جای این مطلب قاعدتا باید در لینکدونی میبود. ولی دیدم که مهم است و باید بیشتر به آن توجه کرد.
بی.بی.سی در این یکی دو روز بعد از تستهای موشکی و مانور نظامی ایران، طبق معمول که وقتی به ایران و سوریه و حزبالله و کوبا و نزوئلا و روسیه و چین میرسد خبرهایش نعل به نعل سیاستهای وزارت خارجهاش را دنبال میکند، شروع کرده به خطرناک نشان دادن ایران و مظلوم نشان دادن اسراییل و آمریکا.
انگار نه انگار که این حرامزادهها بودهاند که سی سال است دم به ساعت ایران را به نابودی و حملهی نظامی حتی با بمب اتمی و سرنگونی و حذف تهدید کردهاند. انگار نه انگار که همینها بودند که سالهاست ایران را تحریم اقتصادی کردهاند و روز به روز این حلقه را هم به امید نابود کردن تدریجی این سرزمین و مردمانش (کاری که ده سال قبل از حمله و اشغال نهایی با عراق کردند). انگار نه انگار که خودشان هستند که ایران را به محاصرهی دریایی و جلوگیری از فروش نفت تهدید کردهاند و قدم به قدم هم به آن سمت میروند. انگار نه انگار که همینها هستند که سالی دهها میلیون دلار خرج کردهاند تا اقلیتهای قومی و مذهبی را در ایران به جا هم بیندازند و این سرزمین را تکه پاره کنند. انگار نه انگار که این حرامزادهها هستند که ایران با صدها هزار سرباز و دهها ناو و صدها هواپیما صالهاست محاصره کردهاند.
ولی الان جوری حرف میزنند که انگار ایران همهی اینها را شروع کرده است و آنها را «تحریک» می کند و باید جلوی خطر ایران را گرفت. به عبارتی تهاجم خود را دفاع نشان میدهند و دفاع ایران را تهاجم.
اما خواندن کامنتهای مردم عادی دنیا در بی.بی.سی مرا امیدوار کرد. نگرانی من بیشتر از این بوده است که نکند مردم دنیا این مزخرفات و دروغهایی را که شب تا صبح امثال بی.بی.سی به خوردشان می دهند باور کنند. نکند کسی نفهمد که مهاجم کیست و مدافع کدام است. کامنتهای بی.بی.سی که اتفاقا بر اساس رای مردم عادی بالا آمدهاند این نگرانی را رفع میکند. دو، سه تای اولش را ترجمه میکنم و بقیه را هم پیشنهاد میکنم خودتان بخوانید:
از ایرلند: «باید کمی از تاریخ درس بگیرید. ایران در دویست سال گذشته به هیچ کشوری حمله نکرده است. ایران پیمان NPT را امضا کرده و به بازرسان اجازهی بازرسی داده است. اسراییل بمب اتمی دارد و ان.پی.تی را هم امضا نکرده و اجازهی بازرسی هم نمیدهند. اسراییل بیش از ۶۰ قطعنامهی سازمان ملل را نقض کرده است و تنها کشوری در کل جهان است که مرزهایش را از طرف شرق روز به روز بزرگتر میکند.»
الکس گشه، از هلند: «من به هبچ وجه از ایران حمایت نمیکنم، ولی به اسراییل هم اطمینانی ندارم. کی اینها دست از مظلومبازی دست برمیدارند؟ فراموش نکنید که اسراییل در واقع یکی از ایالتهای آمریکا است.»
سندی، از گلاسکو، اسکاتلند: «تمام اینها از وقتی شروع شد که شائول موفاز، معاون نخست وزیر اسراییل، ماه پیش گفت که حمله به ایران اجتناب ناپذیر است. واقعا طور انتظار دارید ایران واکنش نشان دهد؟ انتظار دارید بنشینند و بالای ساختمانهایشان نشانهی حمله (سیبل) بکشند [تا راحتتر بتوانید آنها را ویران کنید؟] وقتی به این آشکاری کشوری را به تهاجم پیشدستانه تهدید کنید، و آنها هر کاری در پاسخ بکنند و هر چیز بگویند، نمیشود این [پاسخها] را نشانهی سوء نیت آن کشور دانست. آمریکا و اسراییل هستند که [در برابر ایران] نیت سوء دارند.»
