برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۴ | 21 May 2005

 عاشقان سانسور اینترنت

  لينک‌دونی هفته
Excerpt: We have to use the short time we have before the elections and turn the internet censorship to a real campaign issue. This may be our last chance.

باورم نمی‌شود که با وجود این همه جوان اینترنت‌باز ایرانی هنوز مساله‌ی سانسور اینترنت به یک مساله‌ی انتخاباتی تبدیل نشده است تا همه‌ی کاندیداها را مجبور کند که درباره‌ی آن موضع‌های جزیی بگیرند و بگویند که اگر بیایند چه خواهد کرد.

وقت زیادی نیست و اگر از این فرصت کوتاه باقی‌مانده تا زمان انتخابات استفاده نکنیم، معلوم نیست که دیگر کی بتوانیم اعتراضی کم‌هزینه درباره‌ی سانسور وب‌سایت‌های سیاسی و اجتماعی بکنیم.

جوان‌های قشر متوسط دیگر سیاسی نیستند، می‌دانم. اما از بین مهم‌ترین مسایل غیر اقتصادی آنها، شامل سکس، الکل، و اینترنت، تنها دسترسی آزاد به اینترنت است که در پستوی خانه و گوشه‌ی خیابان هم پیدا نمی‌شود و بدون فشار به حکومت نمی‌توان به آن رسید.

آیا سکوت جمعی کاربران اینترنت درباره‌ی سانسور فراگیر وب‌سایت‌ها و وب‌لاگ‌های فارسی نشانه‌ی رضایتشان است؟


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

«رویای آريایی»
«آن سوی دیوار»
«یک فتحی»
«عرب عصبانی»
«جمال»
«محمد نوری‌زاد»
«خیاط باشی»
«کریم ارغنده‌پور»
«راه من»
«افسون فسرده»
«مریم ابریشم‌کار»
«هادی خرسندی»
«آرش «کمانگیر» آبادپور»
«ملکوت»
«پاگرد»
«مرتضی نگاهی»
«شرح»
«محمود فرجامی»
«تبعیدی عصبانی»
«موج»
«حاجی واشنگتن»
«یک پزشک»
«بامدادی»
«زهرا»
«حقوق‌دان پاریسی»
«گناهکار»
«دردنوشته‌ها»
«دانشجوی مسلمان»
«من راه نشین»
«مهستی شاهرخی»
«منبر دات نت»
«مرصاد»
«خوابگرد»
«۳۵ درجه»
«عبدالقادر بلوچ»
«بی‌بی‌گل»
«خورشید خانوم»
«میرزا پیکوفسکی»
«نسل خمینی»
«دادابیس»
«ایمیان»
«طاها بذری»
«بلوط»
«جواد کاشی»
«آق بهمن»
«دستنوشته‌ها»
«نانا»
«ناهید رکسان»
«حسین نوش‌آذر»
«مارسی نیومن»
«فوکو بلاگ»
«دوشیزه شین»
امیرحسین ثابتی
نگاه نو
نگاه نو
ف.م.سخن
حسام‌الدین آشنا
پاسداران
آچار فرانسه
لیلی نیکونظر
گردباد
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
کمال
سینا دیلی
سیبستان
فانتازیا
راهرو
یادداشت‌هایی از کابل
مازوخیسم محاسباتی
کلنگ کمونیست کارگری
زيتون
دوم دام
زیتون پرورده
آزادنويس
اکبر منتجبی
مسعود ده‌نمکی
غلاف تمام فلزی
پیاده رو
فروغ
آی‌تی.ايران
حمید مافی
از پشت یک سوم
کتابلاگ
روزنامه‌نگار ممسلمان
خاکریزیسم
سولوژن
ایران‌شهر
ایرانی طعنه‌آمیز
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
توکا نیستانی
مونتاژ انتقادی
خسرو نقیبی
تادانه
حامد قدوسی
مسعود بهنود
روزنه
امنزیاک
آهستان
نگارک‌ها
پویان و سیما
ارزیابی‌های شتابزده
هوشنگ دودانی
کیبرد آزاد
امور ایران
پویان طباطبایی
لات‌لند
سلمان
ddmmyyyy
نازخاتون
شکرخواه
مهدی یوسفی
بابک داد
شب پیشگویی
خانوم حنا
مریم مومنی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
یک وحید
روزها
انتخاب زنان
سبیل طلا
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
۴ دیواری
آدم و حوا
مسیح علی‌نژاد
مهدی محمدی
فریادناممه
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
فلیسوف مآب رمانتیک
کامپیتور و ارتباطات
نوه‌ی غلامرضا تختی
مهدی اسماعیلی
هنوز
نیما دارابی
زمستان است
خط قرمز
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
کوروش علیانی
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
وب‌نگاشت
شاخ به شاخ
سمیرا سامانی
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
صفا در ال.ای
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جمهور
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
لگوماهی
حسین پاکدل
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
هپلی
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

