برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
۲۳ بهمن ۱۳۸۳ | 11 February 2005

 «مشارکت» تصفیه شده و امیدوار

  لينک‌دونی هفته
  • قدیری ابیانه دات اورگ

    چه عجب خایه‌مال بزرگ برای تبلیغ خودش کمی پول خرج کرد. اگر رفسنجانی نیاید چه کسی نان شب اینها را بدهد؟

  • اصلاح‌طلبان تنبل‌اند

    این را پارسال نوشته بودم درباره‌ی بی‌صدا بودن اطلاح‌طلبان ایران در دنیا بخاطر تنبلی‌شان در تولید خبر و نظر به انگلیسی. الان حتی بیشتر مصد

  • بی‌سوادی مترجمان بازتاب

    ورداشته‌اند مطلب طنز نیویویک را درباره‌ی الجزیره ترجمه کرده و خیلی جدی منتشرش کرده‌اند، بدون اینکه بفهمند ماجرا چیست. لابد به خامنه‌ای هم

Excerpt: After recent news, I have the impression that Mosharekt guys are really serious about this election and are not hopeless at all. However, they can't reach their potential supporters through their current access to the media. They must start a Bloomberg-style satellite tv as a mix of newspaper, radio, and semi-tv.

نه، مثل اینکه مشارکتی‌ها برخلاف تصور من حسابی جدی هستند و این را کم‌کم دارند نشان می‌دهند. انتخاب رضا خاتمی به عنوان معاون اول، الهه کولایی (با روسری نقش دار آبی) به عنوان سخنگو و از همه مهم‌تر جمع‌آوری کمک مالی برای معین همه تنها خبر از جدی بودن مشارکت نمی‌دهد، بلکه نشان از تحولی بزرگ در شیوه‌ی مبارزه‌ی انتخاباتی می‌دهد که هرگز در ایران بعد از انقلاب سابقه نداشته است.

اگر دفعه‌ی قبل رییس‌جمهور بود که موجب پیدایش حزبی از بالا به پایین به‌نام جبهه‌ی مشارکت شد، این بار جبهه‌ی مشارکت است که (البته هنوز هم با شیوه‌ای از بالا به پایین، ولی سالم‌تر) قرار است رییس‌جمهور تولید کند.

مساله‌ی اصلی این است که مشارکت این‌بار بیش از آنکه فکر کند چه کسی را به عنوان نامزد ریاست جمهوری معرفی کند، دنبال آن است که برخلاف نامزدهای دیگر، یک تیم معقول و باتجربه را که محبوبیت نسبی مردمی هم دارند به اضافه‌ی برنامه‌ها و ایده‌هایشان به مردم معرفی کند. این در ایران اتفاق تازه‌ای است.

اگر فعلا سوال اصولی مربوط به انتخابات این دوره را، یعنی «دموکراسی یا کارایی»، (که بعدتر درباره‌اش می‌نویسم) نادیده بگیرم، با روندی که از مشارکت می‌بینم، امیدوارم که بشود دوباره رای‌های فروریخته از بدنه‌ی جریان اصلاح‌طلبی را برگرداند.

ولی به نظرم چند نکته‌ی مهم از نظر تبلیغات انتخاباتی در این میان هست:

مشارکت هنوز هم از جایی که من هستم بسیار بی‌سازمان و بی‌صدا جلوه می‌کند. هنوز معلوم نیست که هر کسی چه وظیفه‌ای دارد و چقدر تصمیم‌گیری در حزب از بالا به پایین و متمرکز است. از طرف دیگر، رسانه‌های متصل به مشارکت جمعیت بسیار کوچکی از رای‌دهنگدان بالقوه‌ی آنها را پوشش می‌دهند و با این پوشش کم خیلی سخت است که بتوان در قلب و ذهن این جمعیت بزرگ به سادگی نفوذ کرد. یک روزنامه‌ی زیرگیوتین با چند هزار تيراژ و یک وب‌سایت با چند صد بیننده در روز، نمی‌تواند نقش رسانه‌ی مشارکت را بازی کند. روی تبلغیات منفی رقبا هم نمی‌توان این بار حساب کرد، چون از اشتباهاتشان درس گرفته‌اند و می‌دانند که فحش دادن حزب‌الهی‌ها به رقیب بهترین تبلیغ برای او حساب می‌شود.

