برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
Excerpt: I hope they don't disqualify the reformists and others. Only by a post-structuralist definition of power and discourse one can understand that this kind of opposition has only strengthened the Islamic Republic. I would even say if that everything the US has done against Iran, has just made it stronger. As Khomeini famously said, 'the war with Iraq was a gift.' Read Ernesto Laclau's writings on articulation and see why. This is what I'm going to do in Iran when I return after i finish my studies (after, of course, a possible prosecution over my travels to Israel and my writings): Starting to translate, publish and popularise the post-structuralist main text and challenging the dominant modernist/educationalist/liberal atmosphere in the Iranian intellectual scene. It's the only theoretical framework with which we can can understand and strengthen Iran's political system. I don't mean, for example, it is Foucault's ideas that gives meaning or value to Khomeini's revolutionary discourse. On the contrary, Foucault and the rest of post-structuralist theory has become validated by this very practice of the Iranian revolution and its consequent survival for nearly thirty years now, without Khomeini, as its genius architect, even having spent an hour reading post-structuralism. Khomeini's discourse of the new Iran, is the very definition of a certain knowledge that has challenged the power relations within the existing world order. No wonder, the US with the most powerful army and richest economy on the planet sees Iran as its single biggest challenge. I know all this needs to be unpacked and elaborated at a better time.

واقعا امیدوارم شورای نگهبان هیچکس را بخاطر اختلاف سیاسی رد صلاحیت نکند. چون نه تنها کاری خلاف روح قانون اساسی است، بلکه بیخودی هم به ردصلاحیت‌شدگان بهانه می‌دهد و از آنها شهید می‌سازد. چون واقعا خیلی از اینها آنقدر پیگاه مردمی کوچکی دارند که اگر هم تایید شوند اصلا رای نمی‌آورند. انتخابات شوراهای شهر دوم را یادتان هست؟ حتی آدم‌های نهضیت آزادی هم در آن رای نیاوردند، چه رسد به مشارکتی‌ها که بهترین آدمشان، تاجزاده، حتی به عنوان آخرین نفر هم نتوانست وارد شورای شهر شود. (برای همین است که حزب کارگزاران از ترس بی‌آبرو شدن اصلا دور این انتخابات را هم خط کشید و هیچکدامشان حتی نامزد نشدند.)

هرچند که به نظر من خوب است که امثال تاجزاده و ابراهیم یزدی هم در مجلس باشند که هم اصل حکومت متهم به سرکوب منتقدان نشود، و هم اینکه بالاخره هر سیستمی به نقد احتیاج دارد و به نفعش است که نقدها را تا جایی که به تهدید امنیتی نشده‌اند بشنود. قدرت یک نماینده‌ی مجلس هم خیلی کمتر از یک آدم اجرایی است و اگر هم سیستم به کسی اعتماد نداشته باشد، وجود او در مجلس خیلی برای سیستم کم‌خطرتر است تا در دولت.

علاوه بر این، باید یادمان باشد که پیشرفت تدریجی جمهوری اسلامی در این سی سال در اثر همین کنش و واکنش منتقدین با آن انتخاب افتاده است. این خیلی نکته‌ی ظریف و مهمی است که وقتی کسی به آدم انتقاد یا حتی دشمنی می‌کند، به شکلی دارد به بهتر شدن آدم یا سیستم کمک می‌کند. مثلا آمریکا با دشمنی‌اش کلی به همین جمهوری اسلامی کمک کرده است. این را با استفاده از مفهوم‌های Articulation و دیسکورس از نظر ارنستو لاکلاو خیلی خوب می‌شود توضیح داد که حالا بحثش اینجا نیست. (اگر خیلی کنجکاوید فصل سوم کتاب Hegemony and Socialist Strategy: Towards a Radical Democratic Politics را بخوانید.)

ولی می‌خواهم بگوم اگر مثلا آمریکا انقلاب ایران به حال خودش رها می‌کرد، بیشتر به آن لطمه زده بود تا با این همه توجه و دخالت و خشونتی که به خرج داده است. هر کاری که تا حالا آمریکا بر ضد ایران کرده است، جمهوری اسلامی را در عمل قوی‌تر کرده است. این نکته یکی از ظریف‌ترین و جالب‌ترین نمودهای نگاه پست‌استراکچرالیستی به قدرت و گفتمان است که مارکسیسم آلتوسری با آن مفهوم امحقانه‌ی ایدئولوژی‌اش هرگز نمی‌تواند توضیح بدهد.

