برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
Excerpt: On Mehdi Jami's loss of control on the political content in Radio Zamaneh and the reality of political motives behind the funding from the pro-American Dutch foreign ministry.

آقای مهدی جامی در پاسخی که به نوشته‌ی من با عنوان «رییس سایه رادیو زمانه کیست» فرضیه‌ی من را درباره‌ی اینکه سید ابراهیم نبوی از طرف مقامات بالاتر هلندی به رادیو زمانه تحمیل شده است، با سکوتش، تلویحا، تایید کرده است.

چیزی که این فرضیه را باز هم قوی‌تر می‌کند این است که با وجود شواهد بسیار از مخالفت جدی جامی با «روز» و تلاشش برای دور نگه‌داشتن «رادیو زمانه» از آن، همان مقامات بالاتر هلندی ظاهرا باز هم او را مجبور کرده‌اند که هرجور اختلاف نظر را با «روز» تکذیب کند.

متاسفانه کسانی که حقوق آقای جامی را می‌دهند و او را به تکذیب خود واداشته‌اند نمی‌توانند فارسی بخوانند و در نتیجه یادشان رفته است که جامی در دسامبر ۲۰۰۵ در مطلبی با عنوان «افسانه های خبری از روز آنلاین» سبک روزنامه‌نگاری و خبرنویسی «روز» را «جیمزباندی»، «قصه‌نویسی» و«افسانه‌دوست» می‌خواند و به درستی و با دقت یکی از خبرهای منتشر شده در «روز» را به تازیانه‌ی نقد می‌گیرد.

همین‌طور در نوشته‌ی دیگری با عنوان «سور-رئاليسم خبری: شواهد همين دو سه روزه»‌ خبرهای «روز» را مانند بعشی از روزنامه‌های داخل ایران «افسانه» و «ضدخبرهای عوام-گول-زنک» می‌‌خواند و آنها را از قصه حسين کرد شبستری هم کم‌ارزش‌تر می‌داند. یا در مطلب دیگری با عنوان «تقويم جنسی و روشنفکربازی» گزارش «روز» را درباره‌ی انتشار یک تقویم جنسی در ایران به باد انتقاد می‌گیرد و آن را «دفاع از سانسور» و «روشن‌فکربازی» می‌خواند و اضافه می‌کند «چسباندن اين تقويم به ريش آقای مصباح و اصولا سياسی کردن بحث هم واقعا خنده دار است.»

یا در مطلبی دیگر با عنوان «حسادت آقای مردیها مشکل فرانسوی‌ها را حل کرد» از چاپ مجدد مقاله‌ای به قلم مترضی مردیها در روز اظهار شگفتی می‌کند و پس از توصیف مفاله به عنوان «مزخرفاتی به عنوان تحلیل جامعه شناختی» در حمله به «روز» و «شرق»‌ می‌گوید که اگر مقاله را به دست او داده بودند آن را «راهی زباله» می‌کرده است.

نتیجه‌ی عملی این انتقادها و مخالفت‌های بنیانی مهدی جامی با «روز»‌ ابن بود که آقای جامی تمام تلاشش را بکند که هیچ شباهتی در محتوا و فرم بین «زمانه» و «روز» و در نتیجه تصور هر جور همکاری سازمانی هم پیش نیاید. برای همین آقای جامی از من می‌خواست که کارم در طراحی وب‌سایت زمانه هیچ شباهتی با کار قبلی‌ام در «روز» نداشته باشد و این نکته‌ای است که آقای جامی در سرمقاله‌ای به صراحت به آن اشاره می‌کند («...می خواستيم سايت شبيه هيچ سايت ديگری نباشد و طرحهای قبلی حسين و يا دانيال را هم تکرار نکند.») و ظاهرا در اثر فشار مقامات هلندی حامی رییس سایه فراموش کرده است.

