خلاصه بگویم: دیدهاید که میشود نماز خواند و روزه گرفت و مشروب نخورد و گوشت حلال تخورد و روسری سر کرد ولی مثل علی افشاری و محسن سازگارا و اکبر عطری و فریبا داوودی و امثال آنها با تمام وجود در خدمت ظلم و سرمایه و قتل و غارت حاکمان واشنگتن و لندن و تل آویو بود.
پس چرا نشود عاشق خمینی و مدافع جمهوری اسلامی ایران بود و دلبسته و حامی احمدینژاد و خالد مشعل و حسن نصرالله و هوگو چاوز و فیدل کاسترو ، ولی خود را زیر آفتاب داغ تابستان از شراب سفید خنک و ترکیب بهشتی طالبی و ژامبون محروم نکرد. چرا نمیشود به بهشت و جهنم بیاعتقاد بود، ولی از جان و مال خود برای دفاع از ستمدیدگان و مستمندان غزه و کاراکاس و دمشق و بیروت و هاوانا و تهران گذشت.

غزه را دوست دارم، با وجود جین و تونیک در دستم. (خریدن تیشرت)
آقایان و خانمها، من میخواهم نشان دهم که حمایت از غزه و مظلومیت مردان و زنان و بچههایش هیچ منافاتی با جین و تونیکی که در دستان من است ندارد. میخواهم شما را با آیندهی نهضت جهانی مقاومت بر ضد ظلم و بیعدالتی و سرمایهسالاری جهانی آشنا کنم. این یک گفتمان تازه است که آرام آرام باید برای آن جا باز کنیم. گفتمانی که متاثر از اسلام به روایت خمینی است، ولی غیر مذهبی است، بدون اینکه ضد مذهب یا سکولار باشد. شاید بهتر باشد بگویم فرامذهبی است.