این را خمینی بزرگ هم به شکلی قشنگ در جمله‌ی تاریخی‌اش که «جنگ برای ایران نعمت است» گفته بود و آدم هر چه بیشتر لاکلاو و فوکو می‌خواند بیشتر می‌فهمد چطور این پیرمرد توانست دنیا را با گفتمان یگانه‌اش بلرزاند. قدرت این گفتمان آن قدر زیاد است که آمریکا ایران را بزرگترین چالش امروز خودش در دنیا می‌بیند. چرا واقعا؟ جز این است که گفتمان خمینی قدرتی برابر با تمام تکنولوژی و سرمایه و ارتش و جمعیت آمریکا دارد؟ چرا هیچ چیز یا کشور دیگری، حتی القاعده یا مثلا کره‌ی شمالی یا روسیه را آمریکا بزرگترین چالش خودش نمی‌داند؟ چه چیزی به جمهوری اسلامی این همه وزن می‌دهد جز یک گفتمان کاملا خارج از معمول یا اصطلاحا بیرون از جعبه.

برای همین است که می‌گویم جمهوری اسلامی بهترین نمونه‌ی یک گفتمان پست استراکچرالیست در دنیای خارج امروز است و دوامش هم تنها به همین دلیل است. اصلا به نظر من فهم انقلاب ایران و جمهوری اسلامی با استفاده از مفاهیم غیر پست استراکچرالیستی قدرت و گفتمان و امثال آن قابل فهم نیست و نکته‌ی مهم این است که تنها راه ارتقای آن هم با استفاده از همین مفاهیم است. (وارونه‌ی این طبیعتا نتیجه می‌دهد که بهترین راه برای لطمه زدن به آن هم همین رویکرد است که خوشبختانه دشمنان جمهوری اسلامی خیلی عقب افتاده‌تر از اینها هستند که این را بفهمند.)

از همین زاویه می‌توان دلیل شیفتگی میشل فوکو را نسبت به این گفتمان و شخصیت خمینی فهمید. انگار که فوکو می‌دید یک نفر بدون اینکه یک روز هم در دانشگاه‌های اروپایی درس خوانده باشد، نه تنها از زاویه‌ای دیگر به همان مفاهیم فوکو رسیده است، بلکه آن‌ها در در عمل هم پیاده کرده است. کاری که آدم‌هایی مثل فوکو صدسال سیاه هم نمی‌توانند در اروپا و آمریکا بکنند.

اشتباه نکنید، من نمی‌گویم ارزش و اعتبار گفتمان خمینی از ستایش کسی مثل فوکو یا تطابق آن با تئوری پست‌استراکچرالیسم می‌آید. بلکه می‌خواهم بگویم این تئوری‌ها در شرایط موجود بهترین ابزار فکری هستند برای تشریح این اتفاق. در واقع این مفهوم و گفتمان خمینی و جمهوری اسلامی است که به تئوری‌های پست‌استراکچرالیست اعتبار و وزن و حتی معنی می‌دهد، نه برعکس. (این در واقع جواب غیرمستقیمی هم به انتقاد محمد سالمی از نگاه من است.)

بر همین اساس، اگر انقلاب فرهنگی‌ای قرار است در محیط دانشگاهی ایران صورت بگیرد بدون شک باید شامل وارد کردن جدی تفکر و نگاه و فلسفه‌ی پست‌استراکچرالیزم در تمام رشته‌های علوم انسانی باشد. از راه ترجمه‌ی تمام این آثار و ایجاد رابطه‌ی ادامه‌دار با تئوریسین‌ها و مدرس‌های این تئوری‌ها در دنیا با مراکز دانشگاهی علوم انسانی در ایران.

این کاری است که من می‌خواهم چند سال آینده‌ی عمرم را وقف آن کنم، اگر خیلی درباره‌ی نقشه‌های تازه‌ام برای آینده کنجکاوید.


