سردبير: خودم

Excerpt: I could've been in Paris now, embrassing the Iranian delegate about the Net censorship in Iran in the Unesco conference, had the damn French consulate given me an appointment to apply for a Visa. They haven't even replied my email yet.

اگر این فرانسوی‌های بی‌شعور کنسول‌گری تورنتو کمک کرده بودند، من الان در پاریس داشتم آبروی حکومت ایران را در ساختمان یونسکو می‌بردم، در کنفرانسی که درباره‌ی آزادی بیان در اینترنت برگزار شده بود و احتمالا از طرف ایران هم کسانی حضور داشتند و طبق معمول با پررویی در روز روشن دروغ می‌گفتند و کارهایشان را با مزخرفات پست‌مدرنیستی توجیه می‌کردند. (پست مدرنیزم خوب است، ولی نه برای حکومت‌های مستبد و باهوش.)

ولی به زودی خلاص می‌شوم و بدون نیاز به ویزا می‌توانم هر جای دنیا خواستم بروم. کانادای بیچاره، با همه‌ی بی‌مزگی و حوصله‌سربری‌اش، واقعا از این نظر دوست‌داشتنی و شایسته‌ی قدردانی است. خیلی ممنون کانادا. تو خیلی بی‌هیجان، ولی مهربانی.