برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
۱۸ آبان ۱۳۸۴ | 09 November 2005

 عماد افروغ یا محمود دعایی

  لينک‌دونی هفته
  • «خردبیر: خودم»

    روش دوست من نیک‌آهنگ در دفاع از عقیده‌اش درباره‌ی اینکه خاتمی و احمدیی‌نژاد فرقی با هم ندارند

Excerpt: Emad Afroogh, despite his political affiliations, is the single best MP I've ever seen in my life in Iran. The recent row over the Minister of Oil shows Iran's political system is becoming fragmented, partisan, and transparent, more than ever. It's getting mature and confident. Ironically, this is happening in a time when conservatives thought they had control on every political institution and therefore they could relax for a while.

اینکه یک فرمانده‌ی سپاه که قاعدتا بر اساس تعالیم اسلامی و تعهدات انقلابی باید از مال و منال دنیا دوری کند و به زندگی معنوی و اخروی خود و کمک به انقلاب و اسلام و اینها بپردازد، میلیون‌ها دلار از راه بساز و بفروشی و روابط سیاسی‌اش به جیب زده است خیلی عجیب است. ولی عجیب‌تر آن است که، برای اولین بار در تاریخ بعد از انقلاب، چنین جزییاتی درباره‌ی سیاستمداران ایران، آن‌هم کسانی با سابقه‌ی نظامی، دارد منتشر می‌شود و او را ناچار به عقب‌نشینی جدی می‌کند. این نشانه‌ی بلوغ و اعتماد به نفس سیستم سیاسی جمهوری اسلامی ایران و نزدیک‌تر شدنش به تکثر سیاسی و عمل حزبی است. من واقعا شگفت‌زده شده‌ام و خوشحالم که این اتفاق‌ها دارد می‌افتد.

از همه شگفت‌آورتر در این بین آدمی است به نام عماد افروغ که از قبل می‌دانستم در دانشگاه آزاد جامعه‌شناسی درس می‌داده و بعد هم بر اساس فهرست آبادگران به مجلس رفت. آن موقع بسیار به او بدبین بودم، بخصوص بخاطر سابقه‌ی سپاهی‌اش. ولی حالا به نظرم یکی از موثرترین، سالم‌ترین، صادق‌ترین، و بی‌باک‌ترین و مستقل‌ترین نمایندگانی است که اصولا در مجلس جمهوری اسلامی حضور داشته.

مهم نیست که عقاید مذهبی و گرایش سیاسی او چیست و با چه پشتوانه‌ای تا این حد بی‌باکانه دولت ریاکار احمدی‌نژاد را به چالش گرفته‌است. ولی من یک افروغ را با صدتا دعایی عوض نمی‌کنم.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

