برای اشتراک ایمیل‌تان را وارد کنید: یا به این نشانی یک ایمیل بفرستید: EditorMyself-subscribe@googlegroups.com
۴ مهر ۱۳۸۷ | 25 September 2008

 هشت سال نوشتن

  لينک‌دونی هفته
Excerpt: Today is the eighth anniversary of this blog, which I started in September 25th, 2001. But it's amazing how some people are rewriting the history of the Iranian blogosphere as if I never existed and I did nothing for it. These were the same people who started calling me the blogfather after they made their own blogs using my instruction and technical help and now that they don't like my politics, they would rather removing me from teh whole narrative. But I'm sure in two years many of them would be where I am today, politically speaking.

می‌دانم که خیلی‌ها که یک موقعی خودشان را به من مدیون می‌دانستند، الان بخاطر اختلاف عقیده‌ی سیاسی و مسایل حزبی، دارند پس از هفت، هشت سال تاریخ وبلاگستان فارسی را طوری می‌نویسند که انگار کسی به نام حسین درخشان هرگز وجود نداشته است. مهم نیست. من که می‌دانم دو سال دیگر خیلی‌های‌شان به همین جایی که من در این دو سال رسیدم خواهند رسید. همان‌طور که خیلی از آن کسانی که وبلاگ نوشتن را کسر شان می‌دانستند و ابراز عقیده در باره‌ی مسایل ایران و دنیا را خودبزرگ‌بینی، بعد از یکی دو سال وبلاگ‌نویس‌ شدند و خیلی‌های دیگر را هم آلوده کردند.

خلاصه می‌خواهم در مظلومیت و آهسته درگوش‌تان بگویم که امروز ۲۵ سپتامبر، چهارم مهر، تولد هشت‌سالگی وبلاگم است.

برای یادآوری سالهای گذشته، لینک تمام مطالبی را که در سپتامبر هر سال نوشته‌ام اینجا می‌گذارم. فکر کنم خواندنش برای کسانی که این‌جا را از آن اوایل دنبال کرده‌اند و دوست دارند مسیر هشت‌ساله‌ی فکری‌ام را ببینند باید جالب باشد:


سردبیر: خودم و لینکدونی‌اش را هر روز با ایمیل دریافت کنید.
تازه درهمين باره:



