برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
  لينک‌دونی هفته
Excerpt: Do you think this is funded and run by the Iranian government?

از چند وقت پیش کمپینی در آمریکا توسط یک سری جوان آمریکایی شروع شده به نام «شرم از بزرگترین زندان جهان» که هدفش اطلاع‌رسانی درباره‌ی دلایل زندانی بودن یک درصد کل جمعیت بزرگسال آمریکا، یعنی بیش از یک و نیم میلیون نفر که اکثرا هم سیاه‌پوست هستند، است.

در وب‌سایت واحد مرکزی خبر تلویزیون جمهوری اسلامی در حمایت از این کمپین تا حالا سه چهار بار مقاله‌هایی منتشر شده و بالای آنها هم نوشته که «این مقاله رسما مواضع جمهوری اسلامی را منعکس می‌کند». همینطور یکی از اعضای آمریکایی این کمپین که در دانشگاه تهران مشغول ادامه‌ی تحصیل است ماهی یکبار در شبکه‌ی پرس تی‌وی ایران می‌آید و برای این کمپین تبلیغ و اطلاع‌رسانی می‌کند. او تا حالا چند جایزه هم از بنیاد جانبازان و مستعفان و همینطور کانون وکلای ایران بخاطر تلاشش برای ترویج قسط و عدل دریافت کرده و شنیده شده که چند ماهی هم هست بطور مخفیانه در «بنیاد صلح سبز» مشغول تحقیق درباره‌ی نقاط ضعف سیستم اجتماعی آمریکا است.

«بنیاد صلح سبز» که یک موسسه‌ی غیرانتفاعی ایرانی است و بودجه‌ی سالانه‌ی ۸۰ میلیارد تومانی‌اش از مجلس شورای اسلامی می‌آید و هدفش ترویج صلح و آرامش در حهان است، چند وقت پیش قرار بود در اجلاس سالانه‌اش از کمپین رسما تقدیر کند و به آن جایزه بدهد که به دلایل نامعلوم انجام نشد.

موسسه‌ی غیرانتفاعی ایرانی «شبکه‌ی آموزش و بهداشت زندانیان» که مقیاس کارش جهانی است و بودجه‌اش را هم از «بنیاد صلح سبز» ‌می‌گیرد، در بخش آمریکایش تنها همین یک کمپین را فهرست کرده است و مرتب هم اخبار مربوط به آن را منعکس می‌کند. بخصوص که تازگی آمریکا جلوی فعالیت این کمپین را گرفته و تا حالا بعضی از اعضای آن را به اتهام تلاش بر ضد امنیتی ملی آمریکا دستگیر و دادگاهی کرده.

«بنیاد صلح سبز» که مقر اصلی‌اش در تهران است هر سال یک جایزه‌ی صلح به فعالان ضدجنگ و خشونت در دنیا اهدا می‌کند. اتفاقا یکی از رهبران این کمپین که اتفاقا او هم هر هفته در شبکه‌ی پرس تی.وی ایران حاضر می‌شود و راجع به موارد نقض حقوق زندانیان در آمریکا سخن می‌گوید چهار سال پیش که تازه به ایران مهاجرت کرده بود از دست معاون اولرییس جمهور ایران جایزه‌ی ويژه‌ی صلح را دریافت کرد و در کنار او هم عکس گرفت.

دولت آمریکا می‌گوید این کمپین ساخته‌ی جمهوری اسلامی و هزینه‌های آن هم مخفیانه از طریق دولت ایران تامین می‌شود و برای همین اجازه‌ی برگزاری راهپیمایی و کنفرانس و چاپ نشریه به آنها نمی‌دهد و اخیرا برای چند تا از اعضای فعال آن را هم حکم‌های زندان چند ماهه صادر کرده است. آیا به نظر شما جمهوری اسلامی پشت این کمپین است یا اینکه آمریکا دروغ می‌گوید؟


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

تبعیدی عصبانی
یک پزشک
خوابگرد
دوشیزه شین
سولوژن
عرب عصبانی
فلیسوف مآب رمانتیک
آهستان
حاجی واشنگتن
کوروش علیانی
دوم دام
بچه‌ی قلهک
زهرا
یادداشت‌هایی از کابل
بلوط
۳۵ درجه
آرش «کمانگیر» آبادپور
حسین پاکدل
۴ دیواری
یک وحید
مونتاژ انتقادی
پویان طباطبایی
نگارک‌ها
شب پیشگویی
آدم و حوا
کتابلاگ
دادابیس
از پشت یک سوم
حسین نوش‌آذر
عبدالقادر بلوچ
سینا دیلی
نانا
خورشید خانوم
پویان و سیما
گناهکار
ناهید رکسان
سیبستان
بامدادی
رویای آريایی
نگاه نو
نگاه نو
امنزیاک
فوکو بلاگ
مریم مومنی
خیاط باشی
فروغ
نیما دارابی
نازخاتون
مارسی نیومن
مرتضی نگاهی
هوشنگ دودانی
دستنوشته‌ها
روزنامه‌نگار ممسلمان
کریم ارغنده‌پور
شرح
کمال
راه من
مسعود بهنود
مریم ابریشم‌کار
فانتازیا
مسعود ده‌نمکی
روزنه
توکا نیستانی
مازوخیسم محاسباتی
زیتون پرورده
زيتون
جمهور
من راه نشین
آق بهمن
هپلی
امور ایران
حمید مافی
محمود فرجامی
پاسداران
حقوق‌دان پاریسی
طاها بذری
پاگرد
گردباد
خانوم حنا
میرزا پیکوفسکی
موج
صفا در ال.ای
فریادناممه
ملکوت
غلاف تمام فلزی
آن سوی دیوار
ارزیابی‌های شتابزده
لات‌لند
یک فتحی
شکرخواه
ایرانی طعنه‌آمیز
مهستی شاهرخی
جمال
پیاده رو
سمیرا سامانی
ایران‌شهر
آزادنويس
ایمیان
نوه‌ی غلامرضا تختی
لیلی نیکونظر
سبیل طلا
خط قرمز
لگوماهی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
بابک داد
وب‌نگاشت
حسام‌الدین آشنا
محمد نوری‌زاد
افسون فسرده
هادی خرسندی
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
منبر دات نت
مرصاد
بی‌بی‌گل
نسل خمینی
جواد کاشی
امیرحسین ثابتی
ف.م.سخن
آچار فرانسه
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
راهرو
کلنگ کمونیست کارگری
اکبر منتجبی
آی‌تی.ايران
خاکریزیسم
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
خسرو نقیبی
حامد قدوسی
کیبرد آزاد
سلمان
ddmmyyyy
مهدی یوسفی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
روزها
انتخاب زنان
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
مهدی محمدی
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
کامپیتور و ارتباطات
مهدی اسماعیلی
هنوز
زمستان است
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
شاخ به شاخ
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

