نیما راشدان نوشته:
بسيج دستوري - تلفني يک دوجين وبلاگ با حداکثر ۲۰۰۰ خواننده مشترک از ايران براي به وجود آوردن فضاي کاملا مصنوعي و کذب روي نت - فقط به افسردگي و نوميدي وحشتناک گروهي نويسندگان خوب و جوان انجاميد، درست مثل مضحکه سال ۲۰۰۴ آقاي هوارد دين و سوءاستفاده اش از يک عده blog geek و stoned nerd
راستش باید بگویم که نیما حق ندارد این جوری به همین سادگی وبلاگ نویسان را متهم به پیروی از مشارکتی ها کند. اگر سندی دارد که کسی با دستور این حمایت دسته جمعی از معین را در وبلاگستان سازمان داده لطفا رو کند. وگرنه، رفاقتمان سرجایش، بی خودی حکم ندهد.
او راجع به هوارد دین هم اشتباه می کند. اگر هوارد دین همان حرفهایی را می زد که مثلا الانهیلاری کلینتون می زند انکان نداشت آن همه حمایت ریشه ای ئیدا کند.
فردیت اصل وبلاگ است و ماهیت آن اصولا اقتدار سنتی یا کاریزماتیک را بر نمی تابد. تک تک کسانی که از معین یا لاریجانی یا احمدی نزاد حمایت کرده اند درست به اندازه نیما عقل و شعور دارند و همه هم برای تصمیم خود دلیلهای محکم دارند. و شاید به همین دلیل از تصمیم خود ئشیمان نیستند -- حداقل من که نیستم. حالا نتیجه اش هر چه که شده.
حتی من می گویم که برعکس. این مشارکت است که از وبلاگ ها -- به عنوان نمایندگان باسوادترین و باهوش ترین افراد نسل بعد از انقالب ایران -- خط میگیرد و تاثیر می پذیرد. این را شوخی نمی کنم.