یک التماس گر نشون میده !! :)) "اگر قابل میدانید" یکم مضحکه، نه ؟! شما خیلی دارید از اون Help که برای وبلاگ نویسی نوشتید مایه میگذارید اگر به همین منوال پیش بره و شما بدون پشتوانه به بالای کوه برید در آینده نزدیک دچار چالشهای جدی خواهید شد ;)

حسین جان بحث القا کردن نیست، تو ایرانی هستی رضازاده هم مثل تو... از نظر من این افتخار که یک ایرانی همه جا اول باشه حلا میخواد وسط پرچم کشورش الله باشه یا شیر و خورشید...حسین جان یک مطلب هم برا شما تو وبلاگم نوشتم اگه افتخار دادی بخوان...دوستدار تو امیرحسین...

سلام حسين خان. هرچند كه من مطمئنم اين همه وقتي كه مي گذارم تا براي شما خزعبلات تايپ كنم، شما هم با اراجيف جوابش را مي دهيد و حتي يك لحظه حاضر نمي شويد بخوانيدش چه برسد به اينكه بگذاريد در وبلاگتان اما مي نويسم اما احساس مي كنم چند دقيقه يي وقت داريد گريه هاي يك بچه را گوش بدهيد!! البته من فكر مي كنم شما زياد از زندانهاي فكري رژيم جمهوري اسلامي صحبت نكنيد چون همين فيلتر خاصي كه براي نظريات مردم گذاشتيد و در وبلاگتان نظرات مخالف را حتي به رسميت هم نمي شناسيد تا مردم ديگر كه طرفداران شما هستند آن را نفي كنند، نشان مي دهد كه شما قبل از اينكه به فكر اصلاح كردن استبداد ج اسلامي بيفتيد، بايد فكري به گوشه هاي زنگار گرفته ي ذهن خودتان بكنيد چون اين فرافكني موهوم ايرانيها همانطور كه خودتان هم قبول داريد تا چند سال پيش اينجا بوديد!! گريبان شما را هم گرفته و ما حتي اگر مستبدترين خامنه يي ها هم باشيم، استبداد را هميشه به يك لايه و سطح اجتماعي بالاتر از خود نسبت مي دهيم و اين همان عقده ي فروخورده ي هزاران ساله ي ايرانيهاست. واقعا شما اگر قدرت داشتيد، به مخالف اجازه ي حرف زدن مي داديد؟ شمايي كه نگذاشتيد نظر من راجع به اظهارات شما در مورد رضازاده، ده دقيقه هم در صبحانه بماند!؟ حداقل اميدوارم اين درك را داشته باشيد كه من وقتي با اسم و مشخصات كاملم مي آيم و از شما انتقاد مي كنم و هويتم كاملا مشخص است، با آن شخصي كه با اسم شلغم ترشي و ايميل احمق ات ساين بزغاله دات كام برايتان توهين مي نويسد، تفاوت دارم.

من فکر ميکنم که تو اصلا مجبور نيستي که به هر مطلب پيش پا افتاده اي پاسخ بدي. نظرت در مورد رضا زاده و رزافشان يه نظر شخصي و با توضيحات کامل و روشن بود. حالا يکي مشکل مغزي داره و توضيح روشن و ساده رو درک نميکنه مشکل اونه! مثل اينه که يکي يه مقاله اي رو تو تورونتو استار بخونه و نفهمه. روزنامه که دوباره نمياد توضيح بيشتر در مورد اون مقاله چاپ کنه!

شما نگفتید که به خاطر ایرانی بودنم... اما اکثر کسانی که رای دادند به همین خاطر رای داده اند. انگلیسی نمی دانسته اند پس انتخاب شان ارزش نداشته. من هم این اشتباه را در مورد وبلاگ شما کردم و رای دادم. اما به وزنه برداری رای ندادم چون واقعا نمی دانم رضازاده برترین قرن است یا نه. بعد از برنده شدن شما چیزی نوشتم با عنوان تالاپ تالاپ روح قبیله. هم رای دادن به شما نشانگر روح قبیله ای ماست و هم رای دادن به رضازاده. اینرا نباید با مساله حمایت از وبلاگ نویس ها یا روزنامه ها اشتباه گرفت. اما روحیه ای بسیجی گونه و قبیله ای ما وادار به رای دادن در موضوعی می کند که صلاحیت قضاوت در مورد آن را نداریم. شما چون یکبار به خاطر همین روحیه اول شدید شاید بهتر بود که در مورد وزنه برداری سکوت می کردید.

همینه! به جان شما همینه! همینه که شما می‌گویید حسین خان! آقا همین تفکرت در وبلاگستان است که نتیجه‌اش می‌شود انواع و اقسام اتحادیه‌های وبلاگ نویسان! وبلاگ حریم شخصی است، چه لزومی دارد وبلاگ نویسان همیشه و در همه حال با هم متحد و یک رنگ باشند؟ آن هم در مورد یک فرد. حالا خلیج فارس یا اوضاع مملکتی باشد حرفی نیست، تازه آن هم باز مربوط به "من" ها ست.

To some extent, I agree with you on Reza Zaddedeh. I don't know why we are spamming emails to support his selection for the "best Weight lifter of the century". If he is (which according to the record, he ain't yet) he will be selected. It is weightlifting guys, come on! It ain't soccer or basketball to select the best player based on popularity. In this sport, your record show how “good” you are (and unfortunately, at this time, there are couple in history that have better record than he does). I agree that if you don’t want to participate you shouldn’t. But, YOU GOT to admit the rest of your justification simply s…!

دوست عزیز ، تعارف "اگر قابل می دانید" از فرد مبادی آداب مفهوم دیگری می داشت ، ولی از کسی که هرگز پای بندی به ادب نشان نداده ، مفهومی دیگر دارد . صمیمانه امید است این تجربه ، جوان با نشاط و پویایی چون شما را به مبادی ادب هدایت کند .

I am agree with you!