میدانم که خیلیها که یک موقعی خودشان را به من مدیون میدانستند، الان بخاطر اختلاف عقیدهی سیاسی و مسایل حزبی، دارند پس از هفت، هشت سال تاریخ وبلاگستان فارسی را طوری مینویسند که انگار کسی به نام حسین درخشان هرگز وجود نداشته است. مهم نیست. من که میدانم دو سال دیگر خیلیهایشان به همین جایی که من در این دو سال رسیدم خواهند رسید. همانطور که خیلی از آن کسانی که وبلاگ نوشتن را کسر شان میدانستند و ابراز عقیده در بارهی مسایل ایران و دنیا را خودبزرگبینی، بعد از یکی دو سال وبلاگنویس شدند و خیلیهای دیگر را هم آلوده کردند.
خلاصه میخواهم در مظلومیت و آهسته درگوشتان بگویم که امروز ۲۵ سپتامبر، چهارم مهر، تولد هشتسالگی وبلاگم است.
برای یادآوری سالهای گذشته، لینک تمام مطالبی را که در سپتامبر هر سال نوشتهام اینجا میگذارم. فکر کنم خواندنش برای کسانی که اینجا را از آن اوایل دنبال کردهاند و دوست دارند مسیر هشتسالهی فکریام را ببینند باید جالب باشد: