سردبير: خودم

جوابت به علی معظمی کوتاه و سنجیده بود. به لحن تندت هم ایرادی به نظر من وارد نیست. در لحن تند و صریح طرف راحت می گوید نظر من این است. تمام شد و رفت. در لحن مودب و اتوکشیده بورژوایی نه فقط "نظر من این است" بلکه این معنا هم هست که "من آدم مودب و محترمی هستم وتو باید این را هم تصدیق کنی" و از این نظر اخلاق بچه مودبی و از دماغ فیل افتادگی جماعت بورژوا خیلی به نظر من خشن تر و اقتدارگرا تر است.

Hamal, if you really care, instead of these lame posts and insults,start translating some of the post structuralists literature in farsi. In this case you may even get a chance to read them and prevent you from writing these nonsenses

دو جور مغالطه هست که احمدی نژاد و طرفداراش (من جمله شما و بعضی افرادی که بهشون لینک می‌دی) به کرات ازش استفاده می‌کنن. یکی مغالطه‌ی "تکذیب طرف" است. در این مغالطه به جای اینکه به گفتار منتقدان و بررسی مطابقت آن با واقعیت پرداخته شود، با رد شخصیت انتقاد کننده، گفتار وی مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرد. از جمله‌ی این نوع مغالطه، شیوه‌ی رد نامه‌ی اقتصاددانان به دولت است. مثال دیگری از این نوع مغالطه، رد انتقادات هاشمی با برچسب سمبل پول و قدرت است. ضمن اینکه ادعای ثابت نشده‌ی ثروت هاشمی، خود مغلطه در مغلطه است. هاشمی پولدار است، چون همه می‌گویند. چرا همه می‌گویند؟ چون دلیلی بر ضد آن وجود ندارد! نوع دیگری از مغالطه، مغالطه‌ی "نتیجه‌ی نامربوط" نام دارد. در این نوع مغالطه به جای اثبات مدعا، چیز دیگری ثابت می‌شود. برای مثال، زمانی که می‌خواهند ثابت کنند احمدی‌نژاد رئیس جمهور خوبی است، به این می‌پردازند که مردمان روستایی این مرد را، که شکل خوشان است، دوست دارند! در واقع به جای اینکه ثابت کنند، تصمیمات ایشان در راستای منافع ملی است، ثابت می‌کنند که روش‌های عوام فریبانه‌ی آقای دکتر موفق بوده است.

چون دیدم چند بار طوری نوشتی که گویا تو ایران هیچ کس از فوکو و پست کلونیال و .. چیزی نمی دونه گفتم این سایتارو ببینی http://www.velashedi.blogfa.com/ http://kazemia.persianblog.ir/

میدونی چرا با اینکه گاهی حرف حساب می زنی ملت رو عصبانی می کنی؟ بخاطر اینکه یهو کونت هوای اینو کرده که از امثال کیهان و اینها دفاع کنی. همین کیهانیها جزو کسانی بودن که از بریدن سر مخالفینشون از خوشحالی تو کونشون عروسی بود. میدونی دیگه، آدمهای بدنامی هستن. تو باید دست کم مشخص کنی که از چه چیز کیهان خوشت میاد نه اینکه یهو از راه برسی شروع کنی بهشون به به و چه چه کردن. شرط میبندم تو که خودت اگر بری تهروون دفتر کیهان حتی ۱۰ دقیقه هم نمیتونی با هیچکدومشون حرف بزنی و حالت ازشون به هم میخوره. اکثر ملت هم همین حالت رو دارن. به شمال و جنوب شهر هم ربطی نداره، مردم که خر نیستن،آدم محترم (مثل خاتمی) و آدم رجاله (مثل کیهانی ها) و آدم دودره (مثل شبه اصلاح طلبها) رو خوب از هم تشخیص میدن. دیگه تو هم از لج بوش و شبه اصلاح طلب ها نیفت تو بقل حسین شریعتمداری چون ۳ سوت سرت رو به نام انقلاب و اسلام پخ پخ میکنه پسرم.

چندسال پیش‌ها سرکلاس اقتصاد مدرن صحبت ستاره شهیر و درخشان آسمان علم و اقتصاد یعنی آدام اسمیت بود. استاده که درس داد ملت گیر دادن که اگه آدام اسمیت خودش مخترع نظریه های تجارت آزاد و سرمایه داری بوده چطور از عدالت اجتماعی طرفداری می کرده؟ استاد هم در جواب ما کلی روضه خوند بعدش هم ۲ تا کتاب و چندتا پیپر (مقاله) بهمون حواله داد که بخونیم و ببینیم که حضرتش خودش چقدر نگران تبعیض و حق‌خوری و عدم عدالت اجتماعی بوده. البته من اون مقاله ها رو هیچوقت نخوندم ولی همیشه چشم و گوشم باز بود و حواسم جمع بود ببینم آثاری از اثراتشون می بینم یا نه.

