برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
Excerpt: Impartial journalism should oblige reporters to always include what the UN Atomic Agency thinks, as an unbiased third-party, about the nature of Iran's nuclear programme. Reflecting only American and Iran claims on it does not produce impartiality, when you have an international authority with a certain, professional and scientific judgement. I can't believe IAEA's judgement about Iran's nuclear programme is always missing at the last paragraphs of the stories.

یکی از بدجنسی‌های رسانه‌های اروپایی/آمریکایی در این سالها این بوده که هر وقت راجع به برنامه‌ی اتمی ایران حرف می‌زنند آن را اصولا و از همان ابتدا برنامه‌ی تسلیحات اتمی معرفی می‌کنند. حالا در این یکی، دوسال اخیر کمی متعادل‌تر شده‌اند و دیگر بطور مستقیم نمی‌گویند برنامه‌ی تسلیحات اتمی ایران، بلکه می‌گویند برنامه‌ی اتمی ایران.

البته در سرمقاله‌ها و ستون‌هایشان خیلی هنوز بدجنسی می‌کنند. مثلا نیویورک‌تایمز (که یک موقعی من احمق و ساده فکر می‌کردم آخر روزنامه‌نگاری بی‌طرف و اصولی‌است) معمولا در سرمقاله‌هایش برنامه‌ی اتمی ایران را همیشه تسلیحاتی فرض می‌کند و استدلال‌هایش را هم بر اساس همین دروغ می‌سازد و جلو می‌برد.

ولی بدجنسی‌هایشان این اواخر شکل‌های خیلی هوشمندانه‌تری گرفته است و تاثیر عمیق‌تر ولی ناخودآگاه‌تری روی خواننده می‌گذارد.

مثلا اگر دیده باشید خیلی وقت‌ها می‌گویند «جاه‌‌طلبی‌های اتمی ایران» یا Iran's nuclear ambitions. هیچکس هم اعتراض نمی‌کند. آخر بابا لامصب‌ها، «خیالات» یا «آرزوها» یا «جاه‌طلبی‌ها» دیگر یعنی چی؟ این کلمه‌ی رومانتیک ادبیانه با این معنی مبهم و گل‌گشاد از کی تا حالا قادر به توصیف واقعیت‌های پیچیده‌ی سیاسی شده است که چپ و راست در متن‌های سیاسی این روزها می‌بینیم؟

ولی خب، ما که می‌دانیم چرا بجای برنامه‌ی اتمی می‌گویند آرزوهای اتمی. برای اینکه این کلمه با توجه به معانی و تصاویر دیگری که باز هم با بدجنسی و تحریف محض و البته حماقت احمدی‌نژادی درباره‌ی ایران خلق کرده‌اند (ایران نفی‌کننده‌ی هالوکاست و ایران تهدید‌کننده‌ی اسراییل به نابودی) معنی دیگری پیدا می‌کنید. برای همین خواننده وقتی عبارت «آرزوهای اتمی»‌ ایران را می‌بینید بطور اتوماتیک با خودش این طور آن را معنی می‌کند: «خب اینها که می‌گویند مرگ بر آمریکا و اسراییل را تهدید به نابودی می‌کنند و بخاطر گوش دادن به موزیک غربی یا داشتن مدل موی غربی نوجوانانشان را دار می‌زنند، اگر خیالاتی داشته باشند که به هر شکلی به اتم ربط پیدا کند، باید خیلی خیلی خطرناک باشد. پس اینها بدون شک دارند بمب اتمی می‌سازند و می‌خواهند من و شوهر و دختر و سگم را نابود کنند. تروریست‌های کثیف!»