دوستان و آشنايان

تبعیدی عصبانی
یک پزشک
خوابگرد
دوشیزه شین
سولوژن
عرب عصبانی
فلیسوف مآب رمانتیک
آهستان
حاجی واشنگتن
کوروش علیانی
دوم دام
بچه‌ی قلهک
زهرا
یادداشت‌هایی از کابل
بلوط
۳۵ درجه
آرش «کمانگیر» آبادپور
حسین پاکدل
۴ دیواری
یک وحید
مونتاژ انتقادی
پویان طباطبایی
نگارک‌ها
شب پیشگویی
آدم و حوا
کتابلاگ
دادابیس
از پشت یک سوم
حسین نوش‌آذر
عبدالقادر بلوچ
سینا دیلی
نانا
خورشید خانوم
پویان و سیما
گناهکار
ناهید رکسان
سیبستان
بامدادی
رویای آريایی
نگاه نو
نگاه نو
امنزیاک
فوکو بلاگ
مریم مومنی
خیاط باشی
فروغ
نیما دارابی
نازخاتون
مارسی نیومن
مرتضی نگاهی
هوشنگ دودانی
دستنوشته‌ها
روزنامه‌نگار ممسلمان
کریم ارغنده‌پور
شرح
کمال
راه من
مسعود بهنود
مریم ابریشم‌کار
فانتازیا
مسعود ده‌نمکی
روزنه
توکا نیستانی
مازوخیسم محاسباتی
زیتون پرورده
زيتون
جمهور
من راه نشین
آق بهمن
هپلی
امور ایران
حمید مافی
محمود فرجامی
پاسداران
حقوق‌دان پاریسی
طاها بذری
پاگرد
گردباد
خانوم حنا
میرزا پیکوفسکی
موج
صفا در ال.ای
فریادناممه
ملکوت
غلاف تمام فلزی
آن سوی دیوار
ارزیابی‌های شتابزده
لات‌لند
یک فتحی
شکرخواه
ایرانی طعنه‌آمیز
مهستی شاهرخی
جمال
پیاده رو
سمیرا سامانی
ایران‌شهر
آزادنويس
ایمیان
نوه‌ی غلامرضا تختی
لیلی نیکونظر
سبیل طلا
خط قرمز
لگوماهی
مسیح علی‌نژاد
تادانه
بابک داد
وب‌نگاشت
حسام‌الدین آشنا
محمد نوری‌زاد
افسون فسرده
هادی خرسندی
دردنوشته‌ها
دانشجوی مسلمان
منبر دات نت
مرصاد
بی‌بی‌گل
نسل خمینی
جواد کاشی
امیرحسین ثابتی
ف.م.سخن
آچار فرانسه
بی اجازه کوچیکترا نه
رزانیات
سوگلی ریچارد پرل
راهرو
کلنگ کمونیست کارگری
اکبر منتجبی
آی‌تی.ايران
خاکریزیسم
علیرضا شیرازی
احمد جلالی
خسرو نقیبی
حامد قدوسی
کیبرد آزاد
سلمان
ddmmyyyy
مهدی یوسفی
آزاده عصاران
نوک‌تیز
مریم اينا
میرزا
دلبستگی
روزها
انتخاب زنان
آشپزباشی
ابراهیم اسکافی
مشکات
خبرنگار مسلمان
مهدی محمدی
حسین رنجبران
سجاد صفارهرندی
فانونایت
شهرزاد
کامپیتور و ارتباطات
مهدی اسماعیلی
هنوز
زمستان است
شب‌نامه‌ها
گل‌آرا حمزه
چرک‌نویس
غربتستان
تبرمرد
محبوبه حسین‌زاده
احسان
بسیج جهانی
نگفتنی‌ها
هادی نیلی
انتخاب انسانی
خرچنگ زاده
یک استکاان چای داغ
نقیز
شنا در شنزار
مرد تنها
مرصاد امروز
شاخ به شاخ
مجید تفرشی
بازیگر آماتور
آرش صالحی
شبنم طلوعی
آرش غفوری
نیکی اخوان
عباس معروفی
سهند شمس
بیروت ریپورت
کافه ناصری
مطالعات فرهنگی رادیکال
لوبيا
سایه
جواد روح
ضدمورچه
پسر فهمیده
کشکول جوانی
حمید کریمیان
جوانفکر
حنیف مزروعی
پژمان نوزاد
نسرین افضلی
سهیل کریمی
امید معماریان
اسماعیل نیوز
فرنگوپولیس
کافه اندیشه
