برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
۴ خرداد ۱۳۸۴ | 25 May 2005

 شش نکته‌ی غیر تکراری

  لينک‌دونی هفته
Excerpt: Six points about the election that are rarely discussed.

اول اینکه به نظرم مشارکتی‌ها باید یک واژه‌ی تازه بجای «اصلاح‌طلب» بسازند و از این به بعد با آن کار کنند. چون فضای مفهومی این واژه با نارضایتی مردم از خاتمی و دوستانش گره خورده است و در ذهن باری منفی دارد. واژه‌ی جدید باید فارسی‌تر و در عین حال کمی تندتر باشد تا تفاوت اساسی تیم معین و تیم خاتمی را نشان دهد. مثلا می‌توان گفت «دگرگون‌خواه» یا چیزی شبیه به این.

دوم به نظرم معین باید با توپ پر به انتخابات برگردد و همزمان دیالوگی دوستانه و دلسوزانه ولی صریح و عمومی را به شکل نامه‌های سرگشاده با خامنه‌ای آغاز کند. الان رژيم ایران است که برای بقایش به رای طرفداران معین از نان شب محتاج‌تر است و این بهترین فرصت برای به‌زور قانع کردن خامنه‌ای برای انجام تغییراتی اساسی در ساختار سیاسی است. به نظرم دوباره مطرح کردن دو لایحه‌ی بی‌انجام خاتمی برای تغییر قانون انتخابات شروع خوبی است. همین‌طور پافشاری برای تاسیس یک کانال رادیویی و تلویزیونی مخصوص زیر کنترل دولت.

سوم اینکه حالا وقت آن است که رضا خاتمی و زهرا اشراقی به میدان بیاییند. بخصوص اشراقی که به تنهایی می‌تواند صدهاهزار رای از زنان جوان را برای معین بیاورد. این زن و شوهر جوان می‌توانند در وبلاگ رسمی معین بطور جدی شروع به نوشتن دربارّ‌ی عقاید و شیوه‌ی زندگی‌شان کنند.

چهارم اینکه مشارکت باید بدون وقت تلف کردن برای یک ماه یک کانال تلویزیونی ۲۴ ساعته‌ی ماهواره‌ای در بیرون ایران اجاره کند تا بتواند صدایش را به شهرهای کوچک برساند. وگرنه هیچ‌کس معین و تیمش را در این فرصت و پوشش کم رسانه‌ای موجود نخواهد شناخت.

پنجم اینکه معین باید وبلاگش را جدی بگیرد و در آن درباره‌ی جنبه‌های انسانی و غیرسیاسی خودش بنویسد. مثلا خاطرات قدیمی، پدر و مادرش، زن و بچه‌اش، علاقه‌ها و تنفرهایش، و...

ششم اینکه کاش حکومت ظرفیت آن را داشت که از لاریجانی برای حل «کارآمدی» سیستم، و معین برای حل «مشروعیت» آن بطور همزمان استفاده کند. متاسفانه این اشکال حکومت‌های غیرپارلمانی است از جمله آمریکا. اگر ساختار سیستم به شکل اروپایی بود (کابینه درست بر اساس وزن هر گروه سیاسی تعیین می شد) این مشکل نبود. لعنت بر آن کسی که سیستم آمریکایی را در ایران جا انداخت.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