از مادرید، اسپانیا: «بگذارید ببینم. وقتی اسراییل مانور نظامی ترتیب میدهد که به راحتی میتواند دستگرمی برای حمله به ایران باشد هیچ اشکالی ندارد. وقتی آمریکا مانور نظامی در منطقه انجام میدهد که بطور آشکارا قدرتنمایی علیه ایران است، هیچ اشکالی ندارد. ولی وقتی ایران در خاک و مرزهای خودش پاسخ احتمالیاش را به این تهاجمات و تحریکها نشان میدهد، این بد است. میزان دورویی [آمریکا و اسراییل] از حد تصور خارج شده است و این سیاستها هیچ کمکی به ثبات در منطقه نمیکند.»
از ساسکچوان، کانادا: «اسراییلیها دارند به بهانهی احمقانهی حرفهای بدترجمه شدهی احمدینژاد دربارهی «محو رژیم صهیونیزم از جهان» جنگ راه میاندازند. احمدینژاد بارها تاکید کرده (از جمله دیروز) که منظور او این است که اسراییل به خودی خود از بین خواهد رفت و ایران هرگز به اسراییل حمله نخواهد کرد. این دقیقا برعکس [حرفهای] خود آمریکاییها و اسراییلیهاست که دائما ایران را به حمله تهدید میکنند. را؟ چون اینها (که هردوشان هم سلاح اتمی دارند) میگویند که ایران سلاح اتمی میخواهد. این بوی چیست؟ بوی دورویی.»
لیبرال چپ: «ایران دارد به تحریکات قلدرانهی آمریکا و اسراییل واکنش نشان میدهد. من هیچ تمایلی به رژیم تهران ندارم واز خیلی جهات از آنها بدم میآید. ولی خشم آنها را از قلدربازی آمریکا و اسراییل درک میکنم. هرچه باشد اسراییل است که سلاحهای غیرقانونی اتمی دارد. اسراییل است که خاک کشورهای همسایهاش غیرقانونی اشغال کرده است و غیرنظامیان فلسطینی را سرکوب میکند و میکشد. (آن هم به شکل تنبیه دست جمعی که دوست دارم بدانم آن را از کجا یاد گرفتهاند؟ [اشاره به هالوکاست هیتلری]) و آن وقت با این همه در مقابل تمام قطعنامههای سازمان ملل هم مصونیت دارد. امیدوار بودم که اوباما در سیاست آمریکا تغییری ایجاد کند.»
مارک هولمن، از لندن: «اگر آمریکا بدون دلیل به یک کشور (مثل عراق) حمله کند، هرجور سلاحی را که بخواهد تست کند، و کشورهای دیگر را هم به اقدام نظامی تهدید کند اینها همه بدون اشکال است و ما باید همه را قبول کنیم. ولی اگر ایران چیزی دربارهی اسراییل بگوید (که مثلا دارند نقشه میکشند که به ایران حمله کنند) و در خاک خودش سلاحهایش را (که قرار است برای دفاع درمقابل تهدیدهای آمریکا و اسراییل استفاده شوند) تست کند، آمریکا شوکه میشود و مستقیم به سازمان ملل میرود و میخواهد که ایران تنبیه شود. عجب دنیایی!»
مگز، از نیجریه: «حالا چه میشود اگر ایران یک موشک تست کنند. ایران، لطفا بیشتر موشک تست کن. لطفا بیشتر. هیچ فایدهای نداشته باشد، لااقل اینها باعث خواهد شد که جنگطلبان قبل از اینکه دوباره در دنیا جنگ راه بنیدازند یک لحظه تردید کنند. حداقل این برای دنیا خوب است. اسراییل در مدیترانه تمرین نظامی کرد و من نشنیدم که سخنگوی آمریکا اظهار نارضایتی کند. ولی ایران که در خاک خودش یک موشک تست میکند یکدفعه آمریکا عصبانی و متاسف میشود؟ من متاسفم، ولی نه برای ایران که برای آمریکا.»
حالا فرداست که احمد زیدآبادی دوباره برای بی.بی.سی مطلب بنویسد و بزند توی سر ایران بخاطر این تستها. آیا احمد زیدآبادی و همکاران «متخصص» ایرانیاش از یک یهودی انگلیسی لندننشین بیشتر با اسراییل و آمریکا همدل اند؟