بنابراین به نظر من مشارکت باید با برخوردی کاملا جدید و خلاقانه به سراغ گروه‌های رای‌دهنده‌اش برود و در عین حال از ابزار معمول در کشورهای پیشرفته‌ی دنیا تا جای ممکن برای این منظور استفاده کند.

برای مثال یکی از با ارزش‌ترین دارایی‌های نامزدهای دنیا امروز فهرستی از ایمیل‌های طرفداران بالقوه است. بخصوص که تقریبا تمام استفاده‌کنندگان ایمیل در ایران جزو گروه رای‌دهنگان بالقوه‌ی مشارکت هستند.

یا از این مهم‌تر، یک رادیو/تلویزیون ماهواره‌ای که شبیه به رادیو فردا ۹۰ دردص موسیقی پخش کند و ۱۰ درصد برنامه‌ی نه چندان گران خبری و فرهنگی-سیاسی می‌تواند میلیون‌ها زن و دختر و پسر جوان را که اینترنت‌باز و روزنامه‌خوان نیستند، ولی ماهواره دارند پوشش دهد. (چون خرج برنامه ساختن تلویزیونی زیاد است، می‌توان با ترکیب متن‌های خبری متحرک و تصویرهای نسبتا ثابت و البته صدای رادیو، چیزی به سبک تلویزیون‌های خبری چندمنظوره از قبیل بلوم‌برگ درست کرد و درواقع هم روزنامه داشت، هم رادیو و هم یک نیمچه تلویزیون.)

درباره‌ی اهمیت وبلاگ هم به اندازه‌ی کافی گفته‌ام: این هفتادهزار وبلاگ فارسی در مجموع روزانه بیش از یک میلیون نفر خواننده دارند و اگر کسی بتواند در دل آنها نفوذ کند، خیلی می‌تواند به مبارزه‌ی انتخاباتی انرژی مثبت بدهد. (البته این بی‌مرکزی برای سختارهای بسته و بالا-به-پایین بسیار می‌تواند خطرناک هم باشد.)

نکته‌ی دیگر فراهم کردن امکان جمع‌آوری کمک مالی از راه اینترنت است که می‌دانم در مجموع شاید بیش از چندهزار دلار هم نتوان با آن جمع کرد، ولی از نظر سمبولیک بسیار موفقیت بزرگی است و از نظر رسانه‌ای هم کلی تبلیغ مجانی توسط رسانه‌های خبری دنیا می‌آورد.

خیلی چیزهای دیگر هم هست که حالا آرام آرام می‌نویسم.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

تبعیدی عصبانی
یک پزشک
خوابگرد
دوشیزه شین
سولوژن
عرب عصبانی
فلیسوف مآب رمانتیک
آهستان
حاجی واشنگتن
کوروش علیانی
دوم دام
بچه‌ی قلهک
زهرا
یادداشت‌هایی از کابل
بلوط
۳۵ درجه
آرش «کمانگیر» آبادپور
حسین پاکدل
۴ دیواری
یک وحید
مونتاژ انتقادی
پویان طباطبایی
نگارک‌ها
شب پیشگویی
آدم و حوا
کتابلاگ
دادابیس
از پشت یک سوم
حسین نوش‌آذر
عبدالقادر بلوچ
سینا دیلی
نانا
خورشید خانوم
پویان و سیما
گناهکار
ناهید رکسان
سیبستان
بامدادی
رویای آريایی
نگاه نو
نگاه نو
امنزیاک
فوکو بلاگ
مریم مومنی
خیاط باشی
فروغ
نیما دارابی
نازخاتون
مارسی نیومن
مرتضی نگاهی
هوشنگ دودانی
دستنوشته‌ها
روزنامه‌نگار ممسلمان
کریم ارغنده‌پور
شرح
کمال
راه من
مسعود بهنود
مریم ابریشم‌کار
فانتازیا
مسعود ده‌نمکی
روزنه
توکا نیستانی
مازوخیسم محاسباتی
زیتون پرورده
زيتون
جمهور
من راه نشین
آق بهمن
هپلی
امور ایران
حمید مافی
محمود فرجامی
پاسداران
حقوق‌دان پاریسی
طاها بذری
پاگرد
گردباد
خانوم حنا
میرزا پیکوفسکی
موج
صفا در ال.ای
فریادناممه
ملکوت
غلاف تمام فلزی
آن سوی دیوار
ارزیابی‌های شتابزده
لات‌لند
یک فتحی
شکرخواه
ایرانی طعنه‌آمیز
مهستی شاهرخی
جمال
پیاده رو
سمیرا سامانی
ایران‌شهر
آزادنويس
ایمیان
نوه‌ی غلامرضا تختی
لیلی نیکونظر
سبیل طلا
خط قرمز
لگوماهی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
بابک داد
وب‌نگاشت
حسام‌الدین آشنا
محمد نوری‌زاد
افسون فسرده
هادی خرسندی
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
منبر دات نت
مرصاد
بی‌بی‌گل
نسل خمینی
جواد کاشی
امیرحسین ثابتی
ف.م.سخن
آچار فرانسه
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
راهرو
کلنگ کمونیست کارگری
اکبر منتجبی
آی‌تی.ايران
خاکریزیسم
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
خسرو نقیبی
حامد قدوسی
کیبرد آزاد
سلمان
ddmmyyyy
مهدی یوسفی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
روزها
انتخاب زنان
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
مهدی محمدی
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
کامپیتور و ارتباطات
مهدی اسماعیلی
هنوز
زمستان است
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
شاخ به شاخ
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

