سردبير: خودم

گل آرای عزیز اگر شما شعور مو سیقی نداری این به این معنی نیست که ردیوهد چیزی برای ارائه نداره. کار ردیوهد به گوش سنگین نمیاد، سنگینیش روحتو له می کنه. البته اگه اینکاره باشی، اگه قدرت درک و فهمش رو داشته باشی. خئشحالم که محبوب ترین گروهم یه گرئه عامه پسند نیست. برای شما هم چویسهای مختلفی هست که اسم بردشنون تز صدتا فحش بدتره!

Good Lord! its tooooo cool. U see? even U can be cool and useful. write these kinda posts. Who gives a dam what you think about the policy in US. Cheers

انقلاب در فرم محتوای چیزی را عوض نخواهد کرد. رادیوهد بیشتر از هر چیزی داره با کله ما بازی میکنه. این جور وعده های اوتوپیایی بسیار ساده دلانه هستند. رادیوهد زمانی مرد که به عنوان یک گروه راک با پیغامی اجتماعی بر علیه جنگ عراق موضع نگرفت. از لحاظ موسیقی هم متاسفانه این گروه چیزی برای ارائه نداره. اینقدر هم که ناله های تام یورک را شنیده ام که شنیدن صدایش حوصله ام را سر میبره.

واقعا که. محبوب عزیز جونت تو دانشگاه تهران خوارو مادر شد تو اینجا داری از موزیک حرف میزنی. طرفداری کن بابا ملت منتظرتن پسر

حداقل قیمت یک پنی نیست. تا اونجا که من خوندم٬ قیمت صفر هم مجازه: http://www.lunchoverip.com/2007/10/name-your-own-p.html

After reading New Yorker's Alex Ross blog, I decided to order and pay the full amount.

Label companies have shot themselves in the foot by their draconian and 19th century attitude towards music. They are irrelevant and rightly so.

Colin Greenwood, ROCKS! cannot wait.