علیرضا خدابخش
زن نوشت
کلاشینکف دیجیتال
کلفه گینزبورگ
امیرعلی قاسمی
سفره ماهی
سفره‌ماهی
پاک‌نویس
لیلا خدابخشی
تکینسون
علی معظمی
عنکبوت
سرزمین آفتاب
چخوف منو نديدی؟
امشاسپندان
علی مزروعی
خارج از جعبه
مريم نبوی نژاد
ققنوس
بچه‌های سوم تیر
منقل، مخده و پلوراليسم ديني
فالشیست
شهاب اسفندیاری
فانوس خيال
آینه ایرانی
محمد تاج‌دولتی
معصومه ناصری
نیما نامداری
مژده
چلـــغوز
پرگلک
پیام یزدانجو
پیام یزدانجو
من و مانی
شبح
کاملیا انتخابی فرد
خودمونی
حرف غریب
شادی شاعرانه
و اما بعد
امير حسابدار
پاسداران
ایمان
پاگنده
بارانی آبی
اندیشه امروز
معصومه اتبکار
دفترچه‌ی ممنوع
حسن عابدینی
دیدی گفتم
مه‌زود
میان خطوط
جنگ و صلح
صبحانه
کوچه مدرسه حجتیه
آسمانِ سرپناه
حسام فروزان
حقیقت ایرانی
رازیگر
نیستان
یک وبلاگ ساده
تلخوش
قائم‌پناه
ژرف
یولداش
روزگاری که سپری می‌شود
رنگارنگ
مرمرو
کاپیتان هادوک
خاطرات مشبک
کوچ
افکار خصوصی
سیاحت‌نامه میرزا
روی جاده نمناک
کنج
دلتنگستان
کتابدار
نکته
يوتی‌اف-هشت
بازيگر آماتور
نفیسه مطلق
با شما نيستم
سکتور صفر
پارکينگ
پياله
ايستادن در مقابل باد
مهندس سعيد
يه وجب خاک اينترنت
احسان پريم
مهاجر
افعانستان امروز
از امروز
آذر و آيينه‌اش
بهنود کوچک
وبلاگ گوبا
روزگار من
يادداشت‌های سينمايی
اسپ‌سوار
دنيا دست کيه
نمای تزديک
عصيان
ایگناسیو
کتابچه
علاف تمام فلزی
تن‌تن‌سک
آسمان
یک جعبه شکلات
حرفهایم...
از کانادا
ندای امروز
دنيای يک ايرانی
عمو حميد
احسان و هزاره سوم
روزنگار
وب‌نوشت ابطحی
بزرگمهر حسین‌پور
دندانپزشک
پريشان بلاگ
سياست از نگاه دوم
برما چه گذشت
خاکستری
حرف‌های يک الپر
کاوه شجاعی
کاکتوس تيلا
کاپوچينو
خط سوم
ترزا
آبکش
خبرنگار
نيمه‌شب
صادق الوندی
الپر
صورتک
ساده‌تر از آب
مرتضی و ما
پرنیان
علی قدیمی
الفبا
کلانتر
زوزه
ریویو
محسن طالب
یلدا معیری
شهروند نصف‌جهانی
اسکورپیو
نعمت احمدی
لباس شخصی
علی خلیق
این مرد
یادداشت‌های فرهنگ
روزهای زندگی‌ام
یک بلاگر
دانشگاه غیرانتفاعی کیش
بچه‌های قلم
یاک
وحید پوراستاد
وب‌نامه
علی‌اکبر قزوینی
پناه
نوشی و جوجه‌هایش
اینجا و اکنون
مهاجرانی
جمیله کدیور
فانوس
صنوبر
پرنوشت
نادر فتوره‌چی
جنبشی استشهادی
بهزاد بلور
اشکان خواجه‌نوری
مصطفی تاجزاده
عباس عبدی
مسرت امیرابراهیمی
سبقت
عطا خلیقی
لیلی پوررند
آخوندها از مریخ نیامده‌اند
زرنوشت
گل‌دختر
علیرضا حقیقی
نگاه ایرانی
پاپتی
گوز آن‌لاین
وب‌گشت
لوبیسمم
فاطمه رجبی
نگاه یک ایرانی
هزاران نقطه
ریچارد سمبروک
نامحرمانه
غربت‌نوشته‌ها
رشید اسماعیلی
احمدی‌نژاد
شهیر شهید ثالث
احمد شیرزاد
موشک انداز
مژده غضنفری
ابراهیم فیاضی
فواد صادقی
نظرات ديگران