«از پشت یک سوم»
«امور ایران»
«زيتون»
«کلنگ کمونیست کارگری»
«نانا»
«سهند شمس»
«دلبستگی»
«عرب عصبانی»
«کوروش علیانی»
«۴ دیواری»
«مارسی نیومن»
«ملکوت»
«مهستی شاهرخی»
«هادی خرسندی»
«عبدالقادر بلوچ»
«محبوبه حسین‌زاده»
«احسان»
«توکا نیستانی»
«مسیح علی‌نژاد»
«آزادنويس»
«سبیل طلا»
«محمد نوری‌زاد»
«تادانه»
«گناهکار»
«بلوط»
«نازخاتون»
«آرش «کمانگیر» آبادپور»
«تبعیدی عصبانی»
«بابک داد»
«ناهید رکسان»
«لات‌لند»
«لگوماهی»
«ایمیان»
«پاگرد»
«مریم ابریشم‌کار»
بامدادی
مونتاژ انتقادی
حمید مافی
کیبرد آزاد
خط قرمز
فریادناممه
جواد کاشی
کمال
بسیج جهانی
ایرانی طعنه‌آمیز
۳۵ درجه
طاها بذری
مریم مومنی
میرزا پیکوفسکی
پیاده رو
نگفتنی‌ها
امنزیاک
یک فتحی
حاجی واشنگتن
گردباد
جمال
شنا در شنزار
آهستان
بی‌بی‌گل
کامپیتور و ارتباطات
حامد قدوسی
هادی نیلی
جمهور
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
یک پزشک
ابراهیم اسکافی
موج
ایران‌شهر
ف.م.سخن
نوک‌تیز
زمستان است
نیکی اخوان
مرد تنها
سولوژن
فروغ
جوانفکر
خیاط باشی
نسرین افضلی
آی‌تی.ايران
فوکو بلاگ
پویان و سیما
رزانیات
زهرا
کتابلاگ
مسعود ده‌نمکی
آرش غفوری
سهیل کریمی
دستنوشته‌ها
محمود فرجامی
اکبر منتجبی
بیروت ریپورت
سلمان
مسعود بهنود
خبرنگار مسلمان
مریم اينا
خاکریزیسم
میرزا
علیرضا شیرازی
مرصاد امروز
هوشنگ دودانی
فانونایت
دوم دام
کافه ناصری
بی اجازه کوچیکترا نه
منبر دات نت
لیلی نیکونظر
نسل خمینی
حسین پاکدل
شرح
حسین نوش‌آذر
مهدی محمدی
کریم ارغنده‌پور
نگاه نو
نگاه نو
زیتون پرورده
یک استکاان چای داغ
لوبيا
سینا دیلی
شاخ به شاخ
خورشید خانوم
شهرزاد
جواد روح
ضدمورچه
امید معماریان
روزنامه‌نگار ممسلمان
یادداشت‌هایی از کابل
مرتضی نگاهی
سیبستان
آن سوی دیوار
پژمان نوزاد
من راه نشین
خسرو نقیبی
آق بهمن
نوه‌ی غلامرضا تختی
خوابگرد
پسر فهمیده
اسماعیل نیوز
یک وحید
شب پیشگویی
صفا در ال.ای
حسام‌الدین آشنا
احمد جلالی
مطالعات فرهنگی رادیکال
فرنگوپولیس
آزاده عصاران
هنوز
روزنه
شکرخواه
رویای آريایی
خانوم حنا
چرک‌نویس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
افسون فسرده
آچار فرانسه
نگارک‌ها
زن نوشت
سایه
غلاف تمام فلزی
عباس معروفی
نقیز
روزها
انتخاب زنان
حمید کریمیان
هپلی
نیما دارابی
آشپزباشی
پاسداران
پویان طباطبایی
حقوق‌دان پاریسی
فلیسوف مآب رمانتیک
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
شبنم طلوعی
امیرعلی قاسمی
مشکات
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
مازوخیسم محاسباتی
مرصاد
ارزیابی‌های شتابزده
سوگلی ریچارد پرل
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
آدم و حوا
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
شب‌نامه‌ها
علی مزروعی
حنیف مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
وب‌نگاشت
تبرمرد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
ddmmyyyy
بازیگر آماتور
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
انتخاب انسانی
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
راهرو
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
غربتستان
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
فانتازیا
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
آرش صالحی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
گل‌آرا حمزه
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
کشکول جوانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
مجید تفرشی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
نظرات ديگران

تشخیص بین بروز اعتماد به نفس یک سیستم، یا از هم گسیختگی اجزای آن کار دشواری نیست. تحلیل های شما بسیار سطحی است و همانند کودکانی ست که با یک بارش نوید تغییر جغرافیا را می دهند. شما که می توانید با بسیاری از نخبه ها در تماس باشید، وقتی اینگونه تحلیل می کنید، هم به شعور خواننده توهین می کنید و هم خودتان را در سیبل اتهامات قرار می دهید. حتی اگر تحلیلی از سر نا آگاهی یا اشتیاق به جنجال سازی و شهرت باشد. بیندیشید!

بسم الله . نمی دونم آنروزی که کامنت جعلی از من را درج کردی دلت می خواست چند تا سناریوی افروغی دیگه بسازی ؟ نمی دونم اونموقعی که جرات آیپدیت کردن لینک ها را نداری و وبلاگ من را که همیشه بروز می شود زیر بیش از چهل پنچاه وبلاگ دیگر قرار داده ای دوست داشتی جای لاریجانی می بودی یانه. نمی دانم آنروزی که وبلاگت را تنظیم کردی که از سمت من کامنت نیاید ، بازه مدوست داشتی به ایران بیایی و با بچه های وزارت اطلاعات یه چایی بزنی یانه .

جالب بود!