اگر جوانها اهل اعتراض بودند،سیاسی می شدند....

اتفاقآ لذت استفاده از اینتر نت در ایر ان خیلی بیشتر آز بقیه جاهاست چون دائمآ باید دنبال راههای عبور از فیلتر بگردی و این خودش یه نوع سرگرمیه!!! وکلاه بر سر فیلتر ها بگذاری!

ياد دوم خرداد ۷۶ بخير. من از سال ۷۲ دانشگاه تهران بودم. یادم هست که تا سال ۷۶ تنها صدایی که در دانشگاه بلند بود صدای دکتر سروش بود. نه از خاتمی خبری بود نه از اصلاح طلبان حکومتی و غیر حکومتی. فقط سه نفر بودند که می آمدند به دانشگاه و سخنرانی می کردند. بعدش هم فحش می شنیدند و میرفتند: آقای دکتر ملکیان آقای دکتر سروش و آیت اله دکتر مجتهد شبستری.

در بین این سه نفر هم نقش عمده رو دکتر سروش بازی می کرد . سخن رانی می کرد کتک می خورد و می رفت!

بعد آقای خاتمی اومد. ولی حتی کوچکترین دلجویی از این سه نفر نشد. آقای خاتمی هم همه رشد فکری مردم رو به حساب خودش مصادره کرد. البته من معتقدم که آقای خاتمی همان نقشی رو برای توده مردم عامی ایفا کرد که دکتر سروش برای جامعه دانشگاهی. چون صدای دکتر سروش به عوام نمی رسید. ولی خاتمی در مقایسه با این سه بزرگوار نقش چندانی در رشد فکری دانشگاهیان ایفا نکرد.

ولی همواره این سوال برای دانشگاهی ها باقی موند که چرا خاتمی از سروش و حمایت واضح نکرد. آن طوری که دیگران از فیلسوف خودشان حمایت کردند! با سروش همان می شد که قبل از خرداد ۷۶ میشد شاید هم بد تر. خاتمی هم حتی به ظاهر هم هیچ تجلیلی از ایشان نکردند! آن گونه که از دکتر داوری کردند. در حالی که خاتمی از آیت اله خلخالی و آقای لاجوردی هم به هنگام در گذشتشان تجلیل کرد. چرا آقای خاتمی فقط با اصول گرایان اهل مداراست ؟! در حالی که در این سالها تند ترین مواضع را در برابر اصلاح طلبان خود خاتمی گرفت! از مصدق بد گفت نامی ار بازرگان نیاورد سروش و ملکیان همچنان تنها بودند. صدها انتقاد اصول گرایان رو ندید ولی تاب یک انتقاد حجاریان و معین رو نداشت! مدتی هم که از دانشگاه فرار می کرد در حالی که هیج اصول گرایی رو در ملا عام و به نام نصیحت نکرد!

چرا مدارای خاتمی یک طرفه بود ؟ چرا با لاجوردی و خلخالی و فلان فیلسوف نامدار و فلان کس آن گونه بود و با دانشگاه و سروش و عبادی و حجاریان اینگونه ؟‌

نام خاتمی در تاريخ با نيکی ياد خواهد شد ولی من بر اين اعتقادم که خاتمی اصلا انتقاد پذير نبود. او فقط اجازه به انتقاد می داد و لی انتقاد را نمی پذيرفت. به نظر من دموکرات کسی است که نه تنها اجازه به انتقاد ميدهد بلکه معتقد است که در انتقاداتی که می شنود ممکن است چيزی مفيدی وجود داشته باشد و متوجه چيزی بشود که قبلا متوجه نشده بود. او به دانشگاه می آمد که رفع تکلیفی کرده باشد و انتقاد بشنود ولی به دانشگاه نمی آمد که شاید چیزی را بفهمد که قبلا نمی فهمیده ! و در ریاست جمهوری او مفید و موثر باشد. خاتمی در این سالها کلی انتقاد شنید ولی از این انتقادات کوچکترین تاثیری نپذیرفت. چون منتقدان را نادانانی می دانست که باید فعلا آموزش ببینند.