«فروغ»
«دادابیس»
«عرب عصبانی»
«مریم ابریشم‌کار»
«تبعیدی عصبانی»
«اکبر منتجبی»
«مرصاد»
«هادی خرسندی»
«هوشنگ دودانی»
«بابک داد»
«طاها بذری»
«یک پزشک»
«احمد جلالی»
«هادی نیلی»
«ملکوت»
«یک فتحی»
«سبیل طلا»
«ضدمورچه»
«مهستی شاهرخی»
«کوروش علیانی»
«گردباد»
«یک استکاان چای داغ»
«موج»
«کیبرد آزاد»
«حسین نوش‌آذر»
«عبدالقادر بلوچ»
«ایرانی طعنه‌آمیز»
«پسر فهمیده»
«مازوخیسم محاسباتی»
«جواد کاشی»
«منبر دات نت»
«آرش «کمانگیر» آبادپور»
«از پشت یک سوم»
«آزادنويس»
«ناهید رکسان»
«آق بهمن»
«مرد تنها»
«بامدادی»
«جمهور»
«محمد نوری‌زاد»
«امنزیاک»
«نانا»
«امور ایران»
«نگاه نو»
«نگاه نو»
«مسعود ده‌نمکی»
«آن سوی دیوار»
«گناهکار»
«آهستان»
«۳۵ درجه»
«خیاط باشی»
«من راه نشین»
«کمال»
«مسعود بهنود»
«حقوق‌دان پاریسی»
«حاجی واشنگتن»
ایمیان
کشکول جوانی
صفا در ال.ای
مارسی نیومن
شب پیشگویی
سوگلی ریچارد پرل
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
آشپزباشی
پاگرد
آچار فرانسه
سینا دیلی
لیلی نیکونظر
۴ دیواری
ایران‌شهر
حمید کریمیان
نیما دارابی
میرزا پیکوفسکی
بلوط
ف.م.سخن
پیاده رو
زهرا
خورشید خانوم
رزانیات
نگارک‌ها
لوبيا
یادداشت‌هایی از کابل
حمید مافی
لگوماهی
سهند شمس
حسین پاکدل
کتابلاگ
مریم مومنی
نگفتنی‌ها
خوابگرد
یک وحید
محمود فرجامی
لات‌لند
کریم ارغنده‌پور
زيتون
زیتون پرورده
حسام‌الدین آشنا
محبوبه حسین‌زاده
آی‌تی.ايران
دستنوشته‌ها
جواد روح
ابراهیم اسکافی
حامد قدوسی
شاخ به شاخ
افسون فسرده
جوانفکر
خبرنگار مسلمان
غلاف تمام فلزی
حنیف مزروعی
چرک‌نویس
مرتضی نگاهی
شب‌نامه‌ها
بسیج جهانی
فریادناممه
نوه‌ی غلامرضا تختی
پژمان نوزاد
سولوژن
کلنگ کمونیست کارگری
رویای آريایی
علیرضا شیرازی
مرصاد امروز
روزنه
خاکریزیسم
توکا نیستانی
مونتاژ انتقادی
نیکی اخوان
شهرزاد
احسان
شرح
دلبستگی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
نازخاتون
خط قرمز
جمال
شنا در شنزار
بی‌بی‌گل
کامپیتور و ارتباطات
نوک‌تیز
زمستان است
نسرین افضلی
فوکو بلاگ
پویان و سیما
آرش غفوری
سهیل کریمی
بیروت ریپورت
سلمان
مریم اينا
میرزا
فانونایت
دوم دام
کافه ناصری
بی اجازه کوچیکترا نه
نسل خمینی
مهدی محمدی
امید معماریان
روزنامه‌نگار ممسلمان
سیبستان
خسرو نقیبی
اسماعیل نیوز
مطالعات فرهنگی رادیکال
فرنگوپولیس
آزاده عصاران
هنوز
شکرخواه
خانوم حنا
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
سایه
عباس معروفی
نقیز
روزها
انتخاب زنان
هپلی
پاسداران
پویان طباطبایی
فلیسوف مآب رمانتیک
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
شبنم طلوعی
امیرعلی قاسمی
مشکات
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
ارزیابی‌های شتابزده
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
آدم و حوا
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
وب‌نگاشت
تبرمرد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
ddmmyyyy
بازیگر آماتور
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
انتخاب انسانی
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
راهرو
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
غربتستان
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
فانتازیا
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
آرش صالحی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
گل‌آرا حمزه
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
مجید تفرشی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
نظرات ديگران

لعنت بر تو ای حسین درخشان خائن!همه بدبختی های ما زیر سر توست یا حداقل خاتمی یا شاه خائن یا انگلیس!ولی ما مثل فرشته های آسمانی بسیار باهوشی هستیم که با اینکه خیلی باحال و باهوشیم و هنر هم فقط نزد ما است و بس نمی دانم چطور هی سرمان کلاه می رود!اگر تو بگذاری انتخابات تحریم می شود عین انتخابات شوراها و مجلس که فقط 50% رای دادند.اگر هم این تعداد رای ندهند حکومت بلد نیست تعداد رای ها را زیاد کند.اگر تحریم کنی می دانی چه می شود ای خائن؟جمهوری اسلامی سه سوت غمباد گرفته و ساقط می شود و سه سوت دارای همه چیز می شویم(بجز عقل!)همانطور که تا حالا حداقل دو بار دیگر هم سقوط کرده:یکبار بعد از انتخابات شوراها و یک بار بعد از مجلس هفتم.پس مرگ بر تو ای خائن!

