سردبير: خودم

حالا خوبه غذای مالزیایی نمی خوری...برو خدا رو شکر کن رفیق..

you suck.

بعضی وقتا یه چیزایی می نویسی به عقل و منطقت از بیخ و بن شک می کنم. جدا از اون گاف عظمایی که دادی و ساکورا برات نوشته ولی فکر میکنم حسین عزیز اساسا در ذاتت اون هوچی گری و پر رویی خبرنگاری نهفته که هیچ دیگه شده پیراهن عثمان.

حالا اگه تا دیروز یکی بهت میگفت بیا سوشی بخور 8 متر (!) مقاله می نوشتی که اه اه این سوشی چه چیز کثافتیه و اصلا هرکی بخوره حزبله(!)، حالا که داری باهاش حال می کنی فردا یه راهنمای تهیه هم بزن واسش.

نمی گم آدم نمی تونه عقیده اش رو عوض کنه ولی وقتی چیزی هم به مذاقت خوش نمیاد بقیه رو ننداز توی یه گونی باقالی... از اونجا که همیشه در افاضات باید پاچه خواری هم باشه آقا ما این سردبیر خودم رو نداشتیم دیگه چه میکردیم پس....

سجاد راست می گه آخه فکر نمی کنی یک وقت دلمان خواست چطوری تهیه کنیم.نکنه منظورت رستورانهای تهرانه؟! عمراً!!!

Hosein, Taste is acquired. I hope you will enjoy Chinese food. Look, when you manage to pick up three peanuts with chopcticks then you are a qualified chopstick user. Start with popcorns to practice then go to one peanut and keep going, Goo d luck and Shin Nien Quaila next week!

حسین اگه سوشی بهت داره میچسبه رولهای مختلف رو امتحان کن. مثل کالیفرنیا رول و تونا رول . ماهی تونای جوون که بهش تورو میگن خیلی عالیه. تنها ماهی هست که من خامشو دوست دارم. در ضمن با مار ماهی سوشی درست میکنند که بهش میگن اوناگی. البته پخته هست و کمی سوس شیرین بهش میزنن. دمت گرم. به نظر من هم نسل جدید ایرانی نه فقط در خارج بلکه داخل ایران باید تابو شکنی رو در همه مسایل انجام بدن من جمله در انتخاب غذا. مثلأ خواهر من وقتی شنید من عاشق خرچنگم اق و توف میکرد . بهش گفتم نمیدونی چی رو ازش محرومی. گرونترین و خوشمزه ترین گوشت دنیا رو ایرونیها دست نمیزنند!

ببین حسین جان اینها رو برای ما که هر روز یا این غذاها سر و کار داریم نگو، سی سالگی که سهله، تا هزار سال دیگه هم من غذای ایرانی رو ترجیح می دم

واسه ما آدم شدی عن!

فكر مي كنم كه سوشي غذاي ژاپني باشه و اين ژاپني ها خيلي به اين غذاشون مي نازند.