چند وقت پیش از روی کنجکاوی شروع کردم به جمع کردن و خواندن مقالههای نیویورکتایمز دربارهی مصدق، ملی شدن نقت، و کودتای ۲۸ مرداد. باورتان نمیشود که چه شباهتهای عجیب و غریبی بین زبان و استدلالهایی که همین روزنامه و نئولیبرالهای مشابه ایرانیاش امروز دربارهی برنامهی اتمی آن استفاده می کنند پیدا کردم با زبان و استدلالی که در زمان مصدق به کار میبردند.
خودتان باید این مقالهها را بخوانید تا ببینید همان لحن تحقیرآمیز را که الان دربارهی احمدینژاد بکار میبرند دربارهی مصدق هم استفاده میکردند.
آن زمان میگفتند مصدق شارلاتانی پوپولیست و دیکتاتور و بازیگری احساساتزده با عقایدی احمقانه و آخرالزمانی است، امروز هم همین حرفها را دربارهی احمدینژاد میزنند.
آن موقع میگفتند ملی کردن نفت سیاستی احمقانه و تصمیمی از سر تنفر کور از غرب است و ایران باید به مسایل مهمترش فکر کند. الان هم همین حرفها را میزنند یا در دهان ابلهان بیسوادی مثل شیرین عبادی و گنجی میگذارند.
مثلا سرمقالهی تازه بوستون گلوب را که توسط همان ناشر نیویورکتایمز در ایالت ماساچوست منتشر میشود بخوانید تا بعد مشابه آن را از سالهای ۱۹۵۰ برایتان بياورم.
حالا به زودی اصل انگلیسی جند تا از این مقالهها را نشانتان میدهم تا خودتان با چشم خودتان ببینید تا باور کنید این شباهت چقدر جدی است. البته سعی میکنم برای فکاهینویس همهفنحریفمان آقای پروفسور نبوی هم یک نسخهی ترجمهشده به آذری تهیه کنم تا شاید ایشان هم متوجه این شباهتها بشود.