پیشنهاداتت بدک نیست، راجع به شبکه ماهواره ای خوبه در حالی که میرحسین موسوی نظرش یک شبکه توی صدا و سیما بود. به هر روی راستش توی مصاحبه زهرا اشراقی با اقبال خوندم که اونم وبلاگ مینویسه به طور ناشناس اگه میدونی وبلاگش چیه به منم بگو.

یه خبر جالب! ندا رایانه سایت فلیکر رو فیلتر کرده! البته من که زنگ زدم گفتن تا شنبه درستش میکنن اما خوب دیروزم میگفتن تا پنجشنبه!

Sami, why do you make up stuff? You are apparently very unfamiliar with the U.S. system of government. Who told you that the 9 people on the Supreme Court have to sign off on all legislation? That is not true at all. It's true that the separation of powers has become an issue in the U.S., especially with the surge of conservative power, but the Constitution of the United States guarantees that separation. Don't compare the two systems; they are not even close. چرا الکی ورمیداری یه چیزی میبافی بعد بر اساس بافته شخص خودت استدلال و نتیجه گیری میکنی؟

به آنهائي كه گفته اند مردم ايران انتخابات را تحريم ميكنند و شركت نميكنند و مشروعيت ندارد و غيره خصوصا كساني كه براي جناب درخشان پيام گذاشته اند : تابلو ها . بقول جناب آرمين توي انتخابات مجلس با آن فضاحت بالاي پنجاه درصد شركت كردند ! اانتخابات رياست جمهوري هم بدون شك با بالاي هفتاد درصد مشاركت برگذار خواهد شد ، ميگويئد نه ؟ اندكي صبر . چقدر زمان لازم است تا بعضي از شما ضد انقلابهاي كم عقل بفهميد تخيلات شخصي شما لزوما برآيند نظرات عامه مردم ايران نيست ؟ يا للعجب .

حسين آقا شما مثل اينکه سيستم فکرتون عوض شده همه ي اقشار مردم و تمام گروها و حتي تحليل گرهاي خارجي معتقدند با تحريم و شرکت نکردن مردم در انتخابات رژيم به پرتگاه سقوط نزديکتر مي‌ شود و حالا شما به آنها خط ميدهيد که چگونه مي توانند آراي بيشتري از مردم کسب کنند مگر به حال مردم فرق خواهد کرد چه کسي مليجک شود همان بهتر که رفسنجاني با آراي اقليت بالا بيايد تا مردم تکليفشان را بدانند که با چه کساني سر و کار دارند.مردم احتياج به يک سيد خندان ديگر ندارند(که با پنبه سر ميبريد) البته چون معين دکتر است ميتواند آمپول خوش بيني به مردم تزريق کند تا هشت سال ديگر رژيم پا برجا باشد.....زهي خيال باطل

آيا دوستان برون مرز نشين هم حاضرند که با معين کنار بيايند و اگر تصميم گرفت در اين انتخابات شرکت کند با او هم صدا شوند و از او حمايت کنند. بهرحال اين طور که به نظر می رسد حاکميت از شرکت نکردن معين مضطرب شده و از اول هم قرار بود که شرکت کند ولی با حکم حکومتی. حالا ديگر روزنامه کيهان هم از شرکت او طرفداری می کند! اينکه او رد صلاحيت شد و در ظرف ۲۴ ساعت دوباره صالح شناخته شد خودش نشان می دهد که اين آقايان چقدر زرنگ تشريف دارند و بازی های سياسی در ايران چقدر پيشرفت کرده. معلوم می شود که حساب خودشان را کردند که با اين کار معين را تحت فشار قرار دهند و کانديدا شدن او را مشروط به حکم حکومتی کنند. تا قبل از اين بازی سياسی همه تحليل گران حرف از صلاحيت ويا عدم صلاحيت می زدند. کسی فکر حکم حکومتی نبود. اينجا معين مثل چوب دوسر نجس شده. از هر طرف که برگردد يک عده را دلخور می کند. آيا مشارکتی ها فکر اينجاش را نکرده بودند؟ در اين شرايط راه حل عقلانی برای معين انصراف است. ولی با اين عمل چه مقصودی عملی می شود؟ معين هم مثل خيلی های ديگر از خاطره ها محو می شود. تاريخ تنها کسانی را بياد می آورد که در وادی قدرت باقی بمانند و برای آنچه عقيده دارند مبارزه کنند.