اون جواب سوال های ملت که سال پیش ازت پرسیدن چی شد راستی؟!

خوب گفتی راجع به این خورشید خانوم. اینها همیشه دو، سه سال از تو عقب‌تر دقیقا به همان نتایجی رسیدند که تو هم رسیدی. الان هم که ضد امپراطوری شدن و بالاخره قبول کرددند حقوق بشر یه بهانه است. البته خب چون هنوز نونشون از همون صنعت حقوق بشر میاد، از یه جایی اون ور تر نمیرن. مثل خودت که مدتی تو هم لب مرز راه میرفتی که اون ساپورتهای خارجیت قطع نشه. ولی خب، اون دعوای روز به نفعت شد و آب از سرت گذشت و تو هم آزاد شدی از بند اینها هم از نظر فکری و هم از نظر مالی. خورشید خانوم و یک سری از دوستاش هم دارن قدم به قدم دنبالت میان. به زودی میرسن به همین جایی که تو هستی و خیلی خوب این رو حدس زدی.

فقط خودمونیم. واقعا اون قدیمها پرت و پلا میگفتی کلی ها!

آقا به نوشتن ادامه بده برای اینکه من یکی با احترام به اختلاف نظرم با برخی مسایل، از تحلیل و لینک‌هایی که می‌دی خوشم میاد و واقعیتش اینه که تحت تاثیر قرار می‌گیرم. یکی از منابع واقعا «دگراندیش» در فضای فعلی فکری ایران. ما به این نیاز نداریم بلکه علاقمندیم. ادامه بده، تولد وبلاگتم مبارک. خودت یه نگاهی بنداز دور و ورت ببین باعث شدی چندتا وبلاگ فارسی هوا بشه :)

سالروز تولد وب لاگ شما بر شما مبارک باد . و نیز بر خوانندگان قدیم و جدیدت .

هشت سال دوام آوردن میان کسانی که حتا یک لحظه‌ در خاموش کردن صدا و فکرت ساکت نشسته‌اند جای تبریک دارد. تولدت مبارک پسر.

حسین، با این هوشنگ یه مجله طنز اینترنتی توپ می تونی را بندازی!!

مبارکه . . انشالله همچنان بنویسی . .یادش بخیر . . اون روزها لیست وبلاگهای فارسی که در ستون سمت چپ این وبلاگ می وامد همه وبلاگستان فارسی بود. اولین بار که لینک وبلاگم رو در اون ستون دیدم برای نوشتن بیشتر تشویق شدم . . در هر حال همه تغییر می کنند حسین آقا . . ببینیم دو سال دیگه خودت کجائی . . خدا می دونه!

Censorship is what you have mastered the best. And please, don't tell me you havn't censored anything. Go FOX yourself.

هودر جان رسیدن خیلی ها به جایی که تو الان هستی دو سال دیگه یا ده سال دیگه اصلا مهم نیست - اون چه که مهمه اینه که تو الان اینجایی و خیلی های دیگه هم هستند . رسیدن یا نرسیدن بقیه نه به اعتبار انهایی که الان اینجا هستند چیزی اضافه میکنه و نه از اون چیزی کم . خوش باشی - خوش باشند . ما فکرمان را از کسی وام نگرفتیم که وامدار کسی باشیم - تنها ماندن هم غمگینمان نمیکند .

تولد وبلاگت مبارک با حفظ هر اختلاف نظری!