As minister of higher education, Moein never picked any woman for any position in his ministery but apparently now just for the sake of a few more votes he picked Dr Kulaie a very competent woman of course. Moein has a very bad temper and not very found of woman in workplaces and he shows that too in his interview just listen to one audio on IRNA. Had Saddam was more carefull with an early democratic election he could have saved himself and the country from a disaster. The same story goes for IRI, their sham selection wont cut it and prepares the ground for a good spanking of Sepah by US forces. Boycott IRI's sham elections and in case of inevitable attack by a worldwide coalition forces don't try to save Khameneie's Qalifa style regim and I am sure Iranian wont. IRI is too intoxicated from Iran-Iraq war not realising even then people stopped supporting their war.

متاسفانه مردم ايران از دو چيز رنج مبرن: 1-حافظه تاريخي ضعيف 2-در نظر نگرفتن واقعيتها(ايده آليستي) كه هر دو اينها دراكثر نظرات داده شده در مورد مقاله فوق به شدت ديده ميشه.اميدوارم تاريخ در مورد ما مثل مردمي كه سال 1332 پشت مصدق را خالي كردن وبهترين فرصت تايخي ايران را سوزاندند، قضاوت نكنه.

"بخصوص که تقریبا تمام استفاده‌کنندگان ایمیل در ایران جزو گروه رای‌دهنگان بالقوه‌ی مشارکت هستند" ... ميشه بگي اين حرف رو مستند به چه چيزي ميگي؟!

آقا نوشتي تصفيه من ياد فاضلاب افتادم. مي دونم كه فعلا قحط الرجال است در اين مملكت و آخرش هم شايد مجبور بشيم به همين معين رأي بديم اما اون اتفاقاتي كه شما مي گي در اونجا نيفتاده هنوز. بهتر است فعلا گير بدي تا حلواحلواكني.

سلام. میگن معین گفته که اگه رییس جمهور بشم" اقلیتهای دینی مثل مسیحیان میتوانند بدون روسری در خیابانها ظاهر بشن. این اگه درست بشه که خیلی آدمه خوش فکری هست.

You are nuasiating, you change color. Some days ago you attacked "Shargh" and now you support Moein!! F** you and your blog. Keep your stupid idea for yourself

آقای درخشانی بیخودی آب به آسیاب ج.ا نریزید!حزب مشارکت یک حزب نیست. بلکه یک باند است.باندی که بدنبال سهم گیری بیشتر از قدرت است.و برای اینکه در ساختار قدرت بماند در خیلی از موارد بدفاع از رژیم میپردازد.مقاله های چندی پیش سعید حجاریان و عیسی سحر خیز رادر حمله و نه انتقاد به طرح وطراحان رفراندوم را میتوان آخرین شاهکار باند مشارکت در دفاع از دمکراسی و آزادیخواهی به حساب آورد.واقیعت این است که مشارکتی ها می دانند که فقط در صورت ادامه حیات ج.ا میتوانند سهمی از قدرت بگیرند و نقش اپوزیسیون داخل کشور را بازی کنند.آقای درخشانی باند مشارکت نماینده آزادیخواهان ایران نیست.