عصبانیت آقای جامی از اینکه کنترل محتوای سیاسی «رادیو زمانه» را از دستش خارج کرده‌اند، کاملا قابل درک است. بخصوص وقتی از بالا دستور می‌آید نوشته‌های اکبر گنجی را بر ضد علی شریعتی (که آقای جامی سخت شیفته‌ی اوست) بطور همزمان در «روز» و «رادیو زمانه» منتشر کند، یا وقتی لابد از همان‌جا توصیه می‌آید که مهمترین تریبون رادیو زمانه را در بهترین ساعتش و با بیشترین امکانات رادیویی و ویدیویی به ابراهیم نبوی بدهد تا بر ضد جمهوری اسلامی «طنز» سیاسی تولید کند. (آن‌هم در حالی که زمانه همان موقع هم یک برنامه طنز سیاسی داشت و هنوز هم آن را نگه داشته است.)

مهدی جامی باید فکر این روزها را می‌کرد که هرچه «زمانه» موفق‌تر شود کسانی آن بالاترها هستند که به سرعت به فکر بهره‌برداری سیاسی از این نفوذ بین جوان‌های درس‌خوانده و اهل فرهنگ ایران می‌افتند. آنها عاشق چشم و ابروی ما نیستند.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

«ناهید رکسان»
«امید معماریان»
«آرش «کمانگیر» آبادپور»
«عرب عصبانی»
«طاها بذری»
«مرتضی نگاهی»
«زيتون»
«امور ایران»
«ایرانی طعنه‌آمیز»
«گناهکار»
«توکا نیستانی»
«نوه‌ی غلامرضا تختی»
«خوابگرد»
«هوشنگ دودانی»
«کریم ارغنده‌پور»
«پسر فهمیده»
«هادی خرسندی»
«مسعود بهنود»
«حاجی واشنگتن»
«روزنامه‌نگار ممسلمان»
«حسین نوش‌آذر»
«نگاه نو»
«نگاه نو»
«میرزا»
«نانا»
«تبعیدی عصبانی»
«ملکوت»
«یک پزشک»
«ایمیان»
«مهستی شاهرخی»
«من راه نشین»
«حامد قدوسی»
«ضدمورچه»
«یک فتحی»
«سولوژن»
«مارسی نیومن»
«کوروش علیانی»
«از پشت یک سوم»
«عبدالقادر بلوچ»
«بامدادی»
«۴ دیواری»
«دستنوشته‌ها»
«پیاده رو»
بابک داد
فانونایت
مریم مومنی
آهستان
محمد نوری‌زاد
خط قرمز
جواد روح
یادداشت‌هایی از کابل
خسرو نقیبی
اسماعیل نیوز
یک وحید
پژمان نوزاد
خیاط باشی
شب پیشگویی
لگوماهی
سهند شمس
امنزیاک
صفا در ال.ای
مهدی محمدی
آزادنويس
رزانیات
حسام‌الدین آشنا
گردباد
علیرضا شیرازی
محمود فرجامی
احمد جلالی
۳۵ درجه
میرزا پیکوفسکی
بلوط
مطالعات فرهنگی رادیکال
سبیل طلا
فرنگوپولیس
ف.م.سخن
جوانفکر
مریم اينا
نوک‌تیز
کلنگ کمونیست کارگری
آزاده عصاران
هنوز
روزنه
ابراهیم اسکافی
شکرخواه
موج
آی‌تی.ايران
خبرنگار مسلمان
پاگرد
جواد کاشی
رویای آريایی
خانوم حنا
جمهور
چرک‌نویس
شاخ به شاخ
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زهرا
کافه ناصری
کتابلاگ
زمستان است
افسون فسرده
مونتاژ انتقادی
مسعود ده‌نمکی
دلبستگی
سینا دیلی
مرد تنها
آچار فرانسه
فروغ
آن سوی دیوار
شنا در شنزار
لات‌لند
کمال
احسان
یک استکاان چای داغ
کیبرد آزاد
حسین پاکدل
حمید مافی
کامپیتور و ارتباطات
سهیل کریمی
آق بهمن
نگارک‌ها
زن نوشت
اکبر منتجبی
شهرزاد
سایه
غلاف تمام فلزی
هادی نیلی
خاکریزیسم
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
عباس معروفی
زیتون پرورده
فوکو بلاگ
نقیز
روزها
انتخاب زنان
حمید کریمیان
هپلی
نیما دارابی
نیکی اخوان
محبوبه حسین‌زاده
آرش غفوری
بسیج جهانی
مسیح علی‌نژاد
پویان و سیما
آشپزباشی
لوبيا
پاسداران
دوم دام
لیلی نیکونظر
فریادناممه
پویان طباطبایی
خورشید خانوم
مرصاد امروز
نسل خمینی
حقوق‌دان پاریسی
مریم ابریشم‌کار
نازخاتون
بی‌بی‌گل
فلیسوف مآب رمانتیک
تادانه
بیروت ریپورت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
جمال
بی اجازه کوچیکترا نه
شبنم طلوعی
امیرعلی قاسمی
نگفتنی‌ها
ایران‌شهر
مشکات
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
مازوخیسم محاسباتی
سیبستان
مرصاد
شرح
منبر دات نت
ارزیابی‌های شتابزده
سوگلی ریچارد پرل
لیلا خدابخشی
نسرین افضلی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
آدم و حوا
چخوف منو نديدی؟
سلمان
امشاسپندان
شب‌نامه‌ها
علی مزروعی
حنیف مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
وب‌نگاشت
تبرمرد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
ddmmyyyy
بازیگر آماتور
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
انتخاب انسانی
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
راهرو
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
غربتستان
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
فانتازیا
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
آرش صالحی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
گل‌آرا حمزه
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
کشکول جوانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
مجید تفرشی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
نظرات ديگران

