پیشبینی میکنم (در واقع یعنی دلم میخواهد) که در انتخابات مقدماتی امشب حزب دموکرات آمریکا در آیووا باراک اوباما اول شود، جان ادواردز دوم و هیلاری کلینتون هم سوم. اگر اوباما رییسجمهور شود دنیا برای هفت، هشت سال خیالش از طرف آمریکا راحت خواهد بود. مگر اینکه لابی اسراییل که روی هیلاری کلینتون از همه بیشتر ولی روی اوباما هم نفوذ زیادی دارد (در آمریکا بخاطر پول جمع کردن از سرمایهداران یهودی اغلب طرفدار اسراییل مجبور هستی به آنها باج بدهی) اوباما را مجبور به ادامهی دخالت در خاورمیانه کند. ولی این جوری که بویش میآید باراک حسین اوباما واقعا میخواهد روی مسایل داخلی آمریکا متمرکز کند تا دخالت در هر سوراخ دنیا.
ولی اگر خدای نکرده، خدای نکرده هیلاری کلینتون رییس جمهور شود، از بوش بسیار بسیار برای ایران خطرناکتر خواهد بود. هرچند که رفسنجانیستهای داخل و خارج حسابی از قبل آن به نان و نوا خواهند رسید و مثلا یک نمونهاش اینکه صدای آمریکا به دست عباس میلانی و شیرین عبادی و هاله اسفندیاری و دیگر نوچههای دربار اکبرشاه خواهد افتاد و هر شب دیگر بجای دیدن قیافهی نحس محسن سازگارای بیشرف، باید صورت کریه عباس میلانی حرامزاده را ببینیم. چون با آمدن دموکراتها، صدای آمریکا به دست بخش دموکرات وزارت خارجهی آمریکا خواهد افتاد که از قدیم و ندیم با رفسنجانی و آدمهایش رابطهی نزدیک داشته است.
ولی انتخاب اوباما به احتمال زیاد منجر به این خواهد شد که آمریکا پس از سی سال بالاخره واقعیت جمهوری اسلامی و نفوذ طبیعیاش را در منطقه بپذیرد و با آن کنار بیاید. آن وقت قیافهی رضا پهلوی و مسعود رجوی و عباس میلانی دیدنی خواهد بود.
پانوشت: برای کوچولوهای عزیز که فکر میکنند ضدیت من با آمریکا بخاطر این است که به من ویزا نمیدهند و خلاصه چون دست من به گوشت نمیرسید میگویم که بو میدهد، یادآوری میکنم که بنده دو ماه پیش جای شما خالی در نیویورک بودم و در مدرسهی روزنامهنگاری دانشگاه کلمبیا در یک پانل دربارهی آیندهی روزنامهنگاری انلاین صحبت کردم. گزارشی از آن را هم اگر باعث سکتهی قلبیتان نمیشود میتوانید بخوانید.