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

تبعیدی عصبانی
یک پزشک
خوابگرد
دوشیزه شین
سولوژن
عرب عصبانی
فلیسوف مآب رمانتیک
آهستان
حاجی واشنگتن
کوروش علیانی
دوم دام
بچه‌ی قلهک
زهرا
یادداشت‌هایی از کابل
بلوط
۳۵ درجه
آرش «کمانگیر» آبادپور
حسین پاکدل
۴ دیواری
یک وحید
مونتاژ انتقادی
پویان طباطبایی
نگارک‌ها
شب پیشگویی
آدم و حوا
کتابلاگ
دادابیس
از پشت یک سوم
حسین نوش‌آذر
عبدالقادر بلوچ
سینا دیلی
نانا
خورشید خانوم
پویان و سیما
گناهکار
ناهید رکسان
سیبستان
بامدادی
رویای آريایی
نگاه نو
نگاه نو
امنزیاک
فوکو بلاگ
مریم مومنی
خیاط باشی
فروغ
نیما دارابی
نازخاتون
مارسی نیومن
مرتضی نگاهی
هوشنگ دودانی
دستنوشته‌ها
روزنامه‌نگار ممسلمان
کریم ارغنده‌پور
شرح
کمال
راه من
مسعود بهنود
مریم ابریشم‌کار
فانتازیا
مسعود ده‌نمکی
روزنه
توکا نیستانی
مازوخیسم محاسباتی
زیتون پرورده
زيتون
جمهور
من راه نشین
آق بهمن
هپلی
امور ایران
حمید مافی
محمود فرجامی
پاسداران
حقوق‌دان پاریسی
طاها بذری
پاگرد
گردباد
خانوم حنا
میرزا پیکوفسکی
موج
صفا در ال.ای
فریادناممه
ملکوت
غلاف تمام فلزی
آن سوی دیوار
ارزیابی‌های شتابزده
لات‌لند
یک فتحی
شکرخواه
ایرانی طعنه‌آمیز
مهستی شاهرخی
جمال
پیاده رو
سمیرا سامانی
ایران‌شهر
آزادنويس
ایمیان
نوه‌ی غلامرضا تختی
لیلی نیکونظر
سبیل طلا
خط قرمز
لگوماهی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
بابک داد
وب‌نگاشت
حسام‌الدین آشنا
محمد نوری‌زاد
افسون فسرده
هادی خرسندی
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
منبر دات نت
مرصاد
بی‌بی‌گل
نسل خمینی
جواد کاشی
امیرحسین ثابتی
ف.م.سخن
آچار فرانسه
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
راهرو
کلنگ کمونیست کارگری
اکبر منتجبی
آی‌تی.ايران
خاکریزیسم
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
خسرو نقیبی
حامد قدوسی
کیبرد آزاد
سلمان
ddmmyyyy
مهدی یوسفی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
روزها
انتخاب زنان
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
مهدی محمدی
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
کامپیتور و ارتباطات
مهدی اسماعیلی
هنوز
زمستان است
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
شاخ به شاخ
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

نميدونم چرا اينقدر ژست دانا بودن ميگيري. اما بدون که در آينده ايران جايي نداري . تو اين موضوع شک نکن. پس بهتره نقشه بي خودي نکشي براي آينده. افتاد ؟

حسین عزیز، با این که گفته هایت را در مورد صدای آمریکا و خیلی روشنفکران(که بعضی پول بگیرها اسمش را آدم فروشی گذاشته اند) خیلی دوست دارم، این جا وجدانا می گم که در مورد خمینی داری تندروی می کنی و سناریو جهانی رو خوب معرفی نمی کنی، چه عمدا چه غیر عمدا. دشمن واقعی آمریکا نه ایران، نه روسیه، نه عراق، نه القاعده و نه هیج کدام این هاست، چین هستش. جمهوری اسلامی ای که امروز داری عاشقانه از اشکالات عمدش می گذری که امثال تورو به این روز انداخته، در واقع از سیستم هایی سرمایه داری نشات گرفته. وبلاگت، ویدئوهات و خیلی حرفات رو دوست دارم، حتی با فحش دادن هات هم حال می کنم، ولی کاش در مورد جمهوری اسلامی صداقت پیشه می کردی یا واقع بین تر بودی، اگر به قول خودت حالا که دیگه آبی نداری که از سر طی کنی، بهتره به امثال کیهان خط برای مطلب نوشتن ندی. برائت بجو ازین ها و جمهوری اسلامی وگرنه کارت لنگه عزیز.