Fuck you mother fucker asshole. Go back to Iran bustard. What are you doing in Canada son of beech.

Dear Hossein, You're a genuine charlatan, and I wonder how you expect your readers not to see that. Please (a self-contradictory request indeed!) post this link (http://sibestaan.malakut.org/archives/2007/09/post_614.shtml) here so people can see the parts of Jami's comment in response to your previous post that you so shamelessly censored. I'm not in the business of guessing people's true intentions, but clearly your behavior is ruining (or has already) any imaginable future for you as a decent professional (forget honest) journalist. But you're becoming a better propagandist by day, raising your odds of getting employed by IRIB or Kayhan some day. Inshaallah pretty soon.

من دو سال در ازبکستان زندگی کرده ام.شباهت متودیک خاصی بین اقای جامی و ازبک ها می باشد،یک رندی خنده دار.نمی دانم شاید اصالتا ایشان اهل آن دیار باشند.

Hossein, Where would you draw the line . Your personal benefits might be in contrast with the benefit of people or government in Iran. How can one limit himself in developing personal skills just because the governmentor or people in Iran might indirectly suffer from his work In your logic every iranian tax payer in us is finacing us bombing of Iran

روزهای ناجوانمردی هم بر روز گذشت، روزی که به دروغ و به فریب و به نادانی گلوگاه مان بسته شد و روز را با تمام نوشته های یک ساله غارت بردند و باورمان نمی آمد که یک شوخی احمقانه به این سادگی جدی بشود. خودش را ارزان فروخت. وقتی قیمتت را پائین می آوری هر روز که می گذرد، ارزان تر و بی قیمت تر و بی قدرتر می شوی. نامش را نمی برم، مبادا که لکه ای بر صفحه تمیز کارنامه دوستانم ننشیند.

اما

حالا چرا گير ميدي لابد با روز و وبلاگ خودش نميتونسته به طور کامل محو کنه يه جاي ديگه هم لازم داشته!

هر کس توی دنیا سکوت کند حرفهای تو کچل آواره را تایید کرده؟ قانون جالبی شد راستی

"مهدی جامی : آقای درخشان، بند اول مطلب شما نقل قول کذب است و من هرگز از شما چنین چیزی نخواسته ام... بند دوم ادعای شما هم کذب است و آقای نبوی هرگز قرار نبوده برای زمانه رایگان چیزی بنویسد. اطلاعات دیگری هم که داده اید البته به همین مقدار معتبر است." این یعنی تلویحا تایید؟ پس تکذیب چجوریه؟