راستش من نمی دانم تو ته دلت از جمهوری اسلامی خوشت میاید یا نه؟ چرا اینقدر داغش می کنی؟ به نظر من همه باید روی تحریم انتخابات زوم کنند ویک نکته دیگر با همه ی این حرف ها به نظر من معین اصلن پرستیژ ریاست جمهوری ندارد

خيلی خودتو جدی گرفتی کوچولو.

So, I can see that you're officially in the Moein supporters front since you're so adamently attacking Rafsanjani?

آخه تو با اين ايده عبادي سحابي! و بعدش يکدست شدن حکومت و .... تروخدا کسي را راهنمايي نکن خنگ بزرگ!

آقا کلیه ی کاندیدا فعلاً هیچ محبوبیتی بین مردم ندارند حتی مشارکتی ها که سر دسته ی شان اون محمد خاتمی است که هیچ حامی نداره وای به حال بقیه حتی عارف می گوید معین هیچ عرضه ای ندارد بابا تو که معاون اول همین حزبی! فکر کنم البته این نظر شخصی من است ولی به نظرم کاندیدای اصلی هنوز خودش را نشان نداده و مثل خاتمی با ناز می خواهد مردم به او اصرار کنند تا اینطوری دو کفه ی ترازو مساوی بشه یک طرفش رفسنجانی و طرف دیگر x اما این x کی می تونه باشه ؟ یا اصلاً x در کار است کمی عجیب است.من فکر کنم این ابطحی(بامشاد کابینه) گزینه ی بدی نباشد مخصوصاً این که بعد از 1سال و نیم وبلاگ نویسی تازه همه یادشان افتاده این آقا وبلاگ دارد و کتاب هم چاپ کرده.در ثانی رفسنجانی خودش پستی بالاتر از رییس جمهور دارد دیگر چرا می خواهد رییس جمهور شود؟ برای این که کمی انتخابات مثل ماجرای ناطق نوری داغ شود و کفه ی اول ترازو سنگین شود آمده است(ماشاالله به وزن واقعی اش) پس امکان این که رفسنجانی بشود نیست و هیچ کدام از این کاندیدا هم توان سنگین کردن طرف دوم را ندارند.حالا اومدیم رفسنجانی خواست بشه خوب باید مثل بوش یک طرف دیگری هم باشد تا عقاید ضد او بزند پس این که کس مخفی دیگری باشد الزامی است ولی کی باشد را من نمی دانم.در پایان می گم رفسنجانی نقل حکایتیه که می گند روباه تخم می گذارد یا بچه می زاید می گند از این حرام زاده هر چه بکید بر می آید.

اين اعتماد از دست رفته اي که دوستمون صحبتش رو مي که يکي از آماتورترين تحليل هاي ممکن است که متاسفانه مردم کم حافظه ما علاقه خاصي بهش دارن. جبهه مشارکت و مجاهدين انقلاب تمام راه هايي که بايد در نظام براي اصلاح از درونش رفته مي شد رو رفتن و من و فکر نمي کنم جايي با ترس و سازش عمل کردن. تمامي سعي شون رو کردن تا به شعار هاي انتخاباتي شون که همان آزادي بيان و سياسي بود برسن و اگر نهاد هاي انتصابي اين اجازه رو نداد تقصير برگردن اين افراد نبايد انداخت.

حسين من کلاْ با تحليل هاي تو چه حال بکنم چه نه هميشه فکر مي کنم آخرش به نتيجه درستي مي رسي مثل موقع انتخابات مجلس هفتم که اولش بي اعتماد به نماينده ها بودي ولي با رد صلاحيت و تحسن نظرت عوض شد. اين بار هم فکر مي کنم همين اتفاق بيفته و به طور کل در هر شرايطي من خودم رو موظف به حمايت از حزبي مي بينم که شعارش آزادي هاي فردي و سياسي باشه. تو هم فکر نمي کنم براي ايران چيزي جز اين بخواي. فقط نا اميدي و دل شکستگي رو که اگر اصلاح طلبان در انتخابات شکست بخورن براي آزادي خواهان و ضربه اي که به دموکراسي naive ايران مي خوره رو تصور کن. معني هر رايي که به کسي با غير از اين شعارها داده بشه معنيش اينه که ما آزادي نمي خواهيم.

حسین چی شده؟ تو که گفتی معین شوخیه!!!