نازیییییییییییییی حسین جون....شکلات برات بخرم حالت خوب میشه

اینطور نیست. تو هنوز برای خیلی ها مرد شماره یک وبلاگستان فارسی هستی. شماره یک بودن یعنی کسی که آن ابتدا باعث گسترش وبلاگ نویسی شد و بعد هم با همان انرژی ادامه داد و رها نکرد. داشتم فکر می کردم که چه خوب شد کسی آغازگر است که ناگهان وسط کار (با آنهمه فشارهای دوستان سابقش) رها نکرد. این موضوع خیلی مهمی است که خوشختانه اتفاق افتاد. تو همین الان هم با آنهمه وبلاگ، مرد شماره یک هستی و بیشترین تاثیر را روی وبلاگستان می گذاری. همان واکنش ها دوستان سابقت نسبت به مطالبت نشانه تایید ضمنی این موضوع است واگرنه اصلا درباره ات اینطور واکنش نشان نمی دادند و جز و ولز نمی کردند و برایشان مهم نبودی. من مطمئنم آنها خودشان قلبا هم به این موضوع اعتقاد دارند هرچند در ظاهر علیه تو می نویسند. موضوع دیگر این است که همه دوستان و خوانندگان سابقت علیه تو نیستند. تعدادی از آنها مثل من با تو هستند و ما را با آنها یکی نکن! تعداد ماها هم کم نیست. اصلا همین خوب شد که در این مدت دوستان و مخاطبانت از یک فیلتر گذشتند و بی فکرها(متعصبین) از بافکرها جدا شدند. در مورد مخاطب جدید هم خودت می دانی که هر روز چقدر مخاطب تازه پیدا می کنی که البته صد مخاطب بافکر بهتر از هزار مخاطب بی فکر است. هرچند معتقدم چه موافقان و چه مخالفانت به شدت وبلاگت را می خوانند که همه اینها نشانه موفقیت تو است. همه اینها که گفتم نه حرافی بلکه واقعیت آشکار است حتی اگر خودت هم جرات اعتراف به آن را نداشته باشی! گرم تر از گذشته ادامه بده. هشت سالگی ات مبارک!

کی گفته تولد تو است! در کدام دایره‌المعارف نوشته است! تو اگر تولد داشتی با یک حمله به مسافرتت به ‏اسراییل جا نمی‌زدی. تو اگر تولد داشتی در انتخابات ریاست جمهوری می‌رفتی از ایران وبلاگ می‌نوشتی نه ‏اینکه برای خودت بگردی. ولی اینها گذشته است و گذشت و در دایره‌المعارف ثبت است. گذشته‌ها گذشت. چرا ‏به فکر آینده نیستی. در آینده اگر درس نداشتی، اگر پول داشتی و حوصله‌اش را هم داشتی برو ایران، همانجا ‏اسمت را در دایره‌المعارف بنویس. در بیرون ایران تا دکترا نگیری دایره‌المعارف نداری، تولد نداری. کو دکترای تو. ‏حالا دکترا نداری هیچ، مگر همه باید دکترا داشته باشند. ولی کو دکترای تو که دم از تولد می‌زنی. هزار فوق ‏لیسانس هم بگیری ده شاهی ارزش ندارد. فوق لیسانس پیش درس است، نه درس. درس یعنی دکترا. چه ‏وبلاگ نویسی بوده‌ای که درس نداری. اصلا بگو ببینم مبدا تاریخ تو چیست. اگر به فکر وبلاگ می‌بودی تاریخ ‏درست می‌کردی، مبدا تاریخ داشتی و در وبلاگت دو هزار یا هزار و نمی‌دانم چند نمی‌نوشتی. فسفر بسوزان ‏ببین مبدا تاریخ تو کی است، 22 بهمن است آیا، یا دوم خرداد. کسی به تو زور نکرده یکی را مبدا تاریخ بکن برای ‏خودت. سه نقطه را می‌خواهند از اسکناس بردارند و تو هنوز نمی‌توانی سه نقطه را از مبدا تاریخ وبلاگ خودت ‏برداری. اگر می‌توانی توی ویلاگت بگذار تا مردم ببینند، در دایره‌المعارف وبلاگستان بنویسند. می‌توانی؟ ‏نمی‌توانی که. می‌دانی اصلا در دیماه در کدام دانشگاه چه بررسی برای چند سالگی چه چیزی گرفته می‌شود. ‏حالا اشکالی ندارد. دکترا که گرفتی بیا با هم صحبت بکنیم و جواب همه اینها را در بیاوریم. تا آن زمان خیر پیش. ‏شاد و سرفراز باشی پیش خودت. تولدت مبارک.‏