برای ابراهیم نبوی حرکت از محو کردن مخالف به گفتگو با او یک پیشرفت اساسی حساب میشود. او در برنامهی هفتهی پیشش در رادیو زمانه از من خواست که نظرم را درباره اظهارات تلویزیونی اسفندیاری، جهانبگلو و تاجبخش بگویم.
مصاحبه حدود یک ربع شد و در آن نبوی سعی میکرد به زور از من اعتراف بگیرد که طرز رفتار ایران را با این سه نفر تایید کنم. آخرش هم چون نتوانست به منظورش برسد، با بیانصافی مخصوص روزنامههای دوم خردادی (که خودش آن را قبلا محکوم کرده بود)، در متن برنامه من را موافق دستگیری و اعتراف این سه نفر خواند.
در صورتیکه من به صراحت گفته بودم که با وجود اینکه به جمهوری اسلامی حق میدهم با کسانی که به دشمن آشکارش دربارهی مسایل داخلی ایران مشاوره میدهند برخورد کند -- و به آمریکا هم همین حق را میدهم -- این نحوه بازداشت و اقرار گرفتن از این سه نفر برخلاف آیینهای دادرسی خود ایران است و در نتیجه غیر قانونی است.
ولی اضافه کردم که غیرقانونی و غیر اخلاقی بودن این اقرارها الزما موجب غلط بودن محتوای این اقرارها نیست و هر کس که بخواهد میتواند برود و خودش تحقیق کند و ببیند فکتهایی که این سه نفر در اظهاراتشان میآورند درست است یا نه. نیز گفتم که من قسمت اول این اظهارات را خواندم و در اینترنت تحقیق کردم و اغلب فکتهایی که این سه آوردند درست است و هر محقق مستقلی هم میتواند درستی این فکتها را بررسی کند.
با این حال نبوی در مقدمهی مصاحبهاش من را این طور معرفی کرد: «یکی از معدود ایرانیانی که از دستگیری هاله اسفندیاری و کیان تاجبخش و رامین جهانبگلو و دیگر کسانی که دستگیر میشوند، طرفداری کرده است، حسین درخشان است.»
به هر حال من صدای کل مصاحبه را، بطور ویرایش نشده، اینجا میگذارم تا هرکس خواست گوش دهد و خودش قضاوت کند.
فایل مصاحبه را دریافت کنید (MP3)