دولت احمدی‌نژاد که می‌گفتی باید در مقابل تندروهایی مثل جنتی ازش حمایت کرد، در حذف منتقدانش گوی سبقت رو از جنتی ربود! ردصلاحیت‌های هیأت اجرایی این‌دفعه از ردصلاحیت‌های شورای نگهبان دفعه‌ی قبل هم بیش‌تر بود! به‌تره تو هم کمی چشم‌هات رو باز کنی و میزان تطابق نظریه‌هات با واقعیت رو ببینی.

چه خبره اینجا. همه که دارن فحشت میدن.

اگر خمينی گفت "جنگ برای ما نعمت بود" برای اين بود که جمهوری اسلامی بيشتر محدوديت​هايی که بر جامعه اعمال کرد از جمله حجاب اجباری و بستن فضای سياسی و گرفتن آزادی​های فردی و اجتماعی در زمان جنگ بود. هيچکس هم جرات مخالفت نداشت که در زمان جنگ برچسب "حمايت از دشمن" و يا "آب در آسياب دشمن ريختن" (چقدر از این اصطلاح بدم میاد!) بر او زده می​شد. اين خمينی بزرگ همان است که خواسته یا ناخواسته پيشرفته​ترين کشور خاورميانه را به اين حال و روز انداخته که بايد چاپلوسی کشورهای عربی و هند را بکند تا ارتباط بانکی خود را با بانک​های ايران قطع نکنند!

جوون ایرانی میگه بابا من کار ندارم، آینده ندارم، آزادی ندارم، فضای فکر کردن ندارم، شما میگی اگه سرشو بلند کنه و بخواد حرفشو به دنیا بزنه با فلسفه فوکو و پست چیچیسم مغایرت داره! کجای کاری تو؟ اقلا تلفن رو بردار با دو نفر که تو تهرون هستند صحبت کن بپرس چه خبره تو مملکت خمینی کبیرت! شما جالبه با یه ترم درس خوندن به چه انقلاب فکری رسیدی! حلا مجسم کن اگه دو سه سال دیگه درس بخونی چی میشه! حسین جان، نکته ام اینه که زیاد شلوغش نکن برادر! اونقدر پی اچ دی با کامیون کامیون کتاب از همه این احساسات مقطعی شما گذشته اند ولی اینقدر حالیشون بوده که تا دو تا جزوه فتوکپی شده خوندن زرتی نیان اعلام کنند که دنیا باید اینجوری باشه و اونجوری نباشه! این کامنت رو دیلیت هم کردی عیبی نداره، ولی تو رو خدا یه کمی به ایران نگاه کن! حیفه!

بخاطر این رنگ عوض کردنت، خیلی از شخصیتت خوشم نمی آید. اشخاصی مثل تو خطرناک هستید. گرچه من قبلا هم بخاطر مخالف فحاشی تو به اشخاص و سیستم ها بودم... اصلا نمیتونم تو را تصور کنم. عصبی میشم

مگر شیرین عبادی نمی خواهد که آمریکا به تحریم هایش علیه ایران ادامه دهد؟ با این استدلال تخماتیک تو که جنگ برای ایران نعمت است٬ این هم که همان میشود. تحریم باید باعث قوی تر شدن ایران بشود. پس چرا چس ناله میکنی؟ پس گه میخوری به عبادی بد و بیراه میگی. اون خمینی جاکش هم همین را گفت و تو حالا داری خایه روح کیری اش را می لیسی. حالا به عبادی که رسید بد شد؟ باز هم میگم. تو چهارتا کتاب خوندی یک مرتبه دیدی از پسر نانوای سر کوچه تان بیشتر می فهمی و میتونی انتقام اون روزهایی را که بهت میگفتن حسین شاشو با این حرفهای قلمبه سلمبه ازشون بگیری. ادامه بده. چون همین طور که تو داری بلند بلند میگوزی ملت دارند تفریح می کنند. راستی تو الان ترم یک هستی و فوکو را گذاشتی توی جیبت. تو اگر فارغ التحصیل بشی فکر می کنم یک چیزی بشی توی مایه های افلاطون یا سقراط. فقط مواظب باش نشادری شوکرانی واجبی ای چیزی بهت نده این حسین بازجو.