گاهی هم به آن می‌گویند «ماجراجویی اتمی ایران» و بعضی نادان‌ها هم مثل اکبر گنجی همین‌ها را تکرار می‌کنند. آخر ایران که پروتوکل‌های منع گسترش سازمان ملل را امضا کرده و کاملا تحت بازرسی است و آزانس اتمی هم کوچکترین نکته‌ی آتویی پیدا نکرده. این کجایش ماجراجویی است؟ اصلا تعریف ماجراجویی در حیطه‌ی امور بین‌الملل چیست؟ چطور این کلمات بی‌معنی و سانتیمانتال (احساساتی) که جایشان در قصه و رمان است وارد ابدیات سیاسی شده است و هیچکس هم اعتراضی نمی‌کند؟

اما از هم خبیثانه‌تر کاری دیگر است که رسانه‌های فارسی‌زبان هم با حماقت و سادگی عجیبی آن را تکرار می‌کنند.

در تمام خبرهای مربوط به برنامه‌ی اتمی ایران همیشه در پاراگرف‌های آخر می‌نویسند که آمریکا معتقد است برنامه‌ی اتمی ایران برای ساختن سلاح اتمی است. بعد برای اینکه مثلا به خیال خودشان بی‌طرفی را رعایت کنند اضافه می‌کنند که البته ایران این موضوع را رد می‌کند و می‌گوید که هدفش تنها مقاصد صلح‌آمیز از جمله تولید برق است.

بدجنسی‌شان اینجاست که هرگز اسمی از آژانس اتمی و قضاوت آن درباره‌ی ادعاهای آمریکا و ایران نمی‌آورند. چون بی‌طرفی واقعی روزنامه‌نگارانه حکم می‌کند که اگر در یک مساله‌ای حرف‌های دو طرف را منعکس می‌کنی باید نگاهی هم به یک یا دو موضع بی‌طرف بکنی و حرفهای آن را هم بازتاب دهی.

حالا اگر آزانس اتمی‌ای در کار نبود و ایران و آمریکا هر کدام بر اساس منافع خودشان چیزی می‌گفتند درست. ولی حالا که هست، اصول روزنامه‌نگاری (Accuracy, Fairness, Impartiality) اقتضا می‌کند که بجز نقل قول از دو طرف، از آژانس اتمی هم نقل قول کنند و قضاوت آن را هم راجع به این اختلاف بیاورند.

ولی چیزی که با دیدن دو نقل قول از ایران و آمریکا در ذهن یک خواننده‌ی ساده‌ نقش می‌بندد این است: «آمریکا بخاطر پشرفت‌ها و دقت علمی مثال‌زدنی‌اش طبیعتا از روی شکمش چیزی نمی‌گوید و لابد می‌داند که ایران در حال ساخت بمب اتمی است. ایران هم که معلوم است آن را تکذیب کند. پس چی؟ بیاید بگوید بله، دنیا، ما داریم بمب اتمی می‌سازیم و فردا هم می‌خواهیم بزنیم آمریکا و اسراییل و کل غرب را نابود کنیم. هیچ خری این کار را نمی‌کند.»

خلاصه اینکه به دوستان روزنامه‌نگارم در بی.بی.سی فارسی و رادیو فردا و غیره که هنوز ته دلشان با مردمشان است تا با آمریکا و انگلیس دوستانه یادآوری می‌کنم که هر وقت از ایران و آمریکا نقل قول می‌آورند ذکری هم از موضع آزانس اتمی درباره‌ی ایران بکنند که برخلاف نظر آمریکا هیچ اثری از اینکه برنامه‌ی ایران کوچک‌ترین جنبه‌ی تسلیحاتی داشته باشد پیدا نکرده است.

هرکاری که روزنامه‌نگارهای خارجی می‌کنند درست نیست. مهم اصول روزنامه‌نگاری است که درباره‌ی برنامه‌ی اتمی ایران دارد راحت و در روز روشن زیرپا گذاشته می‌شود.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

