سردبير: خودم

رییس جمهور ونزویلا آقای شاوز همین کار را کرد. ایشان به فقرای شرق آمریکا که نمیتونستن از پس خرچ heating oil بر بيایند سوبسيد داد.

و اما پیشنهاد شما چند ایراد دارد:

اولا همین که با کنفرانس هالوکاست و صحبت از نابودی بعضی کشور ها تیشه به ریشه وجهه بین المللی خودمون نزنییم خودش قدم مثبتی میشه بقیه اش پیشکش.

ثانیا تحرمیهای آمریکا علیه ایران چنین کاری را برای شهروندان آمریکا غیر قانونی کرده.

ثالثا این از محبوبیت دولت میکاهه چون خیلی ایرانیان میگن اینکه ایران به آمریکا کمک مالی کنه (بجای محتاچان خودمون) زیاد قابل هضم نیست. حالا حمایت مالی از حزب الله لبنان رو مردم بخاطر شرایط خاص خاورمیانه قبول دارن ولی حمایت مالی از مردم آمریکا مساله دیگریست.

رابعا سیستم تبلغاتی غرب قوی تر از این هست که بگذاره این کار روی افکار عمومی در غرب تاثیر چندانی بگذاره همینطور که کار شاوز هم در آمریکا بازتابی نداشت.

حسین خوب میفهمی من چی میگم . من با محتوای دفاع تو از جمهوری اسلامی موافقم اما از فرم آن هیچ دل خوشی ندارم. خوشبختانه من مثل تو فرم و محتوا رو با هم قاطی نمیکنم، اگرنه تا حالا صد بار باهم دعوا کرده بودیم. تو باید فرم و شکل دفاعیات خودت رو بیشتر با محتوی و متن این دفاعیات نه هماهنگ و نه منطبق بلکه فقط متصل کنی. من موافق تناقض و هیپاکراسی هم هستم، فقط مواظب باش که اگه فرم و محتوی رفتارت با هم همخوان نیست لا اقل تضاد مرتبط و زیبا بوجود بیارن. مشکل من با تو سیاسی نیست حسین. مسکل من و تو استتیک و فرماله.

Thanks for your brilliant ideas about spending oil income, I think Mr. Ahmadinejad has very similar ideas about that money, and that is why Iran's economy is so poor.

حسین عزیز «ایگو» مشکل تو نه من. تو به اندازه ای از خود راضی هستی که درباره هیچ جیز جوابی نداری بنویسی خصوصی یا جلوی دیگران. عقاید غرب پرستانه هرکسی باید در انظار عمومی نقد شوند. اصلا هم ربطی به رفاقت نداره.

------------

• هودر: محمد، تو احتیاج به سفر و استراحت داری دوست من. اگر هم نقدی داری توی وبلاگت بنویس. من بهش لینک میدم و در فرصتی هم که بتونم بهش جواب میدم. مثل تا حالا که جواب دادم بهشون لابلای متنهای مرتبطم. توی فرهنگ ایرانی رفاقت و وفاداری ارزش داره. من بخاطر همین وفاداری و رفاقتم با تو دوست ندارم چیزی بنویسم که اون همه آدمی که از من و تو متنفرند بهانه به دست بیارن و خوشحال بشن. من و تو نباید سر این مسایل جزیی اون هم موقعی که این همه اشتراک داریم و این همه دشمن و این همه مسایل مهمتر دعوا کنیم. اتفاقا فکر کنم این خیلی ایرانی تر از رفتاری است که تو میکنی. رفتار تو بیشتر آنگلوساسکون است تا من.

