کاملا اتفاقی و به لطف دوستان نادیده با پدیدهای آشنا شدم به نام شب شیشهای که اسمش را هزاربار شنیده بودم، ولی هیچوقت تماشایش نکرده بودم. ولی الان کمی از آن را که گفتگو با ابراهیم حامتیکیا بود دیدم و راستش را بخواهید حسابی کیف کردم.
اشکال و ایران زیادی میشود از آن گرفت، ولی اینکه شبکهی تهران برنامهای چنین جوانپسند درست کرده با این مشخصات بسیار قابل تحسین است: زنده است و ادیت نمیشود، میهمانانش آدمهای خوش قیافه و محبوبی هستند که راحت هم حرف میزنند (البته بجز مجری عصاقورتداده و بدقیافهی برنامه)، ازین میهمانان خوشقیافه کلوس آپهای خوشفرم طولانی نشان داده میشود، مردم در آن با فرستادن اس.ام.اس مشارکت میکنند و خلاصه حس مزخرفی را که مثلا شبکهی یک و دو با رژه بردن یک سری آخوند نخراشیدهی عقبافتاده جلوی دوربین میسازد، به آدم نمیدهد.
جالب اینجاست که این برنامه برای خودش یک وبسایت مخصوص هم دارد که در آن متن مصاحبهها و فهرست کامل میهمانان هفتگی را میتوانید ببینید.
بدون اینکه زیاد تحقیق کرده باشم، حسام این است که این برنامه احتمالا بطور آگاهانه برای مقابله یا برنامههای شبانهی صدای آمریکا درست شده است. چون درست در ساعت نه شب پخش میشود که بهترین ساعت تلویزیون در همه جای دنیا است و صدای آمریکا هم گل سرسبدش را، میزگردی با شما، در همان ساعت شروع میکند. البته به نظر من برنامهی جوانپسند تفریحی لونا شاد به اندازهی میزگردی با شما مهم است و تلویزیون ایران باید فکری هم به حال آن بکند.
ولی خب، هنوز پای حرف اصلیام هستم که جمهوری اسلامی با محدودیتهای موجودش عملا نمیتواند خیلی از تابوها را که برای دزدین بینندگان صدای آمریکا لازم است بشکند. برای همین باید برود سراغ شبکههای ماهوارهای غیر رسمی و با حمایت مالی و فنی مخفیانه از آنها بدون اینکه برای خودش دردسر درست کند، این تابوها را بشکند و بتواند بینندههایش را به حداکثر برساند.
منظورم هم از این تابوها این است که مثلا چه اشکالی دارد یک دختر باسوادتر و خوشگلتر از لونا شاد را بیاورد در یکی از این شبکههای ماهوارهایش که بدون حجاب و با لحنی جوانانه همین مصاحبهها را بکند، راجع به موزیک و فیلمهای روز دنیا حرف بزند و شوخی کند و وسطش هم اخبار مهم سیاسی را بگنجاند؟ یک نفر هم مثل دوست ما بهنام ناطقی را میشود پیدا کرد که بنشیند و از او هم بسیار بهتر دربارهی موزیک و فیلمهای خوب دنیا (و نه فقط آمریکا) حرف بزند.
پول که هست، آدم هم که اگر قرار باشد به نماز و روزهی طرف کار نداشته باشند فت و فراوان در خارج و داخل هست. (همین بهنام ناطقی را که میبینید حدود ده سال قبل برای صادق خرازی در دفتر نمایندگی ایران در سازمان ملل برنامهی فرهنگی میساخت!) پس مشکل چیست؟
راستی، بخاطر مشکلات فنی اگر میخواهید برایم کامنت بگذارید باید در وبسایت آیینهی «سردبیر:خودم» در بلاگاسپات این کار را بکنید.