«آق بهمن»
«فانونایت»
«مرتضی نگاهی»
«ناهید رکسان»
«گردباد»
«تبعیدی عصبانی»
«آرش «کمانگیر» آبادپور»
«مهستی شاهرخی»
«مرد تنها»
«لوبيا»
«آهستان»
«نانا»
«یک پزشک»
«علی معظمی»
«بامدادی»
«ایرانی طعنه‌آمیز»
«۳۵ درجه»
«امنزیاک»
«مریم مومنی»
«پسر فهمیده»
«تادانه»
«روزها»
«انتخاب زنان»
«عنکبوت»
«ف.م.سخن»
«ایمیان»
«شهرزاد»
«اکبر منتجبی»
«خبرنگار مسلمان»
«خوابگرد»
«دوم دام»
«گناهکار»
«نگاه نو»
«نگاه نو»
«کتابلاگ»
«شبنم طلوعی»
«ملکوت»
«کوروش علیانی»
«آزادنويس»
«ابراهیم اسکافی»
«سینا دیلی»
«موج»
«زهرا»
«میرزا پیکوفسکی»
«یادداشت‌هایی از کابل»
«فریادناممه»
«علیرضا خدابخش»
«بیروت ریپورت»
«سرزمین آفتاب»
سولوژن
پیاده رو
نیما دارابی
خسرو نقیبی
بلوط
خورشید خانوم
حسین نوش‌آذر
طاها بذری
توکا نیستانی
جمهور
هادی خرسندی
خیاط باشی
جواد کاشی
شکرخواه
آدم و حوا
هنوز
کافه ناصری
لیلی نیکونظر
ایران‌شهر
از پشت یک سوم
مازوخیسم محاسباتی
دستنوشته‌ها
زيتون
شب پیشگویی
امور ایران
عبدالقادر بلوچ
آرش غفوری
فروغ
من راه نشین
چخوف منو نديدی؟
بابک داد
کریم ارغنده‌پور
حقوق‌دان پاریسی
احمد جلالی
روزنامه‌نگار ممسلمان
کیبرد آزاد
خاکریزیسم
مسعود ده‌نمکی
بی اجازه کوچیکترا نه
نگارک‌ها
نوه‌ی غلامرضا تختی
مونتاژ انتقادی
مریم ابریشم‌کار
رویای آريایی
مطالعات فرهنگی رادیکال
احسان
محمد نوری‌زاد
دلبستگی
یک استکاان چای داغ
شنا در شنزار
فلیسوف مآب رمانتیک
خط قرمز
علیرضا شیرازی
آن سوی دیوار
نسرین افضلی
زمستان است
مهدی محمدی
پویان و سیما
محمود فرجامی
سایه
حاجی واشنگتن
کمال
بی‌بی‌گل
صفا در ال.ای
نازخاتون
سیبستان
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
محبوبه حسین‌زاده
امید معماریان
عباس معروفی
آشپزباشی
جوانفکر
حسین پاکدل
مسیح علی‌نژاد
ارزیابی‌های شتابزده
زیتون پرورده
فوکو بلاگ
شاخ به شاخ
کلنگ کمونیست کارگری
آی‌تی.ايران
شرح
چرک‌نویس
ضدمورچه
سلمان
سبیل طلا
عرب عصبانی
پویان طباطبایی
هوشنگ دودانی
جمال
یک وحید
سهیل کریمی
حامد قدوسی
زن نوشت
امشاسپندان
کامپیتور و ارتباطات
آچار فرانسه
مسعود بهنود
شب‌نامه‌ها
نگفتنی‌ها
علی مزروعی
حنیف مزروعی
هادی نیلی
کلاشینکف دیجیتال
مریم اينا
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
مرصاد
وب‌نگاشت
خانوم حنا
تبرمرد
غلاف تمام فلزی
سهند شمس
مرصاد امروز
ققنوس
آزاده عصاران
لگوماهی
حسام‌الدین آشنا
منبر دات نت
لات‌لند
کافه اندیشه
پاسداران
نیکی اخوان
پاک‌نویس
تکینسون
سوگلی ریچارد پرل
بچه‌های سوم تیر
نقیز
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
روزنه
میرزا
فالشیست
پاگرد
ddmmyyyy
بازیگر آماتور
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
هپلی
معصومه ناصری
انتخاب انسانی
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
نسل خمینی
مشکات
افسون فسرده
پرگلک
کلفه گینزبورگ
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
سفره‌ماهی
حرف غریب
راهرو
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
حمید کریمیان
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
جواد روح
یک وبلاگ ساده
غربتستان
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
فانتازیا
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
فرنگوپولیس
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
آرش صالحی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
امیرعلی قاسمی
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
گل‌آرا حمزه
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
کشکول جوانی
هزاران نقطه
سفره ماهی
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
مجید تفرشی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
لیلا خدابخشی
نظرات ديگران