این که معین داره وزیرها رو از اینجور آدمها انتخاب میکنه از یک جهت خیلی خوبه. ولی فکر این رو هم بکن که این وزیرها باید بتونن رای اعتماد بگیرن یا نه؟ به نظر من باید منطقی عمل کرد. میدونم که با این جور طرز فکر متهم به محافظه کاری میشم ولی بالاخره باید این دولت بتونه با مجلس کار کنه یا نه. مملکت بدون چند تا وزیر مهم چیکار میخواد بکنه. مجلسی که به یه وزیر زپرتی راه رای نداد میخواد به امثال میردامادی و خاتمی رای بده؟ البته معاونها و سخنگو رای اعتماد نمیخوان ولی وزیر کشور و ارشاد و آموزش و پرورش که میخوان. اصل ماجرا هم همونهان. به نظر من معین با این کارش فقط رد صلاحیتش رو آسون میکنه

حقیقت امر این هستش که در ایران بیشتر روی این امر تاکید می شود که جبهه ی مشارکت دارد طوری وارد انتخابات می شود که یا اصلا راهش ندهند !! یا اگر راهش دادند نتوانند جلویش را به این سادگی ها بگیرند ! در راستای اینکه راست های ایران روزه ی شک دار نمی گیرند گمان می کنم همان فرض اول محتمل تر باشد ...

ميبينم که ديگه کارت به جايي رسيده که مستقيما براي جمهوري اسلامي تبليغ ميکني! خجالت بکش

اگر بر حسب نظر شما جدی بودن در تغییر ساختار را برای مبارزه انتخاباتی در نظر بگیریم اما این نکته کاملا مشخص است که انتخاب معین با ویژگی هائی تقریبا شبیه خاتمی اشتباه بزرگی است . مردی ساده با همان لبخند بی معنی ! بر گوشه لب که هر از چند گاهی از او می بینیم نشان از یکسان بودن سایر خصوصیاتش با خاتمی دارد . روند تعامل با حکومت برای مشارکتی ها بسیار خطرناک است . می دانم مردم این بار واقعا پشت دست خود را داغ کرده اند که به مردی صرفا خوش تیپ با حرفهائی آرمانی رای بدهند که عمل به شعارهای حزبش نه در حوزه اختیاراتش است و نه به او قدرت اجرائی کردن حرفهایش را خواهند داد . چنانچه دیدیم و خواهیم دید.

حوصله ام نگرفت مطلبت رو بخونم d: یکم کوتا ه تر بنویس

بر خلاف نظر شما مشارکت توسط خاتمی تشکیل نشد و هیچ گاه نیز به نظرات آنان توجهی نشان نداد برخی از رهبران مشارکت خصوصا در دور دوم شعار عبور از خاتمی را ارائه کردند برای مشارکت ومجاهدین رد صلاحیت معین خصوصا با حضور کروبی خائن بدیهی است تلاش آنان فقط برای امید وار نگه داشتن هواداران و دچار نشدن به سرنوشت احزابی همچون نهضت آزادی و جبهه ملی و...و جلوگیری از منحل کردن این دو حزب توسط انحصار طلبان در دولت آینده است.....موفق باشید

آخه مشکل همينه که نفوذ کردن دوباره در دل "بیش از یک میلیون نفر خواننده" وبلاگها به همين سادگيها هم نيست، اعتماد از دست رفته و آبروی ريخته و اين صوبتا

سلام. جالبه که دیگه ظاهرا دنبال یکدست شدن حاکمیت نیستین و نظرتون تغییراتی کرده. نمی خوام دوری تون از شرایط عینی رو چماق کنم اما واقیت اینه که باعث می شه نظراتتون بیشتر مضر باشن تا مفید. به هر حال توجه به شرایط عینی و حرکت گام به گام و اصولی یه اصل اساسیه. این طرح شبکه رادیویی هم از اون طرح هاستا!!! در ضمن ممکنه تو همین صفحه ادیتور مایسلف یه لینک به من هم بدین.

Excuse me, Hosein, do you think the right wing extremist conservative all-powerful clerics controlling all the key institutions are carrots to let a few inexperienced and incompetent Moshakerati’s to decide about the future president? The Guardian Council will never make their mistake again to let a Khatami-like individual go through; though even Khatami proved to be more Catholic than the Pope in the end. The Islamic Republic is a totally new, totally unique, and totalitarian system. Once again, let me repeat my comment I had made some time ago: The longer you stay away from Iran, the more naïve your interpretations and understandings become. Good luck, Farahnaz, Toronto