خوب نمیشه بیش از این از تو انتظار داشت.اینا رو برای تو نمیگم.چون جاهلی.برای خوانندگان که اینجا سر میزنن میگم.به عقیده من مبارزه با مفاسد اقتصادی در وضعیت کنونی معادل با عوام فریبی است. در حقیقت این گونه وانمود میشود که مشکلات، معضلات و بحران های اقتصادی و اجتماعی ریشه در فساد اقتصادی دارد. اما دوستان عزیز، این سئوال را از خود بپرسید که فساد علت است یا معلول؟. پاسخ من این است: فساد معلول بخشی از نا کارآمدی سیستم است. بنده معتقدم که برخلاف آنچه تبلیغ میشود و دوستان نادان چون حودر به آن دامن میزنند، فساد عامل تنگناهای مردم ایران نیست. ج.ا. تمایل زیادی دارد که مشکلات سیستمی خود را به گرد افراد بیاندازد. شایعات و جملات عامه پسند چون: بخور بخور رفسنجانی مملکت را به این روز انداخته،بخشی از این پروژه است.دولت آقای احمدی نژاد به اعتقاد من با تکیه بر همین نقطه ضعف مردم رای جمع کرد.ایشان با شعار مبارزه با فساد اقتصادی به حکومت رسید. اما من از شما میپرسم: مبارزه ایشان با فساد اقتصادی، در برگیرنده قطع بودجه نهادهای غیر ضروری چون سپاه پاسداران، بسیج، بنیادها، سازمان تبلیغات اسلامی ، نهاد رهبری، بیوت!!! و غیره هست؟ آیا بخور بخور چند نفر به لحاظ رقمی ارزش بیشتری دارد و یا معضلات اقتصادی ناشی از وجود غدد اقتصادی در سیستم؟ دوستان، اقتصاد بخش مهمی از مشکلات است و البته نه همه آن. ایران نیازمند تحول سیستمی است، و با کنار گذاردن یکی دو مهره و تبلیغ و تظاهر مبارزه با فساد جامعه ما مدینه فاضله نخواهد شد. اساسا مبارزه با فساد نوعی عوام فریبی است. ریشه فساد باید خشکانده شود نه میوه آن. درختی که ریشه آن فاسد است با هرس کردن مداوا نخواهد شد. در عین هیچ کس به صرف انتقاد، مشروعیت پیدا نمیکند. امروز جامعه ایران نیازمند بدعت گذاری است، انتقاد دیگر بحث عوام شده است. در اتوبوس،کوچه و بازار و همه جا منتقدین فراوانند.عماد افروغ هم یکی مانند آنها. انتقاد یک نماینده از یک وزیر پیشنهادی مشکوک به فساد اقتصادی هنر نیست. هرگاه ایشان خواهان حذف بودجه توجیه ناپذیر تبلیغات اسلامی، هزینه های هنگفت بی بازگشت سپاه و سایر موارد شدند، هنرمند خواهند بود. و اما حسین درخشان: به عقیده من ایشان نیازمند بازنگری در عقاید و دوری از هوای نفس است.کوتاهترین راه تفکر الزاما بهترین راه نیست.به عقیده من کسی که با یک انتقاد سرخوش میشود و با یک شکست در انتخابات دیوانه میشود، تاریخ نخوانده است.این را به خودم هم میگویم: هرگز حقیقت در یک سو جمع نمیشود. باید جسارت داشت و بدعت گذار بود. باید زمان بیشتری را صرف مطالعه و بازنگری در عقاید کرد.ایران و جهان با عقاید سر شکمی اصلاح نخواهد شد.

نمی خوام بزنم تو خط توهم وتئوری توطئه، ولی اين آقای عماد خان افروغ مشکوک می زنه.زيادی داره نور بالا ميزنه ودرحالی که بقيه نميتونن حتی جيک بزنن،ايشون با صدای بلند ودر مجلس احدی نژاد وکابينه اش رو به چالش می کشه.طفلی احمدی نژاد

آق حسین! مطمئنی که اگه عماد افروغ هم به بازی گرفته می شد در دولت آقای احمدی نژاد و این طور حذف معنوی نمی شد باز هم موضع گیری اینطور داشت؟ یه خرده سطحی نگاه نمی کنی؟

Dear Hossein, you are a clear sample of genious, brilliant and smart, the only thing is that it is true in between a group of donkies Hossein, don't waist your time claim that you are "mahdi" and you will save the world. please wright every day we miss you.

Dear Hossein I Think that you do not know this man very well, because he used to be Mr. Ahmadi Nezhad' pro .what he supposed was he was going to be in hes cabinat, but .. so he changed his opinion an n became against the government.

این عماد افروغ به نظر من کارش به جایی خواهد رسید که از جناح راست جدا شه (یا بیرونش بکنن) و بره توی اصلاح طلب ها. من اصولاً نمی دونم می شه سوابق این آدم رو در آورد و آیا هست یا نه، اما جالب می شه اگر بفهمیم این همه مدت این آدم نترس کجا بوده.