جالب اینجاست که ورژن اقتصاد لیبرالی که بعضی از شبه روشنفکرای ایرونی جار میزنن دقیقا ورژن بی افسار اون و مدل کثیفش هست که در اون پول و تجارت ارزشش از آدمیزاد بالاتره و می‌تونه برای رشد خودش هرچی جون آدم هست از میان برداره. این مدل تا جایی که من دیدم فقط توی ایالات متحده خریدار داره، اگر فرانسه و بریتانیا رو نگاه کنی می‌بینی که بطور تاریخی دست کم برای اداره امور داخل کشور (نه خارج و مستعمرات) کلی مانع برای جولان دادن اقتصاد آزاد کثیف تراشیدن. مثلا اتحادیه های کارگری بریتانیا خیلی گردن کلفت هستن و از حقوق مظلوم دفاع می کنند اما توی آمریکا تقریبا اصلا اتحادیه کارگری وجود نداره. وای که چقدر خنده داره که دولت آمریکا از دستگیری روسای اتحادیه های کارگری یا اعدام در ایران شکایت میکنه اما توی خود مملکتش نه اتحادیه های کارگری اجازه رشد دارند نه مجازات اعدام لغو شده!

یه چیز دیگه که تازگیها توجهم رو جلب کرده دولت اسکاتلند هست که ظاهرا بلندترین صدای طبل عدالت جویی و پست استراکچرالیست گری رو توی اروپا دارند. حسابی حال گوردن براون (که خودش هم اسکاتلندیه) رو گرفته که بقول تو توی راستی ها چپه. شاید روح آدام اسمیت (که اونم اسکاتلندی بوده فکر کنم) دوباره داره زنده میشه. کار کار این اسکاتلندیهای دامن پوشه...

بابا ریدم به هر چی چپ و فراساختار و کس کش ساختار و کس مخ سوسیالیست و کمونیست الدنگه. آخه الاغ کی گفته همه با هم برابر هستن؟ یعنی توی خر با من برابری؟ کی گفته بازار آزاد بده آخه ابله؟ کی گفته استعمار بده؟ کی گفته آمریکا باید اجازه بده هر کس خواست گه بخوره بره بخوره؟ کی گفته؟ گوه مگه خوردنیه آخه ؟

در مورد خصوصی سازی های دوره احمدی نژاد هم بد نیست چیزی بنویسی، فکر میکنم یکی از موارد اصلی بود که علی معظمی در موردش بهت ایراد گرفته.

حسین خان درس خواندن در سواس داره کار خودش را می کنه! بهت امیدوار شدم. یگانه جایی که هنوز کاملاً به تسخیر اصحاب لیبرال در نیامده همین سواس است. اسکس و باقی جاها که به چپ بودن معروف هستند فعلاً برای کسب حمایت مالی بیشتر در خدمت "دولت علیه" به رکوع سجود مشغولند. اصطلاح شعبان بی مخ های اینترنت هم اختراعی به موقع است. به اکثر نوشته هایت به خاطر لحن تندشان باور نداشتم، اما می بینم داری پیشرفت می کنی. حد اقل کار تو، یعنی شنا کردن بر خلاف مسیر آب جریان شبه روشنفکری ایرانی، ایجاد گفتمان نو نو تری است که عبور از تفکر این آقایان را هم شامل می شود. اپوزیسیون ایرانی، همهء طیفهایش، از روشنفکر گرفته تا چماق و بمب دستی بدستانش، مبارزهء شان بیشتر از اینکه بومی باشد، سر در آخور بنگاه های صدور دموکراسی و یا سازمانهای جاسوسی دارد.

حسین دارم بهت امیدوار میشم. بابا نمیدونستم خوب بلدی از پس این از دماغ فیل افتاده ها بر بیای. مو لای درزت منطقت توی این نوشته نمیره. کاشکی همیشه اینجوری مینوشتی. منتظر قسمت دوم جوابت هستم. ادامه بده و از در اقلیت بودن نترس. من کلی از این جوونای دانشجو رو میشناسم که حسابی دارن ازت جیز یاد میگیرن. داری آروم آروم ییه جوی درست میکنی توی ایران بابا! دمت قیژ...