Hossein, our country is called "Iran" not "Jomhooriyeh Eslaami". At least say "Jomhooriyeh Eslaamiyeh Iran".

دمت گرم خوب صنعت حقوق بشر را نشون دادی حالا باید دید شیرین خانم می اید در مورد عدم برگزاری راه پیمایی بد و بیراه بگه ، همون کاری که امریکا برای امنیت ملی خودش می کنه و حق هم داره وقتی ایران انجام میده می شه ضد حقوق بشر صدای همه هم در می اید ، ولی وقتی امریکا انجام می ده می شه امنیت ملی هیچ کس هم هیچ گهی نمی خوره از این حرفات خیلی حال می کنم ؛ ولی ای کاش یک درصد حقوق بشر وضعیت اقتصادی و ... را هم نقد می کردی

به نظر من تمام نوشتت میتونست واقعیت داشته باشه و من در مجموع اشکالی نمیبینم که ج.ا چنین کاری بکنه غیر از قسمت آخرش که به نظر غیر واقعی میرسه. اون قسمتش که میگه "و برای همین {دولت آمریکا} اجازه‌ی برگزاری راهپیمایی و کنفرانس و چاپ نشریه به آنها نمی‌دهد و اخیرا برای چند تا از اعضای فعال آن را هم حکم‌های زندان چند ماهه صادر کرده است."

بابا خیلی کس خلی !! آخه کس خل این قیاس نفس که میکنی مرگ تو فقط شامل خودت و رهبرت میشه احمق جون . اگه شیطان بزرگ هم به کس خلی شما بود اول به مشاور جدید احمقی نژاد (مولانا) یه حال اساسی میداد که شهروند آمریکاست و جاسوس برای کشور دشمن. خدا عقل بده . البته آدمهایی مثل مولانا کم نیستند تو آمریکا.

none of them, your brain has problem to see the world like this

دستان توطئه‌گر جمهوری اسلامی صددرصد پشت پرده این کمپین است.

این قسمت که جمهوری اسلامی پشت این کمپین باشه یا نباشه کم اهمیت تر از دستگیری اعضای اون به اتهام فعالیت بر ضد امنیت ملی در امریکاست ( به نقل از هودر چون من از دستگیری اعضای اون اطلاعی ندارم ) با این حساب حکومت فلان فلان شده اسلامی چه چیزش از امریکا کمتره که فعالین کمپین هایی که هزینه شون علنا و مستقیما با بوق و کرنا از امریکا میاد دستگیر یا بازخواست نکنه ؟ چرا نکنه ؟ مگه امنیت ملی از نگاه حکومت ایران بی ارزش تر از امنیت ملی از نگاه حکومت امریکاست ؟ بابا امریکایی ها رو که ندارن سنگ پای قزوین دارن . اینو منی میگم که جوونیم زیر سایه همین جمهوری اسلامی حروم شده . ولی باز دمشون گرم . از وقتی احمدی نژاد اومده رو کار نظر من یه نفر راجع به خیلی چیزا عوض شده . دارم چیزایی رو میبینم که قبلا نمیدیدم . خوشحالم که دو روز قبل از انتخابات من که از ترس احمدی نژاد ( به دلیل تبلیغات منفی و دروغهای شاخدار عجیب غریب که مثلا احمدی نژاد دست اونایی رو که استین کوتاه بپوشن قطع میکنه یا در روزنامه ایران نوشته بود احمدی نژاد قراره قبرستانها رو زنانه مردانه کنه ) میخواستم به هاشمی رای بدم ظرف یکی دو روز با دیدن مصاحبه احمدی نژاد و صحبت با چند نفر از بچه هایی که در خیابون برای احمدی نژاد تبلیغ میکردن که غیر از یکی هیچکدوم ظاهر حزب اللهی نداشتن کاملا ناگهانی نظرم عوض شد و به احمدی نژاد رای دادم و همون موقع فهمیدم اگه امریکایی ها به یه نفر فحش میدن یا برچسب میزنن یا در صدای امریکای خائن به ایران دم به دم بر ضدش تبلیغ میکنن بی دلیل نیست . منافع خودشونه که به خطر افتاده . نه منافع ایران .