برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
Excerpt: When your opponents cross the line of dignity and humanity out of extreme envy and blind hatred.

فکر می‌کنید نوشته‌های پایین که از چند وبلاگ فارسی برداشته‌ام راجع به چه کسی نوشته شده است:

«به جز کسی که معلوم نیست چه تصویر احمقانه و آلوده‌ای را از ما و ایران ما، از روی نادانی و خودخواهانه و از صدقه‌سر بی‌شمار بلاگر ایرانی به دنیا می‌دهد، به همه‌ی دوستان و همسایگان وبلاگی‌ام ... احترام می‌گذارم.»
-- فرهیخته‌ی اول

«كافي است همين وبلاگ‌نويس‌ها كه داري از نجابت و سكوت‌شان سوءاستفاده مي‌كني و خود را با اهانت پدرخوانده آنها مي‌خواني لينكت را بردارند يا ديگر يك كلمه هم در موردت ننويسند، ديگر وجود نخواهي داشت. چون در دنياي واقعي هم چيزي براي عرضه كردن نداري و فكر نكنم در عمرت كار هم كرده باشي كه بتواني شغل ديگري انتخاب كني. من يكي كه وبلاگ يك هزارم درصد از زندگي‌ام هم نيست اما تو بايد مراقب باشي كه بيشتر از اين به بيراهه نروي و جوگير نشوي. چون هر چه داري از جمع ماها داري. غذايي كه مي‌خوري، مشروبي كه مي‌نوشي، لباسي كه مي‌پوشي همه به خاطر لطف و توجه و صدقه‌سري جمع ايرانيان و وبلاگ‌نويسان و استفاده از نام آنها و زحمات جمعي بوده كه گذاشته تو در خارج ايران به زندگي ادامه بدهي و نه ادعاي پدرخواندگي آنان. چنين «کاسبي»اي هم حرامخوارانه‌تر از اين حرف‌هاست. «آدم»ها نيز هر چه بالاتر مي‌روند و يا شهرتي كسب مي‌كنند، بي‌ادعاتر و مردمي‌تر مي‌شوند.

ما فكر مي‌كنيم كه بايد به خاطر اين توهين‌هاي مكرر به وبلاگ‌نويسان از آنان معذرت‌خواهي كني و بفهمي و ياد بگيري كه از كسي برتر نيستي. ميان همين وبلاگ‌نويسان بسياري بي‌ادعا هستند كه انگشت كوچك آنان هم محسوب نمي‌شوي چه رسد به پدرخواندگي‌شان. و ياد بگيري و بفهمي كه «تو» جز در جمع كسي نيستي آن هم اگر جمع قبولت داشته باشند.

گفته‌اند جهان به كام ابلهان و «فارست‌گامپ»هاست ولي اگر مديران شبكه سي‌بي‌سي نيز اينقدر كانا هستند كه به چنين كسان بي‌مايه و بي‌انديشه‌اي توجه مي‌كنند و آنها را نماينده و پدرخوانده ايرانيان مي‌دانند، ما نيستيم‌‌. حتي اگر جهان به کام‌مان نباشد.»
-- فرهیخته‌ی سوم

«ولی اگر مسئله مربوط به اهالی وب و بلاگرهاست آيا انتخاب يک آدم بيسواد و بی​هويت که هرروز يک رنگ عوض ميکند و منفورترين چهره در وبلاگستان است بعنوان تنها داور مسابقه اهانت به شعور بقيه نيست؟ يعنی دوتا آدم حسابی در اين وبلاگستان نيست که رفته​اند آن يارو را انتخاب کرده​اند؟ يعنی برگزارکنندگان راديو اينقدر شوت تشريف دارند و اين چيزها را نميدانند؟ گله من از شما اين است که شما چرا؟»
-- فرهیخته‌ی سوم

«حرف‌های احمقانه بزنید... خود را نماینده همه معرفی کنید و بلد باشید خودتان را غالب کنید. با آنکه رسانه‌ها می‌دانند شما بی‌شعور هستید، ولی می‌توانید برای خر کردن عده‌ای مورد استفاده قرار بگیرید.»
-- فرهیخته‌ی چهارم

به خودم افتخار می‌کنم که چنین دشمن‌هایی دارم.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