خبر گزاری های خارج از ایران مانند بی بی سی و رویتر و غیره هرگز در مقابل ایران بی طرف نبوده اند. غرض ورزی از تمام جملات اخبار شان می بارد. حتی به انتخاب عکس هایشان دقت کنید. همیشه احمدی نژاد و خامنه ای را به مسخره ترین ژست نمایش میدهند. در قضیه اعتصاب غذای اکبر گنجی قاضی مرتضوی گفته بود که او پسته و بادام و آب می خورد ، بی بی سی عکس ریشوی گنجی را آورده بود و در عنوان آن نوشته بود " اثر مغز بادام " . این بی طرفی حرفوی است؟

هر چه فکر میکنم میبینم چقدر این حکومت مظلومه.در مظلومیت این حکومت همین بس که کشورهایی که از هیچ جنایتی علیه بشریت کوتاهی نکردند این حکومت را دیکتاتور وخونریز ومخالف ازادی و دنبال سلاح کشتار جمعی معرفی میکنند .وقتی ما قدر این حکومت را میدانیم که حکومتی دیگر در ایران به سر کار بیاید ان وقت است که تا زانو باید جلوی غربیها سر تعظیم فرود بیاریم وما راتحقیر کنند و دلمون خوش باشه به اینکه بهمون بگند در ایران دموکراسی وجود داره ومهر تایید بر اعمالمون بزنند .اشتباه جمهوری اسلامی این است که فکر میکنه مردمش به ایرانی که ابر قدرت باشه وجلوی هر کسی سر تعظیم فرود نیاره اعتقاد دارند ولی نمیدانه که اکثر به اصطلاح وطن دوستان مخصوصا از نوع خارج نشین ان به فکر مهر تایید غرب وپذیرفته شدن از نظر غربیها هستند تا به فکر عزت واقتدار کشور خود

اين چرخش راي و نظر شما براي چيست؟ مي شود توضيح مان دهيد؟ آيا دل تان هوس ايران را كرده و دوست داريد اينطور خودتان را نزديكتر كنيد به وطن و راه را آسان تر؟ اين ذهن ها كه از ما خراب مي شوند بازگشت پذير است راه دست يابي شان؟ شما كه تا ديروز شريعتمداري را نقد مي كرديد چرا مواضع تان شبيه شده؟ آزادي ربط به زمان و مكان و نژاد ندارد. صادقانه پي بگيريد اش. به بهايي نا چيز ، چيز نكنيد اش

موضع آژانس یعنی چی؟ موضع البرادعی؟ یا شورای حکام؟ یا نشست عمومی؟ بیانیه ها؟ یا قطعنامه ها یا ... فراموش نکن که موضع رسمی آژانس، پرونده ایران را به شورای امنیت فرستاد. آژانس یک بار شکایت ایران را به جای خطرناکتر برده ... البرادعی، رییس اجرایی یک سازمان اجرایی نیست که نظراتش شرط باشد. برای همین آژانس شورای حکامی دارد که با رای گیری «تصمیم» می گیرد که در برابر نتایج بازرسی ها چه کار کند ... (گذاشته ای ما را در مخمصه ای که حرف های رایس را برایت تکرار کنیم.) به جای این چرا نمی گویی که ایران چقدر عالی داشت بازی هسته ای را با کلی منفعت می برد و حالا همه چیز را باخته؟ به اینکه چهار تا حزب اللهی بشوند خواننده ات و برایت کامنت های فدایت شوم بگذارند حال نکن، به جای جوگیر شدن، به منافع ایران فکر کن. مردم ایران ... ضرر کردن آمریکا لزوما نفع مردم ایران نیست ... آژانس اگر واقعا به توافق تازه اعتماد دارد، چرا مثل آن روزها که هفته ای سه بار علیه ایران قطعنامه صادر می کرد، رای گیری نمی کند قطعنامه صادر نمی کند تا رسما از شورای امنیت بخواهد که چند ماه صبر کنند؟ از دام رفسنجانی و کاپیتالیست های نامرد افتاده ای به دامن یک مشت تئوکرات سوپر عقب مانده ... همان به قول تو «رفسنجانیست» ها داشتند برای منافع مردم یک غلطی می کردند. همان حسن روحانی. حالا بنشین ببین لاریجانی عزیزت چه گلی به سر همه ما از دم می زند. (ای میلم را هم مثل همیشه لطفا پاک کن...)