اولا اشکال اینجاست که احمدی نژاد و بقیه دولت مردهای ایرانی از واقعیت‌های داخل آمریکا تا حد زیادی بی‌خبر هستند. خیلی از دار و دسته رفسنجانی (نه فقط اون، بلکه خیلی‌های دیگه) هم هستن که واقعا فکر می‌کنند آمریکا ابرقدرته و می‌ترسن به این کارها برقراری روابط (و سفر اونها به لس آنجلس و لاس‌وگاس) به خطر بیفته. این یکی از عواقب مستقیم بسته بودن جامعه ایران هست، همه اخبار یا از طریق رسانه‌های دولتی میاد (که مردم خیلی بهشون اعتماد ندارند) یا توسط رسانه‌های تحت کنترل آمریکا که همش چاخان پاخانه، توأم با شلوغ‌کاری یا هایپربازی.

یک بار دیگه هم برای شما پیغام گذاشتم ولی ثبت نکردید. درآمد مملکت ما در جاهای خیلی واجبتر باید مصرف بشه.

سرم درد می‌گیره از حماقتت. خدایا منو معالجه کن که این بلاگ رو از روتین روزانم حذف کنم.

I don't think this will play out as you think it will. "Serving in the army" in the American culture is a very complicated issue. It is not just the money... For example, for a lot of those people that you are talking about, this is the only way to get of the "small towns" they are living in and "seeing the world"; and this is only one of the numerous reasons: The other things are the fabulous retirement and health insurance policies and study benefits and a lot of other stuff...

On the other hand, in the times that our people are economically suffering, spending the oil money on "other people" is not the best decision. Just look at the US and see how "spending excess money on others" could devastate one's economy; and Iran is not even comparable to a giant like the US.

-----------

• Hoder: The suffering of the Iranians is actually due to the rise of oil pirce and income and the numerous construction projects that the government has started. Iran has so much money now that it can't possibly spend in Iran without increasing the inflation etc. They have to use it for public diplomacy, since it is a crucial part of everyone's security.

باز حسین یه جزوه خلاصه شده رو خوند و به نتیجه گرفتن افتاد. حسین جان جمهوری اسلامی ایران قبل از آمریکا داشت از هایپر رئالیته استفاده میکرد... این آمریکا و غرب هستند که از ایران تقلید میکنند. البته از نظر استاد مستشرق ایرانی حسین درخشان غرب همیشه مخترع افکار جدیده و ما باید از این روشها کپی برداری کنیم و رسالت دکتر درخشان هم تسریع این کپی برداریه.

----------------

• هودر: برعکس تو، من دوست ندارم به رفیقم جلوی همه متلک بندازم و تحقیرش کنم تا ایگوی خودم رو ماساژ بدم. برای همین جواب عمومی از من نخواه. حالا هر چی میخوای بگو و بنویس.

واقعا از اینکه تو همیشه راههای عملی برای برون رفت از مشکلا ت سیاسی و ... ایران میدی خوشحالم . با اینکه خارج از ایران زندگی میکنی و حکومت ایران هم از تو دل خوشی نداره باز هم ایرانی بودن خودت رو فراموش نکردی و قلبت برای ایران و ایرانی میتپه . من به عنوان یه ایرانی که مثل تو خارج از کشور زندگی میکنه برای تو و همه کسانی که اصالت ایرانی خودشون رو از دست ندادن آرزوی موفقیت میکنم و از کامنتهایی که تنها نکته قابل توجهشون تنها توهین و بی ادبیه هم واقعا متاسفم .

کامنت این آقای عبدالرضا به نظر من از این نوشته پربارتر بود. بهترین جوابی که می شود به این عرایض داد امثال همین کامنت هاست.

اّن آقا، خودتو لای یه چیزی ببند تا یه وقت خدای نکرده دزد نبره تت با این افکار مشعشع هایپر هّپروتیت. تو واقعا یک نمونه واقعیِ الاغ اولیه هستی. یک روزی پالان مناسبی از نوع هایپر گرمش برایت تدارک خواهیم داد.

-----------

• هودر: آیا این نتیجه‌ی تمام توانایی تو در نقد کردن مطلب من بود؟ آن وقت انتظار داری این کامنتت تاثیری روی خواننده بگذارد؟