مهرانگیز کار برای موسسهی اسناد حقوق بشر ایران گزارشی نوشته است با عنوان «خاموش کردن صدای دگر اندیشان: تجزیه و تحلیل حقوقی». (فایل پی.دی.اف)
در این گزارش، خانم کار توضیح میدهد که چگونه حکومت ایران از خلاء قانونی موجود در قوانین ایران به منظور ساکت کردن مخالفان خود بهرهبرداری میکند.
مرکز اسناد حقوق بشر ایران در وبسایتش میگوید که رسما از بودجهی وزارت خارجهی آمریکا تامین میشود و رامین احمدی آن را میچرخاند.
آقای احمدی کسی است که هر سه ماه، به قول نیویورک تایمز، در دوبی ایرانیان ناراضی را دعوت میکند تا به آنها روشهای براندازی بودن خشونت را به استفاده از مدلهای فیلیپین و گرجستان آموزش دهد. نیویورک سان قبلا نوشته بود که هزینهی این کارگاهها را مرکز اسناد حقوق بشر میدهد.
واشنگتنپست سال پیش در گزارشی نوشت که چطور آقای احمدی با دروغ گفتن به عماد باقی، به بهانهی شرکت در یک کارگاره دربارهی حقوق بشر، زن و دخترش را به دوبی کشاند (خود باقی ممنوع الخروج است). البته خانوادهی او پس از اینکه ماجرا را متوجه میشوند دوبی را ترک میکنند، ولی پس از چند هفته توسط وزارت اطلاعات بازداشت و بازجویی میشوند.
اینها تئوری توطئه نیست، واقعیتهایی است که توسط روزنامهنگاران معتبر آمریکایی گزارش شدهاند. خودتان بدون پیشداوری بخواندیشان.