حسین عزیز اتفاقا چه خوب شد در این مورد نوشتی تا یک خبر جدید بهت بدم. نه تنها وبلاگ ها رو فیلتر کردن بلکه نمیدونم چه بلایی سر بلاگ اسپات و بقیه سرویس ها درآوردند که ما اصلآ نمیتونیم وبلاگ هایی که از بلاگ اسپات استفاده میکنند ببینیم. چه خارجی چه داخلی...وبلاگ های خودمون هم که دیگه پیش کش. کاش یکی پیدا میشد میگفت این قضیه از کجا آب میخوره.

چون نداشتن اینترنت ازاد مشکل اصلیشون نیست.مشکل بی پولی، سردرگمی، سرخوردگی،ناامنی در جاده ها، دود وترافیک شهری، بی قانونی و نابسامانی در اداره و کارخونه ، شیوع پارتی بازی ، فقر مدیریتی و احساس ناتوانی در ایجاد تغییره. بابا نیمی از مردم کشور دچار نوعی مشکل روحی هستن.اینترنت درد اصلیشون نیست.

كاش شما هم وقايع جشنواره همدان را سانسور نميكردي و از بزرگترين رويداد وبلاگي در عالم واقعي چيزي مي‌نوشتي. اينكه وزير و استاندار و دادستان را به جشنواره كشيده شدهند به نظرم خيلي مهم بود. حالا غرور احمقانه شما اصلا مهم نيست

فيلتر سياسي و فرهنگي رو بردارن ولي فيلتر سايتهاي سكسي بايد باشد چون وقتي به پسر 12 ساله نگاه ميكني زير چشماش كاملا گود وسياه شده در حالي كه هنوز 6 سال به سن قانوني فهميدن مسائل سكس در دنيا مونده البته اينها همه باز هم برميگرده به عقب ماندگي فرهنگي

اتفاقا در جلسه ای که بین بلاگرها و معین حادث شد هم من و اگر اشتباه نکنم پرستو در این باره با معین صحبت کردیم و اون در حرف مخالف سانسور نت بود ولی اگر یادت باشه خاتمی هم با این حرکت مخالف بود ولی وقتی دد فرنگ در این باره از اون سوال کردن از فیلتر سایت های سکسی دفاع کرد و گفت غیر از سایت های سکسی سیات دیگه ای فیلتر نیست مطمئن باش تمام کاندیدا ها قبل از انتخابات روشنفکر می شن ولی مگه میشه فکری که انحصار تاییدش می کنه روشن باشه

با عقیده احسان موافقم. بنشینید و فرض بفرمایید که همین فردا صبح ایران یک دمکراسی مردمی و با مطبوعات آزاد و قوه قضاییه مستقل و قانونمند بشود. حالا با صداقت بگویید که در آن شرایط مشکل اصلی چه خواهد بود. فرهنگ مرتجع و مرده پرست و جوان مشکوک و زن ستیز ایرانی. یعنی خانه از پای بست ویران است!

حسین جان اگه جوانان و کلاً ملت ما از این بخارها داشتن که تا حالا مسائل خیلی بزرگتر مثل حجاب و... هم حل شده بود اگه حتی جمهوری اسلامی هم بره من بعید میدونم حالا حالا ها تا یکی دو نسل آینده دموکراسی واقعی توش کشورمون برقرار بشه

اول اینکه خوشحالم به مدد فیلتر شکن هنوز می تونم وبلاگتون رو بخونم . دوم اینکه وقتی تو ایران زندگی می کنی و حکومتت هم اسلامیه مزه اش به اینه که از فیلتر اهالی ایمان بگذری و به ریششون بخندی.