آهنگ این یکشنبه از گروه The Whitest Boy Alive است که من واقعا موزیکشان را دوست دارم. خیلی مختصر و مفید و مینیمال و ظریف و باحس است. عاشقانه است، بدون اینکه آدم را افسرده کند. حتی میشود با آن رقصید، آخر آخر میهمانی که ملت دیگر حسابی مست ولی خستهاند و حوصلهی موزیک بلند و شلوغ و پرانرژی ندارند، آهنگهای این گروه برلینی جان میدهد. (چند کار دیگرشان را از صفحهی مایاسپیس آنها گوش بدهید.)
البته اگر صدای خوانندهاش و سبک گیتارزدنش برایتان آشنا است، باید بگویم که او (که اسمش هست Erlend Øye و در اصل نروژی است) همزمان در گروه Kings of Convenience هم هست که آن را هم من خیلی دوست دارم و یک هفته هم آن را معرفی میکنم.
راستی ویدیوی این آهنگ بر اساس نقاشیهای Geoff McFetridge ساخته شده که می بینید چقدر مثل موزیکش مینیمال و ساده است. دمشان گرم.
The Whitest Boy Alive - Golden Cage