حسین آقا! لطفاً خودت رو به اون راه نزن. من و شما و همه می دانیم که جمهوری اسلامی دنبال سلاح اتمیه. خودمون هم ایرانی هستیم و می دونیم با روشهای ایرانی میشه سر آژانس رو شیره مالید. انصاف داشته باش و دنیایی را تصور کن که اختیار بمب اتم بیفته دست امثال احمدی نژاد و حسین شریعتمداری!

آخر آدم خسابی از کی تا حالا دنیا مطالب سایتها ی فارسی را می خواند که حالا نحوه نگارش آن مهم باشد. خارجیها اگر نظر بی بی سی را بخواهند بدانند، مگر مغز خر خورده باشند که به جای بی بی سی انگلیسی، بی بی سی فارسی را بخوانند که حالا Order هم می دهی که برای استفاده نکردن دشمنان، نظرات آژانس را هم اضافه کنند. آژانسی که رئیسش محمد البرادعی است و همین چند روز پیش رایس به او گفت که حد تو بیشتر از رئیس بازرس ها نیست و گنده تر دهانت حرف نزن. یعنی تو اینقدر ساده لوحی که فکر می کنی مشکل آمریکا با ایران را این سایتهای فارسی تشدید یا تعدیل می کنند!... سیاست آمریکا چه جمهوری خواه چه دموکرات ، قبول داشته باشیم یا نداشته باشیم ، ظالمانه یا عادلانه، حتی اگر تمام سایتهای فارسی هم رجا نیوز یا سردبیر خودم بشن، یک کلمه بیشتر نیست "ایران اتمی قابل قبول نیست"

بعد از مدتها یه حرف درست حسابی زدی.

Dear Mr Derkhshan,

Ambition or not, as an Iranian I believe we must develop state of the art nuclear weapons. I am sick and tired of being manipulated by western countries because we aren't strong enough to protect my nation. Any politicians promising us highly sophisticated nuclear weaponry, will surely get my vote. Time to put an end to this madness. American government is an existential threat for our homeland. As a wise Indian politicians once said, you have NO LEVERAGE WHATSOEVER WITH AMERICANS UNLESS YOU HAVE NUCLEAR BOMBS.

Cheers, Fariborz PS. I am an atheist and have no religious agenda.

اشتباه نکنید. در دنیا چیز(منظورم مدیا است) بی طرف وجود ندارد. هرکسی دنبال منافع گروه سازمان دولت خاصی است. البته ممکن است بعضی ها فکر کنند مستقل هستند و لی ناخودآگاه در جهت منافع گروهی گام بر می دارند. از موضوعات هم به هر شکلی می شود استفاده کرد. یاد مقاله زیدابادی در بی بی سی افتادم که در تحت عنوان "قطع برق و سوخت نوار غزه؛ ناتوانی جامعه بین‌المللی" اینگونه وانمود می کند که این جامعه بین المللی است که باید سرزنش شود. نه اسراییل در حالی که اسراییل برق مناطق فلسطینی را قطع کرده است. واقعا خیلی شرم آور است . در حالی که زیدآبادی خودش را روزنامه نگار مستقل می داند. از این مسایل زیاد است فقط یک مورد برای نمونه اشاره کردم. خلاصه با حسین موافقم و فکر می کنم که در غرب با استفاده از سیستم سرمایه داری همه کار می کنند.