بابا جان حتي همان جمهوريخواهان خارج از كشور هم كه تا چند وقت پيش سعي ميكردي از آنها حمايت كني، انتخابات رو تحريم كردند. خود مشاركتي ها هم كه سر اين قضيه دو دسته شدند. فقط دار و دسته رهبر هستند كه نميخوان انتخابات تحريم بشه. راستش رو بگو، كدوم طرفي هستي؟!

ناگهان پرده بر انداخته اي يعني چه مست از خانه برون تاخته اي يعني چه زلف در دست صبا گوش به فرمان رقيب اين چنين با همه در ساخته اي يعني چه شاه خوباني ومنظور گدايان شده اي قدر اين مر تبه نشناخته اي يعني چه هر كس از مهره مهر تو به نقشي مشغول عاقبت با همه كج باخته اي يعني چه حافظا دردل تنگت چو فرو آمد يار خانه از غير نپرداخته اي يعني چه

کلی از تيکه‌ی «اين زن و شوهر جوان» خنديدم، بنده‌ی خدا رضا خاتمی موهايش سفيد شده و چندان جوان نيست. احتمالا منظورت «اين زن و شوهر خوشگل» است نه جوان.

کمابیش موافقم. به استثنای کلمه دگرگون خواه که یک مقداری معنی انقلابی رو تداعی میکنه. ضمناً این که معین رای بیاره در حال حاضر فقط یک احتماله. برای تبدیل کردنش به یک واقعیت خیلی باید تلاش کرد. یعنی باید تلاش کنیم. مردم رو در شرایط فعلی پای صندوق های رای کشیدن اصلاً کار راحتی نیست.

تازه چند روزی هست که وبلاگت رو می خونم. تعجب نکن! همه که نباید شیفته هودر باشن. تو خیابون دیدمت. تو به کجای سیستم قدرت آویزونی؟ که هم عرق خوریتو میکنی، هم نگران مشروعیت نظامی؟ خلاصه پدیده جالبی هستی: مخلوط بازار سنتی و بچه فوفول. شاید بشه بهت گفت روشنفکر پاساژ (بر وزن روشنفکر بازار). هر چی به این مغزم فشار میارم تا رده دوم حکومت در ایران، "درخشان" یادم نمی آد؟! شاید هم خیلی خنگ شدم.

The parliament in Iran was founded 150 years ago like counties as Belgium and the UK but MPs always like to praise the 1st person of the country. All these candidates know they can not defeat Rafsanjani in the 1st round, even Rezai, Ahmadi Nejad ,Moin and Karobi know they even gain less than %10 of the total votes while Rafsanji gains more than %30 in the 1st round .So all their aim is to encourage people to increase the percentage of participation of people in election to establish the Islamic regime. For example if Ahmadi Nejad quit now for Galibaf, then Ansar Hezbollah and people like Hasn Abasi will not participate in election because they do not like none of the candidates for example Hasan Abasi attacked to Qalibaf badly with offensive words about his weakness due to smuggling Iranian girls to overseas or Ansar Hezbollah do not like Galibaf because he limited their activity or they say why Galibaf dress like people that Ansar beat them at streets just because of how they dress or Larijani is known as person who eats the bread with the price of the day ; or still some people in small villages believe in Akhondism so even if they do not like Rafsanjani they can vote for Karobi. All people in Islamic system must invite people to vote even though they know they will lose the election; otherwise in the future the budget for parties which is hundreds of millions tomans will not belong to them anymore (It is very absurd that in Iran government feed all fake parties which all are servants of Khamenei, Mosavi Khoinia and Rafsanjai although they receive bribes from people like Sharam Jazayeri).In conclusion in the second round candidates will back either Rafsanjani or Larijani/Galibaf( depends which one will qualify to the second round) to beg at least some part from cabinet. I am sure in the second round Karobi and Moin will say although we are against Rafsanjani but we ask people to vote for him otherwise the right party will reach the power in return they Khatami’s group will receive some ministries from Rafsanjani’s future cabinet so all these fights are because of money and power and nothing else

