بیست و شش سال پیش در روزی مثل دیروز عدهای جوان خام و احساساسی از دیوار سفارت آمریکا بالا رفتند و با اشغال سفارت آمریکا ایران را کمکم از صحنهی جهان منزوی کردند.
اما چهار سال پیش در چنین روزی نطفهی چیزی بسته شد که دوباره ایرانیان را، حداقل جوانان امروز ایران را، به صحنهی جهانی برگردانده است. تخمینهای جدید نشان میدهد که بیش از هفتصد هزار وبلاگ فارسی در اینترنت هست که نه تنها فضای رسانهای داخل ایران را بطرز محسوسی قابل تنفستر کرده، بلکه پلهای بینهایت مهمی بین ایرانیان داخل و خارج از کشور، نسل قبل انقلاب و نسل بعد از آن، زنان و مردان، سیاستمداران و مردم، و از همه مهمترین بین مردم عادی دنیا و مردم عادی ایران زده است..
درست است بخاطر شوکی که از آمدن جانوری بهنام احمدینژاد (من دلیلی نمیبینم به آدمی که به شعور من احترام نمیگذارد، احترام بگذارم.) کسی امسال برای روز وبلاگهای فارسی کاری نکرده است. ولی کتابی دربارهی وبلاگهای فارسی به آلمانی و انگلیسی منتشر شده است با نام «ایران، ماییم» که بهترین شناسانندهی وبلاگهای فارسی به کسانی است که نمیتوانند فارسی بخوانند.
این کتاب که نسرین علوی آن را با استفاده از تعداد زیادی از مطالب ترجمه شده از وبلاگهای فارسی نوشته، الان در در آلمان و انگلیسی دارد با موفقیت به فروش میرسد و حدس میزنم که ارایهاش در آمریکا هم که همین هفته آغاز میشود با موفقیت زیاد روبرو شود.
برای ما که خارج از ایران زندگی میکنیم این بهترین راه برای این است که به دوستان خارجیمان نشان دهیم که احمدینژاد نمایندهی ایران جدید نیست. ایران امروز خود ماییم.