همه به این فکرند که برای مقابلهی موثر با فیلترینگ چه باید کرد. من یک حرف قدیمی دارم و یک حرف جدید:
بارها نوشتهام که درست کردن یک انجمن یا گروه برای حمایت از حقوق کاربران اینترنت از نان شب واجبتر است. بدون آن به سختی میشود اعتراضها را از دنیای مجازی به دنیا بیرونی آورد. هرچند که باید مواظب حزبالهیهایی که متخصص خراب کردن انجمنها و گروههای مدنی هستند بود.
اگر چنین گروهی درست شود، خیلی راحت میتوان به دعوت آن -- با مجور یا بیمجوز -- اجتماعات معترضانه تشکیل داد. لازم هم نیست که این اجتماعها جلوی ساحتمانهای حساس دولتی برگزار شود؛ خوشبختانه جمع شدن جلوی شرکتهای خصوصی مانند پارسآنلاین یا داتک یا بقیه -- که میدانیم مطیع امر مرتضوی هستند، ولی چون دستمان به مرتضوی نمیرسد سراغ آنها میرویم و به آنها فشار میآوریم تا شاید کمی جلوی مرتضوی مقاومت کنند -- هنوز ممکن است.
برای مثال نظرتان چیست که علاوه بر یک بمباران گوگلی اساسی برای بردن آبروی پارسآنلاین بین طرفهای اروپایی و آمریکاییاش، در یک روز خاص چند صد نفر جلوی ساختمان پارسآنلاین جمع شویم و در حالی که ماوس یا کیبردمان را دور گردنمان به نشانهی خفهشدن گره زدهایم، یک ربع بدون هیچ سروصدا یا شلوغبازی بایستیم و بعد هم بالافاصله پراکنده شویم؟ (به این کار میگویند فلشماب که پارسال پیشنهادش را داده بودم.)
یا اینکه یک روز خاص در ساعت اوج وصل شدن مردم به اینترنت مرتب زنگ بزنیم به تلفن روتاری پارسآنلاین و خطهایشان را اشغال نگه داریم تا مشتریانشان را ناراضی کنیم.
دیگر اینکه هنوز یک وکیل اینترنتدان پوستکلفت (مثل نعمت احمدی) نرفته تا از فیلترینگ یک وبسایت مشخص (مثلا پرشینبلاگ) از دادگستری تهران یا مثلا پارسآنلاین شکایت کند و پرونده تشکیلی بدهد و دنبال دادگاه بیفتد و اینها. میدانم تنها چیزی که در قوهی قضاییهی ایران پیدا نمیشود عدل است. ولی باور کنید که اگر فقط یک پروندهی شبیه به آن باز شود حسابی به آقایان فشار خواهد آورد. من دارم حتی فکر میکنم که شاید شرکتهای خارجی یا اشخاص حقوقی ایرانی مقیم خارج از ایران هم بتوانند از دولت ایران یا شرکتهای خصوصی مثل پارسآنلاین (خداوند دستانشان را از شورت ماماندوز حاجآقا معتمدی بیرون نیاوراد) در دادگاههای بینالمللی شکایت کنند.
نظرتان را برایم بنویسید.