سلام حسين درخشان عزیز .من نیز با شما موافقم می شود از این فرصت استفاده کرد این یک فرصت استثنايي هست برای معین اگر بتواند استفاده کند الان که از فیلتر گذشت می تواند با طرح شجاعانه مطالبات مترقی مثل دموکراسی و حقوق بشر و حمله به مافیای اقتصادی و صاحبان اسکله های اختصاصی و صاحبان انحصارات اقتصادی حاکم و خواست ازادی زندانیان سیاسی عزل اعضای شورای نگهبان و افرادی چون قاضی مرتضوی پی گیری قتل های زنجیره ای و قتل زهرا کاظمی و کاظم سامی و... هم سطح جنبش را ا تقا دهد و هم مي تواند با دعوت از همه طرفداران دموكراسي و حقوق بشر جان تازه اي به جنبش بخشد هم انتخابات را به رفراندمي شفاف و تعيين كننده تبديل كند

great research about rafsanjani's wealth

http://www.specialisp.com/forums/showthread.php?t=5307

حسين جان پيشنهاد ميکنم ياددشت امروز کيهان نوشته حسين شريعتمداري رو بخوني تا ببيني که چطور جناح رهبري از عدم شرکت دکتر معين ميترسند شريعتمداري نظرش راجع به اين که اين فرمان حكم حکومتي بوده رو فقط بخاطر شرکت معين در انتخابت حاضر شده پس بگيره

Regarding your sixth point: You obviously know little about parlimiantary systems. Just look at the UK where Labor holds tight power in the cabinet when it only received 36 percent of the whole votes. Moreover, the opposition in the UK's westminster model doesn't have any power except just raising its voice in opposition.

I think you have mixed parliamentary systems with those of coalition governments.

حسین داری خرابکاری می کنی ها! کی به بقای رژیم ج ا اصولا اهمیت می ده که بخواد معین رو بعنوان چسب برای بند زدن چینی شکسته و رنگ رو رفته جمهوری اسلامی بکار ببره. فکر می کنی با این بازی موش و گربه بین طرفداران تغییر - در نقش موش- و مقام گربه ای رهبری تا چند قرن دیگه باید صبر کرد تا کسی رنگ و بوی آزادی - لااقل در حد فردی- رو ببینه. برادر من بیرون گود نشستی میگی لنگش کن؟ من رو یاد شعار های انقلاب می اندازی که ملت می خواندند: "ما میگیم شاه نمی خوایم نخست وزیر عوض میشه!" ما میگیم سیستم رهبری برای در کوزه خوبه اون وقت یک رئیس جمهور ناتوان را عوض می کنیم با یکی دیگه؟ جدیدا جمع اعداد منفی مثبت میشه شازده؟

یاد حرفات قبل از انتخابات آمریکا می افتم بعد اگر آمریکا مثل اروپا کشور اداره میشد الان "آمریکا" نمی شد ;)

هودر جان پس تو چرا غصه حل مشکل مشروعیت نظام را می خوری؟ این نوشته ات یک کم اشکال دارد و بهانه دست بهانه گیران میده

آخرین خبر : خامنه ای گفته اگه معین شرکت نکنه من استعفا می دهم !

Hossein all your items are right on and well thought out. I like them and they make a lot of sense. But you lose sight of who you're dealing with. For example, the possibility of hardliners allowing a more moderate section of this regime have their own broadcasting (radio and TV) is about as much as a snow ball's chance in hell! Or for Moein to write a letter to Khamenei and to pick up the reform with seriousness is all based on teh assupmtion that Moein or anyone in this regime for that matter is serious about change and is not another gimmick to buy time (like Khatami was)!!!

ای بوسه بر قلم تو درخشان تازه فهمستی که بعد از انقلاب ان مثلث بیغ !! بنی صدر یزدی قطبی !!زاده چه امریکانیزه کردن ایرانرا اول بجای عالی ترین مقام اجرای-قضایی ولایت فقیه که همان داد گاه عالی فدرال نه نفره امریکاست در ایران یک محافظه کار تمام عیار در امریکا هفت تا محافظه کار دو تا لیبرال همه احکام در امریکا باید بامضای این نه نفر برسد و انتخاب این نه نفر مثل مجلس خبرگان است که البته رییس جمهور معرفی به سنا میکند ولی مثل ولی فقیه ایران که خمینی خودش شد مرغ و بعد تخم مرغ امریکا هم اول رییس جمهور زورکی -جنگی در اوایل اتحاد ایالات شمالی پا گرفت و معلوم نشد اول رییس جمهور بود که دادگاه عالی امد یا بر عکس بقیه یعنی رییس جمهور و سنا و کنگره جوجه های ان مرغ بزرگ هستند

بايد همه را بسج کرد که به معين راي دهند. انتخابات شوراها را بخاطر بياريم. قهر کردن بچگانه است.

