با اینکه وقتی در لندن بود با هم سلام و علیکی گذرا داشتیم، از نوشتههای احساساتزده و شدیدا حزبی مسیح علینژاد هیچ خوشم نمیآید و به نظرم الگوهای بسیار بدی هستند برای ستون نویسی. ولی با خفه کردن او و وادار کردنش به سکوت به شدت مخالفم.
اگر کروبی و کیهان خیلی نگران تاثیر نوشتههای امثال علینژاد هستند، باید بجای سانسور آنها به مخالفانشان فرصت بدهند که آن نوشتهها را نقد کنند. خفه کردن علینژاد سستی نوشتهها و منطق و استدلالهای ضعیف او را پشت نقابی از مظلومیت مخفی خواهد کرد. ولی چاپ کردن نقدهای صریح بر نوشتههای او و امثال او، برعکس، آنها را بیاعتبار خواهد کرد. یادمان باشد که فقط آدمهای تنبل و خنگ و ضعیف دوست دارند مخالفانشان را محو و خفه کنند.