لطفا اگر آدم عصاقورتدادهای هستید مطلب پایین را نخوانید.
برای اینکه همه از افسردگی پساحمدینژادی دربیاییم یک پیشنهاد میخواهم بکنم. بیایید ما پسرها برای ماه دیگر که روز تحلیف آقا احمدینژاد است ریشهایمان را بلند کنیم و کت و شلوارهای زشت بخریم و توی آینده خندیدن به سبک برادر دکتر را هم تمرین کنیم.
بعد همان شب در همه جای شهر میهمانیهایی بگیریم که در آن دخترها با چادر و مقنعه و دستکش و پسرها هم با ریش و تسبیح و کت و شلوار بیایند تو و بعد با همان لباس بزنند و برقصند و خوش بگذارند. فوقش اگر دختر گرمشان شد میتوانند استریپتیز کنند که اتفاقا خیلی هم به میهمان هیجان میدهد.
لااقل خودمان را که میتوانیم به زور با او سرگرم کنیم. کسی هم که نمیتواند بخاطر ریش داشتن و بدلباسی بهمان گیر بدهد. پس چرا با این ماجرا شوخی نکنیم؟
از شما چه پنهان من برای اولین بار در عمرم دارم ریشم را بلند میکنم. فقط ماندهام فردا که باید برای این کنفرانس بروم بروکسل چطور ثابت کنم که با این ریش حزبالهی نیستم. ولی جدی. بیایید یک مدتی همه ریش بگذاریم. ولی نه با موی بلند. بلکه با موی کوتاه و بدون تمیز کردن اطراف ریش. درست عین اوایل انقلاب.
فقط باید در برابر دخترها مقاومت کنیم. چون آنها به دلایل کاملا موجه مخالف هرجور موی صورت مردها هستند و حق هم دارند. ولی خب، عوضش همه حسابی میخندیم. فقط یادتان باشد که قبلا حتما از خودتان عکس بگیرید تا بعدا عکسههیش را یکجا جمع کنیم.