چیزی که دارد در این چند روز اخیر دستم میآید این است که پنتاگونها شدیدا با پروژهی «همسبتگی ایران» شهریار آهی مشکل دارند و یک جور اختلاف شدید بینشان آشکار شده است. بهترین نمونهاش هم دشمنیای است که فخرآور مدتی است به سازگارا و علی افشاری و نشست پاریس نشان میدهد.
از طرف دیگر، تلویزیون صدای آمریکا تقریبا به کل افتاده به دست آهی/سازگارا و بیشتر از نصف آدمهایی که هر هفته در آن ظاهر میشوند از اعضای فعال این گروه هستند. هرچند که برای ساکت کردن گروه پنتاگون، هر از چندی هم یک مصاحبهای چیزی با ریچارد پرل یا نوچههایش میکنند.
البته حساب رادیو فردا فرق دارد و به نظرم با آمدن گدمین که رفیق نزدیک جان بولتون و خلاصه توی باند ریچارد پرل است، دارد محتوایش بیشتر به سمت آنها گرایش پیدا میکند. ولی هنوز هم مطمئن نیستم و باید صبر کرد و دید که گدمین در چندماه آینده که جا میافتد چه تغییراتی خواهد داد.
خلاصه برداشت من این است که وزارت خارجه آمریکا که در واقع پشتوانه اصلی تلویزیون فارسی صدای آمریکا دارد حسابی دارد برای این پروژهی همبستگی تبلیغ و حمایت جمع میکند.
تنها چیزی که این وسط نمیدانم هنوز چطور تحلیل کنم خود رضا پهلوی است. چون او هم با پنتاگونیها میپرد و هم با وزارت خارجهایها. احتمالا برای این است که چون تا چند ماه پیش معلوم نبود که بالاخره کدامشان دست بالا را در دولت بوش برای برخورد با ایران پیدا میکند، سعی میکرد ریسک نکند و با هر کدام که بازی را برد ادامه دهد.
الان دیگر آشکار است که نیکلاس برنز که رییس بخش ایران در وزارت خارجه است در جنگ قدیمی پنتاگون و وزارت خارجه برنده شده و دارد تقریبا تمام سیاستها را تعیین میکند و جلو میبرد. این سیاستها هم چند وجه دارد که فقط یکیاش به براندازی و این جنبش همبستگی ربط دارد.