از همه اینها گذشته، ما خودمان که ایرانی هستیم چرا خودمان را گول بزنیم. غربی ها فکر می کنند ولی اشتباه فکر می کنند مثل عراق. اما ایرانی ها اصلا فکر نمی کنند و همه موفقیت های به دست آمده هم برکت و رحمت خدا بوده. من اگه باشم چاقو دست بچه نمی دم چون قبل از اینکه دیگران رو زخمی کنه، میزنه یه بلایی سر خودش می آره

اگر داشتن ماجراجویی اتمی برای آمریکا خوبه، برای ایران هم خوبه. اگر داشتن چرخه تولید سوخت اتمی برای آمریکا خوبه، برای ایران هم خوبه. من نمیفهمم آمریکا تنها کشوری هست که با بمب هسته ای صدها هزار آدم رو کشته، با چه رویی میاد ایران رو سین جیم میکنه؟

ضمنا نوام چامسکی میگه نیویورک تایمز در مقابل روزنامه های بریتیش مثل گاردین مثل یه جوک خنده داره

اقلاً در مقاله نيويورک تايمز به حکومت ايران به عنوان «رژيم» اشاره نشده بود. اين لغتی است که بسيار مورد علاقه عزيزان اپوزيسيون ايرانی است. کاری که لغت «رژيم» ميکند نامشروع جلوه دادن حکومت ايران است. پس اگر کسی از اين لغت استفاده کند می خواهد با زبان بی زبانی به خواننده بفهماند که موافق براندازی است. حالا می خواهد دکتر پرفسور ميلانی باشد يا عزيزانی مثل سازگارا و گنجی. نيويورک تايمز هم می خواهد از اربابانش در وال استريت و مجموعه نظامی صنعتی (military industrial complex) حمايت کند. در ضمن صاحبان يهودی خود و جماعت صهيونيست نيويورک را خوشحال نگه دارد. پس دليلی ندارد که از ايران حمايت کند.

نکته خوبی بود با اینکه با برخی عقاید شما مخالفم اما این مورد که هر ایرانی در هر وضعیتی باید برای اعتلای کشورش تلاش کنه موافقم اگر در دوره مصدق ایرانیان طرفدار شاه به بهانه اینکه پیرو شاه هستن در مقابل ملی شدن صنعت نفت مصدق قد علم نمیکردن کودتای سیا در ایران به نتیجه نمیرسید و حداقل مصدق با هزینه کمتری نفت را ملی میکرد

حسین آقا شما هم اگر متطقی فکر بکنید قبول میکنید که برنامه اتمی ایران هدفی غیر از سلاح اتمی ندارد! کشوری که عاجزانه محتاج دلار و اعتبارات برای بسیاری از نیازهای واجب تر و حیاتی تر است چرا میلیارد ها دلار و احتمال جنگی خانمانسوز را هزینه میکند؟ کشوری که هنوز یک (1) نیروگاه هسته ای برای مصرف سوخت مورد بحث نمیتواند سر پا کند بعد از سی سال!!! چرا اینقدردر برپایی چرخه سوخت کامل و مستقل پافشاری میکند. این سوخت برای کدام نیروگاه ها با این عجله لازم است؟ عزیز من، شما مردم و دولتهای دنیا را بچه حساب میکنی؟ خوب بنویس بمب میخواهند و حق ایران هم هست (کما اینکه قبلآ هم نوسته اید که عقیده دارید ایران باید سلاح هسته ای داشته باشد. که بنده هم عقیده هستم اگر گروه دیگری در ایران انگشتشان بر روی دکمه پرتاب میبود!) دلیل اینکه رسانه های غربی اینطور مینویسند این است که کسی در دنیا (به خصوص شما طرفداران این نظام) شکی ندارد که هدف اصلی چیست!

Ambition means Jahtalabi not khialat or wishes as you name it...