در گزارش خواندنی هفتهنامهی نیویورکر دربارهی سیاست آمریکا درقبال اپوزیسیون ایرانی، کانی بروک، نویسنده، دربارهی این حرف میزند که چه شد ناگهان در عرض چند ماه ورق برگشت و هیچکس جز کوبا و سوریه و ونزوئلا حاضر نشد در آزانس اتمی به نفع ایران رای دهد و میپرسد احمدینژاد چقدر در این مساله نقش داشته است.
نیکلاس برنز، معاون وزارت خارجهی آمریکا در امور سیاسی، جواب میدهد:
«شکی در این نیست که اظهارات بیخردانهی احمدینژاد زنگ خطر را اروپا به صدا در آورد. اول، گفتهاش دربارهی اینکه اصارییل باید از روی نقشهی جهان حذف شود، در دیپلماسی مدرن حرفی بسیار غیرعادی و عجیب بود. و دوم اینکه فکر میکنم حرفهایش در رد هالوکاست حتی اثر عمیقتری داشت. ایرانیها بیست و پنج سال است که از این حرفهای ضداسراییلی زدهاند و همه هم شنیدهاند. ولی اینکه یک رهبر مدرن بیاید و واقعیت تاریخی هالوکاست را زیر سوال ببرد، افکار عمومی را در آلمان شوکه کرد. این طوری بود که احمدینژاد با دست خود گوری برای ایرانیان کند.این گور در طول پاییز روز به روز عمیقتر شد.»