اوضاعم کمی قاراشمیش است. (قاراشمیش باید ترکی باشد. معنیاش چیست راستی؟) فعلا در تورنتو گیر افتادهام و بخاطر مسایل احمقانهی مهاجرت نمیتوانم به این زودی به نیویورک برگردم. نصف زندگی و لباس و وسایلم هم آنجا است. خیلی اوضاع بلاتکلیف بدی است که شاید بعدا دربارهاش توضیح بدهم.
خلاصه این پادر هوا بودن باعث میشود آدم نتواند تمرکز کند و چیزی بخواند. وقتی هم که چیزی نخوانی نمیتوانی چیزی بنویسی. این دو تا همیشه به هم ربط دارند. بخصوص دربارهی کسانی که وبلاگ دارند. آدم وقتی چیزی نمیخواند چیزی به ذهنش نمیرسد که بنویسد.
حالا دارم هفتهی دیگر میروم فرانکفورت برای نمایشگاه کتاب و جایزهی وبلاگ دویچه وله. شاید هم سری به فرانسه و بلژیک و لندن زدم. ببینم چه میشود. بعد از سه چهار ماه در چمدان زندگی کردن تازه داشتم در نیویورک جا میافتادم.
دوباره چمدان به دوش شدم. راستی، وکیل خوب مهاجرت آمریکا سراغ ندارید؟