نوشته ایی : ××××××××××× چرا هیچ چیز یا کشور دیگری، حتی القاعده یا مثلا کره‌ی شمالی یا روسیه را آمریکا بزرگترین چالش خودش نمی‌داند؟ چه چیزی به جمهوری اسلامی این همه وزن می‌دهد جز یک گفتمان کاملا خارج از معمول یا اصطلاحا بیرون از جعبه. ××××××××××× - خب معلوم است : حضور ایران در بهترین منطقه خاورمیانه ، دریای نفت و منابع سرشار ایران است که نمی گذارد آمریکا دست از سرش بردارد. کره شمالی یا بقیه بدبخت بیچاره ها این مقدار اهمیت را برای آمریکا ندارند. این موضوع ربطی به حرفهای خمینی ندارد.

---- یعنی اینقدرساده ای که گفته ی" جنگ برای ایران نعمت است" را اینجوری تفسیر می کنی ؟ اون منظورش این بود که جهاد برای اسلام و شهید شدن و به درجات بالای معنوی رسیدن خوب است !! آخوند جماعت دلش برای مملکت نمیسوزه عزیزم . آخوندها اصلا معنی و مفهوم وطن را درک نمی کنند.

اشتباه نکن !!! بدبختی واقعی ایران و ایرانی همانروزست که هواپیماهای آمریکا حمله را آغاز کنند. آن وقت امسال آدمهایی مثل تو که از تندروها حمایت می کنید کجا هستید تا ملت بدبخت و تکه پاره شده را جمع کنید ؟ آن وقت هم از کسانی که بهانه به دست آمریکای خونخوار دادند تا حمله کند حمایت می کنی ؟

"حتی آدم‌های نهضیت آزادی هم در آن رای نیاوردند، چه رسد به مشارکتی‌ها که بهترین آدمشان، تاجزاده، حتی به عنوان آخرین نفر هم نتوانست وارد شورای شهر شود. " ایا تو واقعا به این حرفی که میزنی اعتقاد داری؟ یا فکر هم کردی در این باره؟ داری بد جور شکل دایی جان ناپلیون میشی.

دلیل رای نیاوردن مشارکتیها کاملا واضحه (جدای از رد صلاحیتها و تقلبهای احتمالی) اون هم اینه که اصلاح طلبها نتونستند جواب انتظارات مردم رو بدن و خیلیها از اطلاحات مایوس شدند و اصلا شرکت نکردند در انتخابات، بقیه هم دوباره رفتند طرف راستیها به امید اینکه با رسمیت دادن به کسانی که قدرت اصلی دستشونه یه کم وضعشون بهتر بشه (که با نگاهی به شورای دوم، مجلس و ریاست جمهوری فعلی می بینی که نه تنهلا بهتر نشد که بدتر هم شد) حالا ببین اگه یه اصلاح طلب درست حسابی مثل خاتمی یا یه چهره کاریزماتیک دیگه نامزد ریاست جمهوری بشه چه سیلی تو و تمام احمدی نژادپرستها میخورند. حالا واسه مجلس هم اگه رد صلاحیت نشند اون هم قطعا در تهران و شهرهای بزرگ دست اصلاح طلبها (مشارکتی، نهضت ملی و غیره) می افته. در مورد خمینی، عزیز این آدم همونیه که توی صحیفه نور ریده (اون هم صفحه به صفحه!) مردک تو نمی تونی منکر فرصت طلبی شخصی مثل خمینی بشی که سواد درست و حسابی نداشت و جوری حرف میزد که الان نظام مجبوره حرفاشو سانسور کنه تا آبروش نره. فوکو بدبخت هم یه چیزی گفت و بعد دید نه این تصویر زیبای عدالتخواهی انقلاب اسلامی از دور زیباست اما از نزدیک پر از کثافت کاری و جنایته. آخه بدبخت شاید از نظر تو و خمینی که هیچ خسارتی در جنگ ندیدید جنگ یه نعمته اما خاک بر سر این عقیده که حاضره واسه قدرت طلبی خودش این همه جوان کشته بشند و این همه خانواده بی خانمان شوند بعد بگه عجب نعمتی بود. حالم از تو و سرور و سالارت و رییست و همه فاشیستهای این نظام به هم میخوره. بویی از انسانیت نبردی، بعد میخوای درعلوم انسانی فعال باشی؟ تا حالا نگفته بودم بهت اما الان میگم: حسین رییییییییییییییییییدی

