من سر ماجرای شکرخواه و شاگردانش یک چیزی دربارهي فیلترینگ فهمیدم.
اگر یادتان باشد بحث از یک فضای فیلترشده (وبلاگ بینوای سردبیر:خودم) شروع شد. ولی فیلترینگ باعث نشد که بحث در همان فضا بماند، بلکه بیرون آمد و در فضای فیلترنشده (وبلاگ شاگردان آقای شکرخواه) بسط و توسعه پیدا کرد و تبدیل به یک تبادل نظر عمومی (Debate) شد.
برای همین من به یک تئوری جدید رسیدهام که تازگیها در سخنرانیهایم میگویم: حکومت ایران بیشتر از اینکه با پخش اطلاعات یا با تبادل آن مخالف باشد، با تبادل نظر عمومی یا Debate مخالف است، چون که به افکار عمومی شکل میدهد. و دیگر اینکه بستن بعضی از وبلاگها نمیتواند جلوی موجب کنترل کل این فضای بیمرکز شود.
در ضمن، این تئوری به زبان انگلیسی خیلی موجهتر جلوه میکند تا به زبان ناپرورده و نارسای فارسی. حالا بعدا نشانتان میدهم.