من نمیدانم آیا تصمیم سپاه برای دستگیر کردن ۱۵ سرباز انگلیسی که ایران میگوید چندمین باری است که بطور غیرقانوین وارد آبهای ایران شدهاند، در اثر یک توافق قبلی با اجزای دیگر حومت بوده است یا نه.
ولی این را میدانم که در این چند روز خیلی خوب ماجرا را جلو بردهاند، بخصوص از نظر کار رسانهای. دولت بلر الان اصلا در شرایطی نیست که هیچ گهی بتواند بخورد و هر روز که بگذرد خشم اولیهی مردم انگلیس که در روزهای اول طبیعتا به سمت ایران جهت داشت، به شخص بلر برمیگردد. چون بعد از این خشم اولیه همه یادشان میافتد که اصلا سرباز انگلیسی آنجا چکار میکند و یادشان میافتد که مقصر اصلی ماجرا شخص بلر است که با دروغهایی که در روز روشن گفت و با وجود این همه مخالفت مردم انگلیس و حزب خودش رفت و کاملا بطور غیرقانونی سربازان انگلیسی را به اشغال یک کشور دیگر وادار کرد و بعد هم آنها را در همان باتلاق نگه داشت.
ایران خیلی خوب دارد از همان روشی که بوش و بلر به دنیا آموزش دادند (یعنی استفاده از دروغ و رسانههایی که این دروغها را پخش میکنند) بر ضد بلر استفاده میکند و ذره ذره با چند دقیقه ویدیو و چند خط نامه بلر را از هستی ساقط میکند و اختلافات داخلی در حزب حاکم انگلیس را دامن میزند.
انگلیس نه راه پس دارد نه راه پیش. نه آمریکا میتواند کمکی به او بکند، نه دنیای مسلمان و نه اروپا. هرکدام به دلیل منافع خودشان و تکرویهای بلر در این پنج، شش سال اخیر ترجیح میدهند که در این ماجرا سکوت کنند. و برای همین هم هست که بلر اینقدر عصبانی است. چون حتی معلوم شد که بدون زور آمریکا حتی شورای امنیت سازمان ملل هم نمیتواند کاری برای بلر بکند. نفت هم که هر روز بگذرد گران میشود و همه بلر را مقصر آن میدانند.
ایران خیلی محکم ایستاده است و بجز اینکه حواس رسانهها را از ماجرای اتمیاش دور میکند (تا با خیال راحت در اواخر فرویدن اعلام کند که به توانایی غنی سازی در ابعاد صنعتی رسیده است و بنابراین آماده تعلیق غنیسازی دربرابر تعلیق تحریم است)، دارد تعادل آبرویی مذاکرات را که با اتهامهای آمریکا دربارهی دخالت ایران در عراق و بازداشت دیپلماتهای ایرانی در عراق به نفع آمریکا و انگلیس به هم خورده بود، به نفع خودش تغییر میدهد.
من تا شش ماه پیش اگر کسی میگفت اوضاع ایران این روزها به اوضاع زمان ملی شدن نفت شباهتی دارد میخندیدم. ولی هر چه نگاه میکنم میبینم که خیلی دارد شبیه میشود. ایران بدون اینکه خلافی بکند، تنها برای استفاده از حق بینالمللیاش، در مقابل آمریکا و انگلیس قرار گرفته است. حتی وضع بدتر از زمان مصدق هم هست، چون آمریکا و انگلیس عملا شورای امنیت را با زورگویی و رشوه به اعضایش به بازوی ظاهرا موجه جهانی خود تبدیل کردهاند و هر وقت کم میآورند میروند سراغ شورای امنیت. زمان مصدق شورای امنیت اینقدر مسخرهی آمریکا و انگلیس نبود که حالا هست. چین، شوروی و فرانسه خیلی مستقلتر از الان بودند.
در زمان مصدق هم کسانی بین ایرانیها بودند که بخاطر شرم از ایرانی بودنشان دروغهای انگلیس را بیشتر از حرفهای حق مصدق باور میکردند. الان هم هستند. آدمهایی که پوست و گوشت و خونشان ایرانی است، ولی مثل یک استعمارگر کثیف سفیدپوست انگلیسی دربارهی خودشان فکر میکنند.