دست وردار حسین بابا تو آلتوزر رو نمیفهمی چون وقت نداری کتاب بخونی اون تقصیر خودته. چرت و پرت های پست مدرن رو دوست داری برای اینکه ساده هستن و هر خری اونا رو میفهمه. بابا من الان ۱۵ ساله با اسم آلتوزر و لاکلاو این کسایی که تو الان چند ماهه با اونا آشنا شدی آشنا هستم. اون موقع ها قبل از اینکه به فکر تحصیل بیفتی به تو من لیست کتاب دادم که اصلا توجه نکردی. الان که استاد های چشم آبی و مو بورت این اسمها رو میارن هی داری این اسم ها رو به رخ مردم میکشی...چطور به خودت اجازه میدی کسایی مثل فوکو و لاکلاو رو رو سرت بذاری، اونوقت فحش و بد و بیراه بدی به آلتوسر؟ اونهم فقط بخاطر تنبلی ذهنی خودت که نمیخواد بجز حرف های استاد و جزوه های فتوکپی شده کوچولو چیزی رو شخصا بخونه؟ ببین حالا چطور شد این چشم ابی های سفید پوست بد هستند، مگر حسین درخشان تازه به تئوری رسیده اونها رو تایید ک فکر میکنی لاکلاو با تو موافقه؟ فکر میکنی آدمهایی مثل استادان دانشگاههای انگلیس بجز شست و شو دادن مغز تو به چیز دیگه ای علاقه مندند؟ نه؟ واقعا با اینهمه کار خوب و مثبت که انجام میدی اینکارهای بچه گانه ات و تنبلی ذهنی تو در فهمیدن مارکس و آلتوسر واقعا خجالت آوره. مجبورم حسین بیام اینا رو بگم چون با یه تِرم درس پُر رو شدی و فکر کردی فیلسوف هستی. برو این بساط ساده سازی و ساده انگاری هاتو جمع کن و یه کم از وقت خودت رو برای خوندن و فهم مارکسیزم و آلتوسر بگذرون. ادای این پست مدرن ها رو هم لطفا در نیار. در ضمن من نه مارکسیستم نه آلتوزریست فقط دلم میسوزه برای تو که داری خودتو آلوده ایدئولوژی میکنی... آره باباجون ایدئولوژی اصلا وجود نداره همش discourse و گفتاره. برو که داره استفراغم میگیره...

یکی از خوانندگان پرسیده بود دادش تاژگیها چی میژنی مثل اینکه عیارش خیلی بالا ست. منم دارم باین نتیجه میرسم که یا چیزخورت کردن یا اینکه فرمایشات تحت تاثیرمواد عیاربالا ست. اگر قبول نداری باین جملات یکباردیگرنگاه کن : " اگر مثلا آمریکا انقلاب ایران به حال خودش رها می‌کرد، بیشتر به آن لطمه زده بود تا با این همه توجه و دخالت و خشونتی که به خرج داده است" "اصلا به نظر من فهم انقلاب ایران و جمهوری اسلامی با استفاده از مفاهیم غیر پست استراکچرالیستی قدرت و گفتمان و امثال آن قابل فهم نیست" "هر کاری که تا حالا آمریکا بر ضد ایران کرده است، جمهوری اسلامی را درعمل قوی‌تر کرده است" خوب این کشفیات خارق العاده را کجا جز کیهان میتوان یافت؟ واین شعارهای عوام فریب را کجا جز تلویزون پشم شیشه رژیم میتوان دید؟ اگرهدفت پشتیبانی فکری- استدلالی رژیم است که اونها صدتا اخوند بی کلاه مثل جواد لاریجانی دارند که استاد خررنگ کنی وازتوصدبار درس خونده ترند و عمریست برای سیستم خوراک ایدئولوژیک هضم شده !!! تهیه میکنند. واگر جذبه و قدرت بی بدیل انقلاب یکهوبعد از 30 سال حالا تازه حالیت شده دراین صورت بابا یک کسینوس فی منفی یا بعبارتی یک تاخیرفاز عظیم داری ومطالبت دیگه بدرد امروز نمیخوره.

این را مطمئن باش که هیچ کس در مورد نقشه های آینده آدمی مثل تو کنجکاو نیست. برو و با حکومت پست استراکچرالیستت حال کن.