آخرش هرکاری بکنی روح آخوندی را داری، جمهوری اسلامی هم در رگ و ریشه ات است. خیلی خوشحالم که اقلا شما با این تحلیل های آبکی (شکمی) و افکار آخوندی نقابدار (که بارها از آخوندی بی نقاب خطرناکتر است) جایی در تصمیم گیری های مملکت ندارید. خیلی هم زور نزن که فکرکنی که این نظر را حذف کنی یا نه، حذفش کن. راحت باش، بیشتر می خواستم خودت بدانی. ضمنا برای اینکه کمی عقلت به کار بیافتد توصیه می کنم هرجورشده سفری به ایران بکنی، مطمئنم که کمک می کند.

و يك نكته تكراري آقاي حسين درخشان شما در ايران نيستيد و نميدانيد اكثريت خانواده هاي ايراني انتخابات را تحريم ميكنند و حتي يك فرد عامي نيز پيدا نميشود كه به اين نمايشات مضحك رژيم نخنددآنوقت شما روشهاي گدايي راي را به معين مي آموزيد؟

آقای درخشان ولی الان که میبینم به این وضع خوب واقف هستید چرا از معین و شرکت در انتخابات حمایت میکنید؟ سعی کنید در وبلاگتان رویا پردازی نکنید ! اصلاح طلبان موافق حکومت را چه به تلویزیون 24 ساعته چون دگرگون خواه معینیش "انقلابی" هست نه اصلاح طلب چون عقب نشینی آنها یعنی نفی خود برای ما تنها عقب نشینی خامنه ای از ولی فقیه بودن و حذف قانون ارتجاعی ولایت فقیه و حذف نهاد شورای نگهبان از قانون اساسی معنی دارد که آن هم یعنی حذف جمهوری اسلامی و برچیده شدن آن پس به نظر من اگر معین امروز واقعاً طرف مردم است باید مثل دفتر تحکیم وحدت هوشیاری به خرج دهد و با دهن کجی به خامنه ای از انتخابات کنار رود

حسين جان سلام، 1- با نکته اول اصلاً موافق نيستم. به نوع رفتارهايي که مشارکتي ها انجام مي دهند، همه جاي دنيا مي گويند reformism که کلمه اصلاح طلب به نظر من ترجمه خوبي براي آن است. 2- نکته دوم به نظرم شاهکار است. البته قبلاً هم آقاي فرخ نگهدار شبيه اين را اعلام کرده بود ولي مال تو خيلي بهتر است. البته مطمئنم که خامنه اي کسي را آدم حساب نمي کند که بخواهد جواب نامه هايش را بدهد، ولي به هر حال اگر معين مانند نمايندگان اصلاح طلب مجلس ششم شروع به ارسال نامه هاي سرگشاده به خامنه اي کند، اساساً جو سياسي مملکت را متحول مي کند. 3- با نظرت در مورد زهرا اشراقي زياد موافق نيستم. فکر نمي کنم که ديگرامروز جوانهاي زيادي به حرفهاي اشراقي گوش کنند. 4- نظر چهارم هم خيلي عالي است. امروز ديگر اکثر خانواده هاي ايراني از شبکه هاي تلويزيوني ماهواره اي استفاده مي کنند. قطعاً تاثير آن به مراتب بيشتر از روزنامه اقبال و چند سايت اينترنتي خواهد بود. 5- با وبلاگ نويسي موافقم، به شرطي که به کاهش ديدارهاي رودرويش با مردم نيانجامد. به نظر من در روزهاي کم باقي مانده، معين تا مي تواند بايد در بين اقشار مختلف مردم در دورافتاده ترين نقاط ايران باشد. 6- با شکل جمهوري پارلماني در ايران کاملاً موافقم، اما اساساً با حل مشکل کارآمدي با استفاده از لاريجاني مشکل دارم. در اين 27 سال اخير همواره حدود 80 درصد حکومت در اختيار لاريجاني و همفکرانش بوده است، ولي ما به شديدترين شکل ممکن با مشکل کارآمدي روبرو بوده ايم.

I read your neatly itemized set of suggestions with eager and enthusiasm but I still have a feeling that the longer you stay away from Iran, the more hyper-simplistic, over-passionate, super-hopeful and extra-ambitious you inevitably become. Having burnt bridges behind themselves, the Iranians outside Iran have a distorted image of the unfolding events in Iran. I am not surprised with their naïve interpretations and “lengesh-kon” style prescriptions poured in from outside the battlefield. You only need to have a second look and your suggestions and imagine yourself in the shoes of those in Iran and see which one is actually practical. Ye chizi migiya.