I tell ya’, this Emad Afroogh guy has been amazing me since I started seeing his name in the news! He, being a member of the carefully handpicked by the GC assembly of parliamentarians, sure has been going against the grain! I bet there are a bunch of them Guardian Councilors who have been saying amongst each other,” Who the fuck is this Afroog ass hole?, How the fuck did he slip passed our checks into the assembly? What the fuck should be done about him now?” You know? I’m going to tweak the immortal words of Forrest Gump as such:” A carefully Guardian Council picked assembly of parliamentarians is like a box of chocolates; you never know what you’re gonna get!”

Also, let’s not give up on Ahmadinejad so soon either. Given that he genuinely is educated, he may yet wake up and see that there’s no good in being Mesbah-Yazdi’s boy, and decide instead to be his country’s president, as many expect him to be.

هودر جان، می دونم برای خيلی از ماها مشکله ولی شايد وقتش رسيده چيزهايی که «اصلاح طلب ها» توی گوش ما کردند را بازنگری کنيم

man. i love your pen. keep up your non ideological opinion up. and do not let "taazeh be doran resideh ha" like nikahang go about bad motuhing you personally, just because your opinion stands in front of their ideological constructions.

i agree with you about this fellow in majlis.

oh god, I used to think you are just stupid a sepah commander shoult not look for material stuff ! man are you blind ? they are fuckinh looting our beautiful country and you feel really happy ?

I am sorry for my country that you are considered an educated and open minded category of people

cheers, M.

منهم سپور افغانی کوچه مان را با صد تا حسین درخشان عوض نمی کنم. هر کس خواست دلیلش را بداند سوال کند تا دلایلش را برایش بنویسم.

من هم مثل تو دارم تا حدودی این آدم را دنبال میکنم میدانم که آدم بنیاد گرایی است آشنایی من با وی از کتاب وی بعنوان فضا و نابرابری اجتماعی است که در واقع ترجمه تز دکترای جامعه وی در دانشگاه منچستر است شاید هم دوره ای جلالی پور بوده !! وقتی اسمش را بعنوان نماینده تهران دیدم برایم جالب بود و تا حدودی دارم او را دنبال میکنم البته گمان کنم که استاد دانشگاه تربیت مدرس هم بوده است

افروغ استاد جامعه شناسی در تربیت مدرس بود. یکی از استاد های خوب هم بود. آدم ناراضی ای که واقعا می شه عنوان چپ را برای اون بکار برد. چپ به معنای متعارف جانیش نه مارکسیستی. من با اون کلاس داشتم و از نزدیک می شناسمش وقتی هم انتخاب شد مطمئن بودم که همین یه نفر می تونه بازی به هم زن باشه. خیلی وقتا باهش بحث داشتم حتی بعد فارغ التحصیلی همیشه هم با هم مخالف بودیم ولی به نظرم باید از عناوین محترمانه برای این افراد استفاده کرد و باید تشویق کنیم که واقعا موثر باشه. از نظر فکری هم شاید باورتون نشه ولی بحثی که آغاجری داشت رو ما سال 75 توی کلاس داشتیم (افیون توده ها) اون خیلی وقتا از سروش انتقاد می کرد که چرا بحثاشو با گارد مطرح می کنه و خودش همون تفکرات رو بطور دیگری داشت و حتی در حوزه علمیه هم می رفت و همون بحث ها رو مطرح می کرد.به هر حال به نظرم باید از این قبیل افراد حمایت کرد حتی اگه ما برخی از نظراتشو نمی پسندیم باید وجود همین یکی دو تا آدم شجاع و طرفدار نیم بند حقوق مردم در مجلس را غنیمت بدونیم و حمایت کنیم.

پس عقیده تو اینه که سیستم ورشکسته جمهوری ولایت فقیه که همه دنیا به فساد و انعطافش واقف هستند " بلوغ و اعتماد به نفس سیاسی" داره؟ تو عتیقه این تحلیل ها رو از کجات در میاری؟!

این نشانه‌ی بلوغ و اعتماد به نفس سیستم سیاسی جمهوری اسلامی ایران و نزدیک‌تر شدنش به تکثر سیاسی و عمل حزبی است. this statement truly says the whole thing. and that you are a proud agent of the very same regime you talk about. We will see you in the dust bin of history soon