آقا این محمودخان ما با آن دفاع بیسابقه و مردانهاش از رفیق و همکارش مشایی و تذکرش به «مراجع» قم که پایشان را از گلیمشان درازتر نکنند، به کل مدیران اجرایی جمهوری اسلامی جرات داده تا بدون ترس از فشار این طرف و آن طرف (که البته لازمهی یک سیستم دموکراتیک است) کار خودشان را بکنند.
جدیدترین نمونهاش ضرغامی (رییس رادیو و تلویزیون) و پورمحمدی (مدیر شبکهی سوم) هستند که زیر بار فشارهای یک سری جانمازآبکش ریاکار و عقبافتاده نرفتند و بعد از شبهای قدر پخش سریال «بزنگاه» را ادامه دادند. آفرین و دمتان گرم. اگر مملکت قرار است درست بشود باید هر چیزی سر جای خودش باشد.
بقول یکی از رفقا این را مقایسه کنید با خاتمی که میگفت اگر مهاجرانی برود او هم میرود و بعد هم تا یک پخ از سه طرف شنید مهاجرانی را گذاشت کنار و خودش هم کنار نرفت. بعد الان عطا مهاجرانی بینوا را ببینید که در لندن آواره شده و در ایران توسط تمام دوستان سابقش فراموش.