صنم دولتشاهی یا همان خورشید خانم که یک زمانی خودش را دوست من میدانست، دو روز قبل از اینکه آن تهدید به مرگ را دریافت کنم، در واکنشی عصبانی به مطلب من دربارهی تقدیر NED از کمپین «یک میلیون امضا» این را نوشت:
خیلی جالبه این حسین درخشان احمق اونقدر ضد زن و ضد فمینیسم هست (برخلاف ادعاهای الکی اش) که نمی تونه تصور کنه یه عده زن بتونن کمپینی به خوبی کمپین یک میلیون امضا رو مستقلا برنامه ریزی کنن و اجراش کنن و فکر می کنه حتما باید پشت این کمپین یه کسی، قدرت خارجی ای، پولی چیزی باشه. از اونجایی که خیلی هم موجود تنبل و حرف مفت زنی هست به خودش زحمت نمی ده بره یه مدت سایت این کمپینی که بهش تهمت می زنه رو بخونه ببینه واقعا این کمپین با این مدل کاری اش احتیاجی به پشتیبانی کسی از ند گرفته تا سفارت های جمهوری اسلامی و بابای بازاری حسین درخشان نداره.
در مورد اینکه ند پشت کمپین یک میلیون امضا هست هم زر مفت می زنه. اولا کمپین یک میلیون امضا به هیچ عنوان قبول نکرده از ند جایزه بگیره. اگر قبول کرده بودن همونقدر که سر جایزه پروین اردلان سر و صدا کردن یه سر و صدایی هم برای این جایزه می کردن که به هر حال جایزه مهمی است (با همه وجود مشکلی که خیلی ها از جمله خودم با ند داریم). دوما خیلی جاها واسشون مایه افتخار و مباهاته به حرکت هایی مثل یک میلیون امضا جایزه بدن و یه جورایی هویت و اعتبار می گیرن با این کارها. اما این دلیل نمی شه که کمپین یک میلیون امضا پشتش ند باشه. اصلا این اتهامی که حسین می زنه خیلی اتهام بزرگ و خطرناکی است با توجه به وضعیت ایران و می تونه جون آدم ها رو به خطر بندازه.
جدا من نمی دونم این کثافت کی خسته می شه از تهمت زدن هاش و آدم فروشی هاش و لجن پراکنی هاش. شاید تا یه عده رو به کشتن نده آرومش نگیره. جالبه که خط کش این هم شده که کی بی شرف و حروم زاده است یه جوری که انگاری تا حالا به آینه نگاه نکرده.
چند ساعت بعد برای او یک جواب نوشتم و فرستادم و خواهش کردم که آن را پایین نوشتهاش منتشر کند. واکنشی نشان نداد. گفتم شاید آن را نگرفته است یا مثلا به صندوق اسپمهایش رفته. دوباره دیروز و امروز برایش و برای احتیاط برای یک سری از رفقایش هم متن جوابیه را فرستادم. ولی ظاهرا تمایلی به انتشار این پاسخ ندارد. برای همین ناچارم از اینکه اینجا منتشرش کنم:
صنم عزیز،
متاسفم از اینکه جستجوی من در گوگل و پیدا کردن بیانیهی نشنال اندامنت فور دموکراسی (NED) در حمایت از کمپین یک میلیون امضا تو را اینقدر ناراحت و عصبانی کرده است. ولی کاش بجای اینکه به من که تنها حامل این خبرم ناسزا بگویی، به همکارانت در کمپین یک میلیون امضا پیشنهاد میدادی که برای ان.ای.دی نامهی رسمی و عمومی بنویسند و اگر آن طور که تو میگویی ان.ای.دی بدون رضایت کمپین آنها را به اوکراین دعوت کرده تا از آنها تقدیر کند، به این کار غیر اخلاقی ان.ای.دی اعتراض کنند.
در ضمن، اگر فکر میکنی کمپین با حمایت و تبلیغ ادامهدار «صدای آمریکا» و «خانهی آزادی» که من و تو خوب میدانیم بودجههایشان مستقیما از دولت آمریکا میآید، مخالف است، خوب است آنها را قانع کنی تا عضو فعالشان، خانم فریبا داوودی مهاجر، را از حمایت از کمپین در واشنگتن دی.سی برحذر دارد.
من عصبانیت تو را از ربوده شدن خواستههای کاملا برحق زنان ایرانی توسط بیزنس حقوق بشر و سازمانهای امنیتی آمریکایی میفهمم، ولی کاش بجای اینکه لقبهای «احمق» و «کثافت» و «آدم فروش» و «حروم زاده»و «بیشرف» را به من حواله کنی، آنها را به سوی آن کسانی که از پشت میزهایشان در واشنگتن دی.سی این بلا را سر خواستههای زنان ایرانی آوردند میفرستادی. امیدوارم عکس مادرخواندهات، خانم مهرانگیز کار را -- که از رهبران کمپین یک میلیون امضا هم هست -- در حال گرفتن جایزهی دموکراسی «ان.ای.دی» از شخص لورا بوش دیده باشی. لابد میگویی آن را هم من با فتوشاپ درست کردهام.
در پایان اینکه دلم میخواست اعتماد به نفست را با لینک دادن به نوشتهام که محتوی اسناد مربوط به ادعاهایم هست و چنین تو را به خشم آورده است و نیز اجازه دادن به خوانندگانت برای نوشتن نظراتشان در پایین آن، نشان داده بودی.
با تشکر،
حسین درخشان