خانم عبادی به آسانی دارد فرصت بزرگی را برای شکستن تابوی ریاست جمهوری زنان به دست آورده از دست میدهد.
شکستن این تابوی بزرگ، دقیقا در ادامهی کارهایی است که برای ارتقای حقوق زنان و در کل حقوق بشر در ایران کرده و میکند. اگر او بنا به گفتهی خودش نمیخواهد «وارد حاکمیت» شود، حرفی نیست؛ اصلا احتمالش خیلی ضعیف است که که شورای نگهبان او را به عنوان رجل سیاسی تایید کند. ولی ثبت نام نکردن برای انتخابات ریاست جمهوری، حتی تنها به طور سمبولیک، از این نظر که به جنبش زنان ایران کمک بزرگی میکند، دقیقا برخلاف گفتهی خود اوست: «من شخصيتي حقوق بشري بوده و قصد دارم در همان محدودهاي كه تاكنون فعاليت ميكردم ، كار خود را ادامه دهم.»
در کوتاه مدت تقریبا غیر ممکن است که زنی ایرانی بتواند مشروعیتی را که جایزهی صلح نوبل برای خانم عابدی در داخل و خارج آورده است، به دست آورد. اگر خانم عبادی از این مشروعیت و حمایت مردمی گستزده استفاده نکند، حتی اگر خودش هم قبول نداشته باشد، به آرمان جنبش زنان پشت کرده است.
تازه:
- نظرسنجی: آیا شیرین عبادی باید در انتخابات ریاست جمهوری نامزد شود؟