تبعیدی عصبانی
یک پزشک
خوابگرد
دوشیزه شین
سولوژن
عرب عصبانی
فلیسوف مآب رمانتیک
آهستان
حاجی واشنگتن
کوروش علیانی
دوم دام
بچه‌ی قلهک
زهرا
یادداشت‌هایی از کابل
بلوط
۳۵ درجه
آرش «کمانگیر» آبادپور
حسین پاکدل
۴ دیواری
یک وحید
مونتاژ انتقادی
پویان طباطبایی
نگارک‌ها
شب پیشگویی
آدم و حوا
کتابلاگ
دادابیس
از پشت یک سوم
حسین نوش‌آذر
عبدالقادر بلوچ
سینا دیلی
نانا
خورشید خانوم
پویان و سیما
گناهکار
ناهید رکسان
سیبستان
بامدادی
رویای آريایی
نگاه نو
نگاه نو
امنزیاک
فوکو بلاگ
مریم مومنی
خیاط باشی
فروغ
نیما دارابی
نازخاتون
مارسی نیومن
مرتضی نگاهی
هوشنگ دودانی
دستنوشته‌ها
روزنامه‌نگار ممسلمان
کریم ارغنده‌پور
شرح
کمال
راه من
مسعود بهنود
مریم ابریشم‌کار
فانتازیا
مسعود ده‌نمکی
روزنه
توکا نیستانی
مازوخیسم محاسباتی
زیتون پرورده
زيتون
جمهور
من راه نشین
آق بهمن
هپلی
امور ایران
حمید مافی
محمود فرجامی
پاسداران
حقوق‌دان پاریسی
طاها بذری
پاگرد
گردباد
خانوم حنا
میرزا پیکوفسکی
موج
صفا در ال.ای
فریادناممه
ملکوت
غلاف تمام فلزی
آن سوی دیوار
ارزیابی‌های شتابزده
لات‌لند
یک فتحی
شکرخواه
ایرانی طعنه‌آمیز
مهستی شاهرخی
جمال
پیاده رو
سمیرا سامانی
ایران‌شهر
آزادنويس
ایمیان
نوه‌ی غلامرضا تختی
لیلی نیکونظر
سبیل طلا
خط قرمز
لگوماهی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
بابک داد
وب‌نگاشت
حسام‌الدین آشنا
محمد نوری‌زاد
افسون فسرده
هادی خرسندی
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
منبر دات نت
مرصاد
بی‌بی‌گل
نسل خمینی
جواد کاشی
امیرحسین ثابتی
ف.م.سخن
آچار فرانسه
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
راهرو
کلنگ کمونیست کارگری
اکبر منتجبی
آی‌تی.ايران
خاکریزیسم
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
خسرو نقیبی
حامد قدوسی
کیبرد آزاد
سلمان
ddmmyyyy
مهدی یوسفی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
روزها
انتخاب زنان
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
مهدی محمدی
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
کامپیتور و ارتباطات
مهدی اسماعیلی
هنوز
زمستان است
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
شاخ به شاخ
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

نه اینطوریا نیست که مرتضی میگه. من نوعی ازت خوشم میاد. کاری که می کنی درست انجام می دی با جون و دل نه مثل همون آقای فرهیخته!(ناصر خالدیان) که نوشته "وبلاگ یک هزارم زندگی ام هم نیست" این آدم معلومه که واسه کاری که می کنه ارزشی قائل نیست. کارش سرش بخوره یعنی واسه مای خواننده هم هیچ ارزشی قائل نیست. حرف لینک و این چیزا هم که زده اصلا چرت و پرت محضه. من اگه به وبلاگ تو نیام اصلا نمی دونم آدرس وبلاگ این بابا چی هست. همه وبلاگایی که می خونم از روی لینکدونی تو و زیتون می رم می خونم. تو به بهترین نحوی که یک ایرانی در این شرایط می تونست با یک رسانه خارجی حرف بزنه حرف زدی. نگران هیچی نباش. مثل همیشه حرفت رو بدون رودربایسی بزن. آنرا که حساب پاک است از محاسبه چه باک است. دمت گرم.

يک چيز را ما ايرانيها ياد نگرفتيم یا نميخواهيم بفهميم(البته نتيجه اش يکی است.) اينکه ما ميتوانيم مخالف يک ايده باشيم و بگويم که چرا با آن مخالفيم. ولی حق نداريم به خاطر آن ايده (هر چند احمقانه يا مضر) از پيش خود رای صادر کنيم .به صاحب آن تهمت بزنيم و فحش دهيم. قطعا اگر قدرت داشتيم او را به خاطر گفتارش اعدام می کرديم . (به اين دليل نبايد حکومت را به خاطر نوع رفتارش با مخالفين ملامت کرد چون اگر هر کسی به جای آن بود همين کار را می کرد و همه سر و ته يک کرباسيم.)به همين دليل من هميشه نسبت به آينده ايران نا اميدم. تنها فرق مخالفين دولتها در ايران با موافقينشان در اينست که قدرت ندارند. والا در رفتار و عکسالعملها مثل هم هستند. همه يک ديکتاتور بالقوه. يکی از فرقهای جامعه متمدن با عقب مانده در اينست که افراد متمدن می توانند احساساتشان را کنترل کنند و بر اساس عقل و منطق رفتار نمايند. هزاران سال پیش به ما گفته اند با ديگران همانطور رفتار کن که دوست داری با تو رفتار کنند. به نظر من اگر ميخواهيم کشور اصلاح شود به جای درست کردن ديگران و يا حکومت هر کسی بايد سعی کند خود را اصلاح کند. آنگاه کشور و حکومت و ... خودشان درست می شوند.

خیلی چاکریمو یعنی تهشی. :)

حسين درخشان، موضوع فكر نكنم موضوع فقط مربوط به دوست و دشمن باشه! چند روز پيش اولين نوشته هات رو، كه روي اين دومينت از اولين وبلاگت داري، داشتم مي خوندم. بيراه نميگن خيليا از روحيه خاصي كه داري! نميدونم بگم خود چي اما يك خود خاصي هست كه نه تنها دل دشمنات كه شايد دل دوستات و كسايي كه نه دوستت هستن نه دشمنت رو هم مي زنه! خوش باشي جوون!