این ماجرای اخیر تبت خیلی به ماجرای کوی دانشگاه و مسایل بعد از آن شبیه است که آدم شک میکند که نکند هردوشان از روی یک دستورالعمل واحدی پیش آمدند و جلو رفتند.
دستورالعمل به نظر من چیزی شبیه این است: یک بهانه پیدا کنید. مهم نیست کجا باشد، ولی مهم است که یک عده واقعا مورد ظلم پلیس یا بخشی از حکومت واقع شده باشند. این اتفاق باید شوکه آور باشد و آدمهای بیطرف را به همدردی با مظلومان آن متمایل کند. بعد وارد ماجرا شوید و رهبری اعتراضهای پس از آن را به عهده بگیرید و محدودهی آن را فراتر ببرید و خیابانیاش کنید. ترجیحا در مناطق مرکزی و پررفت و آمد شهر. با انجام خشونت و خرابکاری نیروهای امنیتی را تحریک کنید تا با شما برخورد خشن بکنند. همزمان از تمام امکانات و روابط رسانهای خود بهره ببرید تا اعتراض خود را برحق و بدون خشونت و برخورد پلیس را غیرمشروع، سرکوبگرانه و بیرحمانه نشان دهید. انگار که پلیس شما را دارد بخاطر اعتراض آرام به آن اتفاق اولیه وحشیانه سرکوب میکند، نه بخاطر مثلا آتش زدن و خراب کردن بانکها و ساختمانهای عمومی و مغازههای اطراف.
رسانههای اروپا و آمریکا به سرعت شما کمک خواهند کرد که خرابکاریهای شما را نشان ندهد، ولی واکنش تند مثلا یک پلیس را هزاربار پخش کند. آرام آرام احساسات مردم را تحریک کنید و آنها را به پیوستن به خود تشویق کنید. حالا که جمعیتتان زیاد شد، می توانید با هدایت این جمعیت احساساتی و عصبانی به هر سمتی که خواستید، شروع به طرح خواستههای سیاسیتان کنید. مثلا استعفای فلان مقام، یا انجام دوبارهی فلان انتخابات، یا تحریم مثلا المپیک. تمام رسانهها و سیاستمداران دنیا هم از این به بعد به شما حال خواهند داد و تقاضاهایتان را تکرار خواهند کرد.
برای روشنتر شدن ماجرای تبت پیشنهاد میکنم این گزارش تلویزیونی را حتما ببینید و به دیگران هم نشان دهید. ما خیلی ساده بودیم که فکر میکردیم هر چه خامنهای دربارهی «دشمن» میگوید تخیل است. یا مثلا خاتمی را بخاطر اینکه محکم جلوی آن ماجرا ایستاد و آنها را خرابکار و اوباش خواند، خائن حساب کردیم.بابا بیچارهها راست میگفتند و یک چیزهایی میدانستند که ما تازه داریم با فهمیدن راجع به گوشهای از کارهای امثال NED در تبت و ونزوئلا و نیکاراگوٍا و اوکراین و برمه متوجه آنها میشویم. (اینکه رهبران آن ماجرا یعنی علی افشاری و منوچهر محمدی هم چند سال بعد رسما در NED استخدام شدند واقعا جالب بود.) من که شخصا از بد و بیراههایی که آن موقع به خامنهای و خاتمی میگفتم شرمنده و پشیمانم.
گزارش ویدیویی از خرابکاریهای تبت را ببینید