دوست عزیز مدیر زمانه می توانست با نیم جمله ادعای درخشان را تکذیب کند. در حالی که او تنها به حذف پاره ای از نظرش اعتراض داشت. شاید به این دلیل که اتفاقاً او هم مانند درخشان فکر می کند و از این که شخصی مثل سید ابراهیم نبوی به رسانه ای که او با دانش و تجربه و با شور و عشق ساخته تحمیل شده است. واقعاً جای تأسف است که نبوی از ثمره کار کسانی که در یک سال گذشته از زمانه یک رسانه فرهنگی و قابل تأمل ساختند به سود خود استفاده می کند. او با زیرکی آخوندی صبر کرد تا زمانه به ثمر بنشیند. بعد خودش را به این رسانه تحمیل کرد. مطمئن باشید که هرگاه بودجه زمانه کاهش پیدا کند یا تمدید نشود، اولین کسی که به همکاری اش با زمانه خاتمه خواهد داد همین شخص خواهد بود. مطمئن باشید همین امروز او در سر سودای مدیریت زمانه را در سر می پروراند. بیچاره جامی می بیند و دم نمی زند و حتی ممکن است از این که درخشان این مسأله را عنوان کرد در دل خوشحال باشد. واقعاً جای تأسف است که آمریکایی ها موفق شدندت با فقط 75 میلیون دلار حنجره اپوزیسیون را بخرند. این حادثه همانقدر شرم آور است که کودتای 28 مرداد. البته این ها هرگز به این معنی نیست که حکومت آخوندی برحق است. بیشتر نشانه ای ست از بدبختی ما ایرانی ها.

با وجود آن که به نوشته های شما پس از انتخابات ریاست جمهوری در ایران و تغییر رویه ناگهانی تان ایرادهای بسیاری وارد است، تا آن حد که گاه با تندروی به بیراهه می روید، اما این دو نوشته اخیر درباره رادیو زمانه و نزدیکی زمانه به روز و مسائلی که به مدیر زمانه تحمیل شد، بی تردید نشاندهنده تیزبینی شما در امور رسانه است. خشم مدیر رادیو زمانه که مدعی دموکراسی ست نشان داد که شما به هدف زده اید. به نظر من از توانایی آقای جامی سوءاستفاده کردند و ایشان هرچند که از روی شیفتگی به یک رسانه اینترنتی در زمانه آغاز به کار کردند، اما هر چه می گذرد از خودشان و آن خواسته ها دور می شوند. این سرنوشت تلخ رسانه های وابسته به بیگانه است. زمانه دارای یک مدیریت اقتدارگراست. همانطور که نویسندگان زمانه ناگزیرند از نیمی از خود بگذرند، مدیر زمانه هم ناگزیر است که از بخشی از عقاید خودش صرف نظر کند. رسانه مثل پول به یک موجود ارگانیک تبدیل شده است. زمانه در خدمت بیگانگان است، و همه در خدمت زمانه. به زودی، حداکثر تا پایان سال 2008 خواهیم دید که پیرامون زمانه از جوانان مستعد بیش از پیش خالی خواهد شد و تنها همان هایی قلم خواهند زد که در جاهای دیگر هم قلم می زنند. از اینجا تا بی رنگ شدن و بی اعتبار شدن این رسانه نوپا چندان راه درازی نخواهد بود.

جوان؟ درس خوانده؟ اهل فرهنگ؟ ما؟! حسین هیچکدام از این صفات و وصله‌ها به تو نمیچسبد.

I'm not sure what the point is here? So what? What are you trying to argue?

در عجبم که تو چگونه از پیام مهدی جامی نتیجه گرفته ای که او تلویحا حرف تو را تایید کرده است. معنی تلویح و تایید گویا عوض شده است؟!

"مهدی جامی : آقای درخشان، بند اول مطلب شما نقل قول کذب است و من هرگز از شما چنین چیزی نخواسته ام... بند دوم ادعای شما هم کذب است و آقای نبوی هرگز قرار نبوده برای زمانه رایگان چیزی بنویسد. اطلاعات دیگری هم که داده اید البته به همین مقدار معتبر است."